ความสำคัญของพระสงฆ์ในพระพุทธศาสนา : หน้า 21/164

ทีเดียว เป็นหัวหน้าของบุญทีเดียว พระชนม์อยู่นั้น พระเจ้าแม่นา เป็นประมุขของบุญทีเดียว รู้จักหลัก มหาปชาบดีโคตมีทอผ้าคู่หนึ่ง ไป อันแน่นอนแล้วให้อุตส่าห์ตั้งอกตั้งใจ ถวายพระบรมศาสดาเพื่อจะให้พระ ว่าเกิดมาเป็นมนุษย์พบพระสงฆ์เข้า แล้ว ตัวบุญละ ต้องการอื่นไม่สม ความมุ่งหมายที่มาพบละ หรือไม่ องค์ทรงใช้ด้วยพระองค์เดียวสองผืน พระองค์เพื่อจะสงเคราะห์พระเจ้า แม่น้ามหาปชาบดีโคตมี เมื่อพระ- ฉะนั้นเป็นบุรุษเราก็จะบวชเป็นพระ เจ้าแม่น้ามหาปชาบดีโคตมีทอผ้าเอา สงฆ์บ้าง เราจะบำเพ็ญกิจของพระ สงฆ์ให้เต็มที่ ถ้าเป็นอุบาสกอุบา คู่ผ้ามาถวายแล้ว เมื่อประสูติจาก พระมารดาได้เจ็ดวัน ให้ช่วยแค่นพระบรมศาสดาให้ทรง รับทั้งสองผืนเถิด พระองค์ไม่ทรง รับอีก จ๋า เป็นต้องถวายเป็นของสงฆ์ ไป เมื่อถวายเป็นของสงฆ์ท่านก็รับ เป็นค่า ดับ เฉพาะผ้าผืนนั้นไปถูก เอาอชิตภิกษุผู้บวชใหม่ พระเจ้าแม่ น้าเสียพระทัย ถ้าว่าเราได้ทำ โดย ประณีตด้วยตนเอง ไปถูกกับภิกษุ พระมารดา บวชใหม่หาสมควรไม่ พระองค์ทรง ทราบพระอัธยาศัย ทรงเรียกพระ อานนท์ให้น่าเอาบาตรมา พระอา สิกาที่ครองเรือนเล่า ถ้าว่าพบพระพุทธศาสนาพบพระสงฆ์เข้า แล้ว เป็นบุญลาภอันล้ำเลิศ ไม่เสียทีที่ เกิดมาเป็นมนุษย์ เราจะตอง ก็ทิวงคตไป พระเจ้าแม่น้ามหา นนท์ส่งบาตรให้ พระจอมไตรเขวี้ยง บาตรไปในอากาศ ให้ภิกษุสามเณร ในที่นั้นไปน่าเอาบาตรมาให้พระ ตถาคต ขว้างลับเข้ากลีบเมฆหาย ไปแล้ว ไม่รู้ไปทางไหน พระอรหันต์ ท่านก็รู้ว่า ปัญหานี้ผูกเพื่ออชิตภิกษุ บวชใหม่โน้น ปุถุชนก็ไม่รู้ว่าผูก เพื่อกระทำ เพื่ออะไร จะเอาก็ไม่ได้ เหาะไปก็ไม่ได้ อชิตภิกษุบวชใหม่ ยกมือขึ้นนมัสการ ด้วยบุญญาภินิ บริจาคทานให้เป็นที่เป็นฐานทีเดียว ปชาบดีโคตมีได้พิทักษ์รักษาเลี้ยงดู หารที่ข้าพเจ้าสั่งสมอบรมมาแต่ชาติ มาพบบุญอันล้ำเลิศอันประเสริฐแล้ว จนกระทั้งเติบโตมา เราจะสงเคราะห์ เป็นประมุขของบุญทั้งหมดแล้ว พระสงฆ์นะเป็นประมุขของ บุญอย่างไร พระพุทธเจ้าไม่เป็น ประมุขของบุญหรือ ไม่ยิ่งกว่าพระ สงฆ์หรือ พระสงฆ์เป็นประมุขของ บุญยิ่งกว่าพระพุทธเจ้า พระพุทธ เจ้าไม่เกิดขึ้นพระสงฆ์จะมีได้อย่างไร พระเจ้าแม่น้าให้เป็นผู้มีบุญใหญ่กุศล ใหญ่ รับคู่ผ้าของพระเจ้าแม่น้า มหาปขาบดีโคตมีรับผืนเดียว รับสั่ง ให้ถวายพระสงฆ์เสียผืนหนึ่ง พระ เจ้าแม่น้ามหาปชาบดีโคตมีไม่ปรา- รถนาจะถวายพระสงฆ์ ปรารถนา จะถวายแก่พระองค์เท่านั้น ทำ อย่าง มีไม่ได้ พระพุทธเจ้าเกิดขึ้นก็มีพระ ประณีตด้วยพระหัตถ์ของพระนาง สงฆ์ขึ้น พระสงฆ์นั่นแหละเป็นประ มุขสำคัญ เมื่อพระผู้มีพระภาคมี เอง พระองค์ก็ไม่ทรงรับ แค่นสัก เท่าไรก็ไม่ทรงรับ แค่นพระอานนท์ ก่อน ถ้าจะได้ตรัสรู้เป็นพระบรม ศาสดาเอกในโลก เหมือนพระบรม- ศาสดานี้แล้ว ขอให้บาตรนั้นมา หัตถของข้าพเจ้าในบัดนี้ พอขาด ค่า อธิษฐานเท่านั้น บาตรก็กลับลอย ลิ่วมาสู่หัตถ์อชิตภิกษุบวชใหม่ พอ บาตรหัตถ์ของอชิตภิกษุบวชใหม่ พระจอมไตรตรัสว่า ภิกษุทั้งหลาย รู้จักไหมนั่นน่ะ ภิกษุบวชใหม่นั้นคือ ใคร ภิกษุตอบว่าไม่รู้จัก พระองค์ รับสั่งว่า นั้นแหละนะภิกษุทั้งหลาย กัลยาณมิตร พฤศจิกายน ๒๕๓๙