การปฏิบัติตนขณะภัยพิบัติ : หน้า 117/132

ลำดับที่สอง เป็นพระภิกษุผู้มีศีลบริสุทธิ์ นั่งสวด มนต์ล้อมองค์ประธาน ลำดับที่สาม สามเณรผู้มีศีลบริสุทธิ์ ลำดับที่สี่ ผู้รักษาศีล ๘ บริสุทธิ์ ลำดับที่ห้า ประชาชนทั่วไปที่รักษาศีล ๕ บริสุทธิ์ นุ่งขาวห่มขาวซึ่งสำหรับประชาชนนั้นผู้ใดไม่สะดวกไปร่วมพิธี ก็ให้สวดอยู่ที่บ้านเป็นประจำ สำหรับการปฏิบัติตนขณะภัยพิบัติกำลังเกิด ให้ กระท่าดงนิคอ ๑. ผู้ปฏิบัติธรรมมีอภิญญาจิต ให้เข้าฌานหนีจาก โลกมนุษย์ ไปพรหมโลก นอกโลก ๒. ใครสามารถหนีไปด้วยยานอวกาศ ก็หนีไปอยู่ ๓. หนีไปอยู่ในภูมิภาคที่ไม่เกิดภัยพิบัติ ผู้มีอภิญญา จิตสามารถทราบได้ว่ามีที่ใดบ้าง ๔. ผู้รักษาศีล ๕ บริสุทธิ์ ถ้าไม่มีกรรมหนักตามทัน สามารถรอดชีวิต ๕. ผู้ฝึกกรรมฐานมาบ้าง แม้ยังไม่ได้ฌาน อาจ รอดชีวิต หากทำจิตให้รวมตัวสงบได้ 5. ขณะเกิดจันทรุปราคา หรือสุริยุปราคา ให้ทำพิธี สวดมนต์กลางแจ้ง ดังที่กล่าวข้างต้น ๗. ให้ทุกๆ คนในโลก หยุดการใช้เครื่องจักรกล เครื่องใช้ไฟฟ้า และการเคลื่อนไหวต่าง ๆ ให้หมด เพราะ การเคลื่อนไหวจะทำให้สนามพลังงานในระบบสุริยจักรวาล สับสนมากขึ้น ศ. 4. นอกจากนั้นควรเตรียมการเรื่องเครื่องอุปโภค บริโภคไว้ให้พร้อม เช่น อาหาร ยา ยานพาหนะ เสื้อผ้า เครื่องใช้เรื่องที่อยู่อาศัยฉุกเฉิน มีด หม้อ น้ำดื่ม ไม้ขีดไฟ ฯลฯ ผู้เล่าได้กล่าวยืนยันว่า การโคจรของดวงดาวต่างๆ มีผลต่อความเป็นไปในโลกมนุษย์ ดังที่เราพบกันว่า พระจันทร์ข้างขึ้น ข้างแรม มีผลต่อการขึ้นลงของน้ำทะเล ป้าไม่ทราบว่าคำพยากรณ์ที่เอามาเล่าให้คุณฟังนี้จะ เป็นจริงขึ้นมาหรือเปล่า แต่ที่อยากเล่าเพราะเห็นว่าเป็น ประโยชน์ ตรงที่เมื่อเราเกรงภัยพิบัติ จะได้เร่งประกอบคุณ งามความดีไงคะ มีอะไรที่ทำแล้วเกิดประโยชน์ต่อตนเองหรือ ผู้อื่น ก็เต็มใจรีบทำ เหมือนที่เราพยายามทำมาหากินเก็บ เงินเพื่อเอาไว้ใช้ภายหน้า การหมั่นสะสมเสบียงบุญมี ประโยชน์ทั้งชาตินี้และชาติหน้า เงินทองมีก็ใช้ได้เพียงในภพนี้ บางทีเพียงแค่ข้ามประเทศก็ใช้ไม่ได้เสียแล้ว แต่บุญนั้น รักษาคุ้มครองชีวิตเราได้ไม่ว่ายังมีชีวิตอยู่หรือตายไป เวลาใดที่คุณไม่ได้เอาใจไว้ที่ศูนย์กลางกาย ป้า อยากให้ลองคิดถึงความตายดู เพราะเวลานี้ป้ากำลังทำ อย่างนั้น เนื่องจากมีโรคภัยร้ายแรงเป็นเหมือนระเบิดเวลา อยู่กับตัว จึงคิดถึงความตายเป็นเนืองนิจ ควบคู่กับการทำ สมาธิแบบเห็นภายในจิตตามวิชชาธรรมกาย ทำให้มีความ รู้สึกอะไรๆ ในโลกนี้ล้วนเป็นเรื่องเล็ก เรื่องสมมติไปเสีย ทั้งหมด ไม่อยากเอาอะไร เอาเรื่องของใครมาเป็นอารมณ์ ให้หนักใจเลย เพราะเห็นประโยชน์อย่างที่ตนเองกำลังได้รับ จึงชวนให้คุณลองเจริญมรณานุสติดูบ้าง ถ้าไม่คิดถึงเรื่อง เจ็บป่วย ก็คิดเรื่องภัยพิบัติตามที่เราเห็นจากภาพข่าว โทรทัศน์ก็ได้ ว่าถ้าเกิดกับเราบ้างในเวลาไม่นานนี้ เราควร เตรียมตัวอย่างไร ป้าขู่ไว้แล้วนะคะ สะ หวัด ติ neb อ้อ เนมิตร ธันวาคม ๒๕๕๖ ๑๑๕