ข้อความต้นฉบับในหน้า
การยินยันมั่นคงเข้มแข็งที่จะสร้าง สุดท้ายที่มีชื่อสลักไว้อย่างมั่นคงว่า
ลง
มือสร้างและกำลังสร้างเจดีย์ทรงกลม
ชื่อธรรมกายเจดีย์นี้ อย่างไม่หวั่นไหว
ต่อกระแสความไม่เข้าใจใดๆ นั้นคือ
“พระสุธรรมยานเถร
(พระไชยบูลย์ ธมฺมชโย)”
ซึ่งมีความหมายแปลเป็นภาษา
ความยิ่งใหญ่ที่อาจจะถือเป็นชัยชนะแล้ว ธรรมดาได้ว่า พระเถระผู้มียานอันวิเศษ
ยิ่งเมื่อเสาเข็มต้นสุดท้ายได้ถูกตอกลง พระผู้นำธรรมะสู่ความมีชัยชนะอันสม
ไปในแผ่นดิน ย่อมเป็นเครื่องยืนยันว่า บูรณ์ ยิ่งทวีความสมบูรณ์ให้กับการก่อ
ฐานรากทั้งหมดทั้งสิ้นขององค์เจดีย์ได้ สร้างอย่างจะประกาศว่า “ธรรมะได้รับ
ชัยชนะแล้ว อย่างสมบูรณ์"
สำเร็จแล้ว และการก่อสร้างใดๆ ฐาน
รากเป็นเครื่องหมายที่สำคัญที่สุด เมื่อ
รากฐานสำเร็จ มั่นคือ ถือว่าเสร็จแล้ว
ได้เลย
และนี่คือเหตุผลที่ท่าให้นักเจดีย์ อันวิเศษต้นนี้ได้ทาหน้าที่เชื่อมต่อภพนี้
ธรรมนั้นเป็นที่เข้าใจกันดีว่าคือ “พระ
นิพพาน”
ฉะนั้น จากวันที่ ๒๖ กันยายน
๒๕๓๙ เป็นต้นไป โลกใบนี้ได้ถูกร้อย
กับพระนิพพานไว้เรียบร้อยแล้ว
ฉะนั้น ณ วันนั้น ทั้งหมื่นแลน
กระทั่งโกฏิจักรวาลจะยินดีปรีดาสักเพียง
ไหน ดวงจิตจำนวนประมาณมิได้ต่าง
เปล่งอนุโมทนาสาธุ เปล่งเสียงแห่ง
เมื่อเสาเข็มแห่งธรรม (วิชชา ปรีดาปราโมทย์กลบไปทั้งแสนโกฏิ
ธรรมกาย) ได้เลื่อนไหลลงสู่ใจกลาง จักรวาล ชาวพุทธที่ได้มาร่วมงานใน
ของพื้นปฐพีดล ย่อมส่งผลประดุจเสา วันนั้นย่อมได้รับบุญแห่งกุศลกรรมมหา
ศาล ในการได้ร่วมกันหยั่งรากแห่งวิชา
ไว้กับพระนิพพาน เพราะเมื่อเสาเข็มที่ ชาธรรมกายที่ขาวโลกต่างรู้ว่ามีความ
อย่างยิ่งต่อการสร้างธรรมกายเจดีย์ ถูกหยั่งสู่แผ่นดิน ย่อมหมายถึงทรง หมายเพียงไรต่อพระพุทธศาสนาอย่าง
และคอยฟังข่าวอย่างใจจดจ่ออยู่เสมอ กลมอันไม่มีขอบเขตแห่งดวงธรรมได้ มั่นคงถาวร ย่อมหมายถึงทุกข์ร้อน
อุบัติขึ้นแล้ว และสุดยอดของทรงกลม ทุกข์ภัยที่ตั้งท่าจะมารุกรานต้องพากัน
วิทยาของโลกคนนี้ มีความยินดีเป็น
มา
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เสาเข็มต้น
นน หรือที่ลึกละเอียดลงไปในดวง
กัลยาณมิตร ๗๘ พฤศจิกายน ๒๕๓
ถดถอยยับย่อยหนีหาย เพราะ ณ วัน