การเยี่ยมเด็กในโรงพยาบาล : หน้า 94/164

จะทิ้งไว้เสียเลย.... ซนอย่างนี้จะให้ คุณหมอฉีดยาหรือตัดขาทิ้ง' ปินต้น ผู้ใหญ่ควรปฏิบัติ พูดจากับเขาด้วย ท่าที่เป็นมิตร ให้ความเห็นใจและ เมตตา ๕.หาสิ่งที่ท่า ความเพลิด เพลินให้กับเด็ก ในขณะมาเยี่ยมเช่น พูดคุย เล่นกับเด็ก เล่านิทาน อ่านหนังสือ หรือกระ ทำกิจกรรมบางอย่างร่วมกัน ให้ใช้เวลาเยี่ยมมีความ หมายในความสัมพันธ์ที่ดีร่วมกัน 5.ช่วยเหลือเด็กตามสมควรที่จะกระทำ ได้ เช่น ช่วยเช็ดตัว ล้างหน้า ช่วยทำความสะอาด จัดที่นอน ให้อาหาร ให้ยา ถ้าเด็กแข็งแรงและโตพอที่จะช่วยตน เองได้บ้างควรสนับสนุน ให้เขาหัดช่วยตนเองในความ ควบคุมดูแลของท่านด้วย ๓. ให้ความเข้าใจและเห็นใจเด็กที่เจ็บป่วยว่า จิต ใจของเด็กนั้นมีทุกข์ กังวลและกลัว ซึ่งเด็กจะแสดง ปฏิกิริยาออกมาในลักษณะ ซึม เศร้า หงุดหงิด โกรธ และก้าวร้าวต่อต้านได้ ฉะนั้น ถ้าผู้ใหญ่มีปฏิกิริยาตอบ โต้เด็กในทางไม่ดี ก็จะทำให้เด็กมีจิตใจที่เป็นทุกข์มาก ขึ้น ในเด็กโต ควรจะรับฟังเขาพูดระบายความรู้สึก และอธิบายความว่า เป็นของการอยู่ในโรงพยาบาลให้เขา เข้าใจ 1. ในเด็กโตที่ป่วยเรื้อรัง ผู้ปกครองควรทราบ ด้วยว่า เด็กมักจะเป็นห่วงเรื่องเรียนและมีความกังวล เรื่องการแข่งขันไม่ทันเพื่อน ฉะนั้นควรหาบทเรียนมา ช่วยสอนให้ได้บ้าง หรือจัดให้มีการสอนพิเศษบ้างตาม กำลังที่เด็กจะทำได้ และที่แพทย์อนุญาต โดยเฉพาะ เด็กที่ไม่ได้มีอาการเจ็บป่วยทางสมอง หรือไม่ต้องการ การรักษาที่ต้องนอนพักอย่างสมบูรณ์ ๓. ในระยะพักฟื้น ผู้ใหญ่ควรจะกระตุ้น และ สนับสนุนให้เด็กค่อยๆ ทัดช่วยตนเอง และรับผิดขอบ บางส่วนตามอายุและกำลังความสามารถของเด็ก ๑๐. ไม่พูดจาถกเถียง หรือวิจารณ์ปัญหาเรื่อง การเจ็บป่วยของเด็กต่อหน้าเด็ก ถ้าสงสัยในเรื่องการ เจ็บป่วยให้ถามเจ้าหน้าที่พยาบาลหรือแพทย์ ที่โต๊ะ เจ้าหน้าที่ของห้องผู้ป่วย กัลยาณมิตร ๑๑. เมื่อเด็กหายกลับบ้าน หรือหายจากการเจ็บป่วย ผู้ปกครอง ควรเข้าใจด้วยว่า เด็กจะแสดงปฏิ กิริยาออกมาทางอารมณ์และพฤติ กรรม ตามหลังการเจ็บป่วยเสมอ น บ ทั้งนี้ขึ้นกับอายุของเด็ก และความ เจ็บป่วยที่เป็น ผู้ปกครองควรยอม รับและเข้าใจว่าปฏิกิริยาเช่นนี้ จะมีอยู่ชั่วคราว และ หายได้ เมื่อเด็กสบายใจและมั่นใจขึ้น จึงไม่ควรตอบ โต้เด็กด้วยอารมณ์หรือลงโทษ แต่ควรปลอบให้กำลังใจ สงบหนักแน่นกับอาการ ของเด็ก แต่ก็ไม่เอาใจหรือตามใจกันมากเกินไป ควร ให้ความดูแล เอาใจใส่เด็ก และค่อยๆ ช่วยกระตุ้นให้ เด็กช่วยตนเอง และหายกลัว มั่นใจขึ้น อาจโอนอ่อน ผ่อนตามพฤติกรรมได้บ้าง แต่ความรักความอบอุ่น ความเข้าใจปฏิบัติต่อเด็กในทางเป็นมิตร จะช่วยให้เด็ก หายจากปฏิกิริยาเหล่านี้ เกิดเป็นเด็กในยุคสมัยโลกาภิวัตน์นี้ ต้องแช่ง ขันต้องเรียนรู้อยู่เสมอ ภาระอันนี้กระทบไปถึงพ่อแม่ผู้ ปกครอง ที่บางครั้งก็ตามไม่ค่อยทัน สิ่งที่สำคัญที่สุด ในชีวิตของเด็กอันเป็นที่รักของเรานั้น คือการที่เขามี สติปัญญา สามารถประคองนาวาชีวิตให้เดินสู่หนทาง แห่งความสำเร็จ ได้อย่างปลอดภัยและมีความสุข ดวงปัญญานี้ จะเกิดขึ้นได้ก็ด้วยการเป็นกัล ยาณมิตรของพ่อแม่ ที่น่า พาเขาให้มาสู่เส้นทางสีขาว ให้เขาได้รู้จักการปฏิบัติธรรม เพื่อเข้าถึงธรรมกายใน อันเป็นที่พึ่งที่ระลึกที่แท้จริงของขวิด การสร้างพระธรรมกายประจำ ตัวให้กับลูกหลาน อันเป็นที่รักของท่าน เปรียบเสมือนการมอบของขวัญ อันล้ำค่าแก่ชีวิตของเขา เพราะเมื่อวันหนึ่งเมื่อเขาเติบ โตขึ้นมา วันนั้นวันที่สถานที่อันศักดิ์สิทธิ์ คือธรรมกาย เจดีย์ แห่งนี้ได้กลายเป็นจุดหมายของบุคคลต่างๆ ทั้ง โลกที่ต่างเดินทางมาเพื่อแสวงหาสันติสุขที่แท้จริง เมื่อ นั้นเขาจะปลื้มปีติใจที่เขาได้เกิดมาอย่างมีคุณค่า ได้มี บรรพบุรุษที่ให้โอกาสเขา ได้มีพระธรรมกายประจำตัว คุ้มครองชีวิตเขาตราบชาตินี้สู่ชาติต่อไป ตราบนานเท่า นาน 21 พฤศจิกายน (Fre