การสร้างสถานที่ประกาศพระพุทธศาสนา : หน้า 103/164

จากความทรงจำ ทรงจํา โดย อุบสิกเถวิล (บุญทรง) คิทส หากนึกไปว่า แทงต้องตาย พฤศจิกายน คนคงรู้สึกดีใจ มีบัติภาคภูมิใจเหมือนที่ป่ารู้สึก ยิ่งผู้ที่รับเป็นเจ้าภาพทั้ง หลังไว้คงต้องดีใจเป็นพิเศษ สถานที่นี้เป็นที่ประกาศพระพุทธศาสนาโดยตรง ผู้คนมานั่งรับศีล ถวายทาน ฟังธรรม และปฏิบัติกรรมฐานวันแล้ววันเล่า ตั้งแต่นี้ไปจนกว่าจะผุพังใช้การไม่ได้ คงจะนับจำนวนหลายพัน ล้านคน ทั้งรุ่นเราๆ รุ่นลูกหลานเหลนโหลน ฯลฯ ไปภายหน้า ใครจะบริจาคไว้มากน้อยเพียงใดย่อมมีผลา นิสงส์ส่งผลบุญให้เรื่อยไป ไม่ว่าจะตายไปอยู่ที่ไหนก็ตาม แม้ไม่มีกำลังทรัพย์มากพอสร้างทั้งหลังด้วยตนเอง แต่ถ้ามีกำลังใจ กำลังกาย ใช้วาจาเชิญชวนประกาศให้ผู้ต้องการบุญทราบโดยทั่วกัน จะสร้างกี่หลังๆ ก็ ย่อมสําเร็จ มีคนโทรศัพท์มาซักถามป่าว่า ทำไมทางวัดไม่สร้างถาวรวัตถุทีละอย่าง อย่างโน้นยังไม่เสร็จ สร้าง อย่างนี้ขึ้นมาอีกแล้ว ผู้คนไม่เบื่อหน่ายกันแย่หรือ? ป้าก็ตอบไปว่า เวลาในชีวิตของพวกเราเหลือน้อยลงทุกวัน แม้แต่ชีวิตของท่านเจ้าคุณหลวงพ่อของเรา ก็เช่นเดียวกัน ท่านคงเป็นผู้นำบุญให้เราได้อีกไม่กี่สิบปี ถ้ามัวรอสร้างทีละอย่าง ไม่ทันใช้ประโยชน์ เพราะ สิ่งก่อสร้างทุกชิ้นต้องใช้งานพร้อมกันเดี๋ยวนี้ทั้งสิ้น เหมือนการก่อสร้างสถานที่ทำงานทั่วไป อาคารใหญ่ พฤศจิกายน ๒๕๓๙ 0 กัลยาณมิตร