การพิจารณาความเป็นจริงของชีวิต : หน้า 82/132

อยู่ที่ไหนก็หนีไม่พ้น นับว่าเป็นความโชคดี ของพวกเรามาก ที่พระเดชพระคุณหลวง พ่อธัมมชโยท่านได้จัดให้มีโครงการบ้าน กัลยาณมิตร เพราะการเปิดบ้านกัลยาณมิตร ทำให้เรามีโอกาสพิจารณาความเป็นจริงของ ชีวิตได้ทุกครั้งที่เราได้สวดมนต์ทำวัตร เนื่องจากในบทสวดก็มีคำสวดพิจารณา ตนเอง เห็นชีวิตคนอื่นเขาเป็นอย่างไร ก็ทะเยอทะยาน อยากเป็นอย่างนั้นบ้าง ลืมไปว่าตัวเองนี้ต้องตาย คุณค่า ของชีวิตคือการสร้างบุญสร้างบารมี ก็ลืม ต้องยอมรับว่า โลกที่เราอยู่ คนประมาทมีมาก กระแสอย่างนั้นมีเยอะ ผู้ที่ ฝืนกระแสได้จึงไม่ใช่คนธรรมดา ๕. ประมาทในการงาน เป็นประเภทผัดวันประกันพรุ่ง ดินพอกหางหมู เอาไว้ทำเมื่อถึงกำหนดเสร็จ 5. ประมาทในการศึกษา มีความคิดว่า เมื่อพ้นวัย เรียนแล้วก็ไม่สามารถเล่าเรียนได้ แต่จริงๆ แล้ว สิ่งที่เรา มองเห็นที่เราได้ฟัง สัมผัส รอบตัวเรานั้นแหละ คือสิ่งที่เรา ต้องศึกษา หรือลืมและไม่รู้ว่า โลกที่เราอาศัยอยู่นี้เองคือ โรงเรียนชีวิตที่ตราบใดยังเรียนไม่จบก็เข้าพระนิพพานไม่ได้ ไม่ยอมศึกษา ไม่ยอมใช้สมองมองชีวิตบ้าง มองออกแต่ การศึกษาเพียงในโรงเรียน ๗. ประมาทในการปฏิบัติธรรม คือพวกที่ไม่เห็นความ สำคัญของจิตใจ เห็นแต่ประเภทความสุขแค่ทางเนื้อหนัง ความสุขภายนอกอันเป็นสุขจอมปลอมที่มาพร้อมกับความ ทุกข์เศร้าโศกเสียใจในภายหลัง ฉะนั้นการที่เราจะแก้ความประมาทเหล่านี้ได้ก็คือด้วย การหมั่นพิจารณาถึงสัจธรรมของชีวิตที่มีอยู่แล้วข้างต้น เรามีความเจ็บความแก่ความตายเป็นธรรมดา เราจะหนีไป นอกจากจะได้กล่าวสรรเสริญพระพุทธ พระธรรม และพระสงฆ์ เป็นการตรึกระลึก ถึงที่พึ่งที่แท้จริงแล้ว ยังได้มองดูตัวเองด้วย การท่าวัตรสวดมนต์นี้เองเป็นกุศโลบายแก้ ความประมาทในการใช้ชีวิตได้อย่างดีเยี่ยม อัญมณีใด ๆ คุณค่าของเพชร เพราะแกร่งแข็งแรงและใสกว่า คุณค่าของนักรบ เพราะต่อสู้ด้วยความอาจหาญ ไม่กลัวตาย สามารถมีชัยเหนือศัตรูได้ คุณค่าของมนุษย์ คือ การไม่ประมาท มีใจสูงกว่า กระแสโลก สามารถลงมือสร้างบารมีอย่างไม่เห็นแก่เหน็ด แก่เหนื่อย ไม่ใช่อยู่ที่การมีอายุยืนยาว ความไม่มีโรคความ ไม่ตายหรืออะไรใดๆ ทั้งสิ้น เพราะเมื่อถึงเวลาสิ่งเหล่านี้ เราหรือใครๆ ก็ล้วนหลบหนีไม่ได้ทั้งสิ้นแม้แต่คนเดียว หนึ่งปีผ่านไป บวกลบคูณหาร ชีวิตเราสูญเสียเวลาไปหนึ่ง ปีแล้ว เราได้กําไรหรือขาดทุน เราเองเท่านั้นคือผู้รู้ดีที่สุด การที่จะทำให้ปีต่อไปของเราไม่ขาดทุนหรือมีกำไรยิ่งขึ้นไป ก็คือ การหมั่นพิจารณาถึงความเป็นจริงของชีวิตอยู่เป็น ประจำนี้เอง สมดังคำพูดว่า ความตายคือสหายสนิท จงพร่ำภาวนาเป็นนิจ เป็นมิตรเตือนกันลืมตน การที่เราจะแก้ความประมาทเหล่านี้ได้ก็คือ ด้วยการหมั่นพิจารณาถึงสัจธรรมของชีวิตที่มี อยู่แล้วข้างต้น เรามีความเจ็บความแก่ความตายเป็นธรรมดา เราจะหนีไปอยู่ที่ไหนก็หนีไม่พ้น ๘๐ | สยาณมิตร ธันวาคม ๒๕๕๖