การบำเพ็ญบุญและหลักการในพระพุทธศาสนา : หน้า 24/164

ด มด พอด ชุด หมด หยุด โหนฺติ ปาณีนํ บุญย่อมเป็นที่ตั้งของ หน้า แสงร้อนทั้งหมดมีแสงอาทิตย์ สัตว์ทั้งหลายในโลกเบื้องหน้า ใน เป็นหัวหน้าเป็นประมุข เมื่อรู้จัก โลกนี้บุญก็เป็นที่พึ่งของสัตว์ทั้งหลาย หลักดังนี้ การบำเพ็ญบุญทั้งหลาย ด้วย ไปในโลกเบื้องหน้าบุญก็เป็นที่ มีพระสงฆ์เป็นหัวหน้า พึ่งของสัตว์ทั้งหลายในโลกเบื้องหน้า ด้วยอีกเหมือนกัน เมื่อรู้จักหลักอัน นี้มันละก็ ให้แน่นอนในใจของตัว ให้รู้จักหลักดังนี้ ที่จะให้เป็น ทานถูกทางสงฆ์ ถูกประมุขของบุญ ทีเดียว ถูกเป้าหมายของบุญทีเดียว ให้แน่แน่วในใจอย่าง ทุกถ้วนหน้า นะ ที่ได้ชี้แจงแสดงมาตามวาระ พระบาลี ในเกณิยานุโมทนาคาถา ตามวาระพระบาลีคลี่ความเป็นสยาม ภาษาตามมัดยาธิบาย พอสมควร แก่เวลา เอเดน สัจจวชเชน ด้วย อำนาจความสัจที่ได้อ้างธรรมปฏิบัติ ตั้งแต่ต้นจนอวสานนี้ สทา โสตถี ภวนฺตุ เด ขอความสุขสวัสดี จงบัง เกิดมีแด่ท่านทั้งหลายบรรดามาสโม สรในสถานที่นี้ทุกถ้วนหน้า สพฺพฯ พุทธานุภาเวน ด้วยอานุภาพพระ พุทธเจ้าทั้งปวง สพฺพธม. มานุภา เวน ด้วยอำนาจพระธรรมทั้งปวง สพฺพสูง, มานุภาเวน ด้วยอานุภาพ พระสงฆ์ทั้งปวง ปิฎกฤตยานุภาเวน ด้วยอานุภาพปิฎกทั้งสาม คือวินัย สงฆ์ต้องให้เป็นกลางๆ นะ ได้ชื่อ ว่าวางหลักพระพุทธศาสนา เพราะ ปิฎก สุตตันตปิฎก ปรมัตถปิฎก ชิน- สาวกานุภาเวน ด้วยอานุภาพสาวก ของท่านผู้ชนะมาร จงดลบันดาล สุขสวัสดีให้เกิดมีในขันธปัญจกะแห่ง ท่านผู้ทานิสสราธิบดีทั้งหลาย บรร พินิจพิจารณาไปว่า การบูชาทั้งหลาย ศาสนาของพระศาสดาจะทรงอยู่ได้ มีไฟเป็นหัวหน้า คัมภีร์ทั้งหลายมี ก็เพราะอาศัยความเป็นกลาง ภิกษุ ดามาสโมสรในสถานที่นี้ทุกถ้วนหน้า สาวิตดิฉันท์เป็นหัวหน้า ประเทศ สามเณรบวชในพระธรรมวินัย ประ อาตมภาพขี้แจงแสดงมาพอสมควร ทั้งหมดหมู่มนุษย์ทั้งหมดมีพระเจ้า พฤติเป็นกลางปฏิบัติเป็นกลาง ไม่ แก่เวลา สมมติยุติธรรมีกถา ด้วย แผ่นดินเป็นหัวหน้า สมุทรสาคร เข้าข้างตน ไม่เข้าข้างบุคคลผู้อื่น อรรถนิยมความเพียงเท่านี้ แม่นาทั้งหมด นาทั้งหมด ซึ่งจะใหญ่กว้างสัก อุบาสกอุบาสิกาบริจาคทานในพระ เท่าใด ทะเลสาบสักเท่าหนึ่งเท่าใด มหาสมุทรสาครเป็นใหญ่เป็นหัวหน้า ดวงดาวทั้งหมดมีดวงจันทร์เป็นหัว พุทธศาสนา ให้ให้เป็นกลาง ไม่ ค่อนข้างตนและหมู่ตนพวกตน ให้ ให้เป็นกลางอย่างนั้นได้ชื่อว่าบริจาค กัลยาณมิตร /โป๊ฦา. เอว์ ก็มีด้วยประการฉะนี้ พฤศจิกายน ๒๕๓๙