โทษของการดื่มน้ำเมา : หน้า 18/132

สิกขาบทอื่นไม่ขาด นี้ถ้าว่าสามเณรไม่ได้ ดื่มเข้าไปแล้วขาดหมด มันเป็นปาราชิก ของเณร สุราน่ะโทษสูงเหตุนี้ การดื่มน้ำที่ ทำให้บุคคลผู้ดื่มเมาน่ะ ต้องเว้นให้ขาด ต้องเว้นให้ขาดทีเดียวเพราะฉะนั้น ท่านจึง ได้ประกาศตามวาระพระบาลีว่า มชฺชปานา คนประเภทนี้จะเสียเงินเสียทองซื้อเหล้า หมดไปเท่าไรไม่ว่า แต่ต้องหาเหล้ามา เลี้ยงเพื่อนให้ได้ ผลสุดท้าย จึงได้แต่เพื่อน กินเหล้ามากมาย แต่ว่าพอหายเมาแล้ว เงินเดือนจะเอาไปซื้อข้าวกิน ไม่มี แล้วตามธรรมดาของคนกินเหล้า ถ้า จ สญฺญโม เณรดื่มอีกเดียวแหละ นั่งกินเหล้าคืนนี้ กว่าจะฟื้นคืนสติจนได้ที่ ก็กินเวลาไปครึ่งค่อนวัน เป็นเหตุให้ บทขยายความ โทษของการดื่มน้ำเมา พระเดชพระคุณหลวงพ่อวัดปากน้ำ ท่านเทศน์ระบุโทษของการดื่มน้ำเมาว่า “การดื่มสุราน่ะ ไม่ใช่เป็นของพอดีพอร้ายนะ สุรามันเกิดขึ้นในประเทศใด ประเทศนั้น ย่อมย่อยยับหนา สุรามันไปติดอยู่กับคนใด ละคนนั้นก็ย่อยยับหนา" ดังที่พระสัมมา- สัมพุทธเจ้าทรงสรุปโทษของการดื่มสุราที่ เกิดขึ้นแก่ตนเองไว้ 5 ประการ b ๑. ผลาญทรัพย์สิน ศีล ๑๐ สิกขาบท เพราะว่าเหล้านอกจากเป็นของมึนเมาที่ให้ เช่นนี้ขาดแต่เฉพาะสุรา สิ้นเปลืองเงินทองในการซื้อเหล้ามากขึ้น โทษแล้ว ยังไม่ได้เป็นของฟรีอีกด้วย หาก สิกขาบทอื่นไม่ขาด ใครจะดื่ม ก็ต้องเสียเงินซื้อเหล้ามาดื่มเอง ทั้งนั้น บางยี่ห้อราคาขวดละเป็นหมื่นเป็น เสียการเสียงาน เพราะเห็นแก่กินเหล้า เห็นแก่ขี้เมาทั้งหลายนั่นเอง ทำให้ทำงาน ขาดหมด พอสุราล่วง ลำคอก็หมดกันเป็นเณร ไม่ได้ อุบาสกอุบาสิกา ได้ไม่เต็มที่ นายจ้างก็ไม่อยากจะให้เงินทอง เพราะทำงานตอบแทนค่าจ้างไม่เต็มที่ ทำให้นอกจากเสียทรัพย์แล้ว ยังไม่ได้ ทรัพย์มาเพิ่มด้วย แล้วเมื่อติดสุราเพิ่มมาก รักษาอุโบสถดื่มสุรา เข้า เวลาต้องการดื่มขึ้นมา ก็ต้องนำเงิน อีกเดียวเท่านั้นศีลหมด ทองที่เก็บไว้ในยามฉุกเฉินจำเป็นออกมา ซื้อเหล้ากินให้หนักเข้าไปอีก คราวนี้ทำให้ แล้วไม่เหลือแล้ว ทำงานหาเงินมาเท่าไร เอาไปละลายกับ ถ้าว่าสมาทานวิรัติ เหล้าทุกที ยิ่งดื่มเหล้ามากเท่าไร ยิ่งต้อง เท่านั้น เป็นการผลาญทรัพย์สินให้ นี้ถ้าว่าสามเณรไม่ได้ ร่อยหรอฝืดเคืองไปทุกขณะ พิษภัยของ เหล้าน่ากลัวอย่างนี้ แม้เป็นมหาเศรษฐี ถ้า แสน แต่ค่านิยมที่คิดว่ากินเข้าไปแล้ว ดูโก้ หรู บรรดาเซียนเหล้าทั้งหลาย ไปทำงาน ดื่มเข้าไปแล้วขาดหมด มันเป็นปาราชิกของ ได้ในพริบตา หาเงินมาแทบตาย แทนที่จะเอาเงินไป เลี้ยงพ่อแม่ เอาไปซื้อเหล้าขวดละเป็น หมื่นเป็นแสนกินหมด บางครอบครัวพ่อติดเหล้าจัดๆ ทั้งๆ ที่ทำงานได้เงินมาแล้ว แต่ถึงกับปล่อยให้ ลูกเมียอดข้าวอดน้ำ เพื่อเอาเงินที่มีไปซื้อ เหล้า ก็มีให้เห็นบ่อยๆ ในสังคมทีเดียว บางคนมีเพื่อนฝูงเป็นนักเลงสุรามาก เวลาเพื่อนมาเยี่ยม ก็ยึดเป็นคติประจำใจ เลยว่า “ถ้าเพื่อนมาหา แต่ไม่ได้เมากลับไป แสดงว่ายังมาไม่ถึงบ้านข้า” เพราะฉะนั้น เณร สุราน่ะโทษสูง ติดเหล้าเข้าไปแล้ว ก็อาจจะถึงความล่มจม ๒. ผลาญไมตรี เพราะการดื่มเหล้าย่อมทำให้ขาดสติไม่ สามารถควบคุมตนเองได้ ความชั่วที่แฝง อยู่ประจำใจจึงทวนกลับขึ้นมาย้อมใจให้ วินิจฉัยที่ดีเสียไป เป็นเหตุให้ผู้ดื่มเกิด ความกำเริบฮึกเหิม เห็นอะไรก็ขวางหู ขวางตาไปหมด เที่ยวระรานหาเรื่องชก ต่อยตีรันฟันแทงกับคนอื่นไปทั่ว บางครั้ง หาเรื่องกับคนไม่ได้ หาเรื่องกับเสาไฟฟ้าก็ ยังมี ด้วยเหตุที่เหล้ามีพิษภัยผลาญไมตรี ถึงเพียงนี้ แม้ยามปกติจะเป็นเพื่อนรักกัน ๑๖ กัลยาณมิตร ธันวาคม ๒๕๔๒