การให้และการเป็นเศรษฐี วารสารกัลยาณมิตร ปี 2542 ฉบับที่ 12 หน้า 130
หน้าที่ 130 / 132

สรุปเนื้อหา

หน้าสุดท้าย นวธรรม ไอ กัลยาณมิตร ธันวาคม ๒๕๕๒ อยากรวยต้องให้ สังคมโลกเรากำลังเดินหลงทาง เพราะลูกหลานถูกอบรมสั่งสอน มาผิดๆ ว่าเส้นทางการเป็นเศรษฐีผู้มั่งมี ต้องได้มาด้วยการเบียดเบียน เอารัดเอาเปรียบผู้อื่นให้มากที่สุด ทำให้ผู้ถูกเบียดเบียนย่อมพ่ายแพ้ และเสียดายทรัพย์ ผู้ชนะก็ย่อมก่อเวร สังคมก็วุ่นวาย..... ถ้าอยากรวยเราต้องประกอบเหตุ คือ การให้ มิใช่แสวงหาให้ได้ มาด้วยการโกงกิน หรือแย่งชิงใคร เหมือนร่างกายถ้าอยากแข็งแรงก็ ต้องออกกำลังกาย เราจึงได้ความแข็งแรงมา มิใช่ได้มาด้วยการอยู่เฉยๆ เพราะกินแรงคนอื่น เศรษฐีที่แท้ต้องไม่เป็นหนี้ และไม่มีลูกหนี้ เหมือนเศรษฐีสมัย พุทธกาลที่มีสมบัติตักไม่พร่อง ก็เพราะทำทาน ไม่ตระหนี่ ไม่หวงแหน ในทรัพย์ ใช้ทรัพย์นั้นให้เป็นประโยชน์ต่อสาธารณชนและพระพุทธศาสนา ยิ่ง

หัวข้อประเด็น

- การให้และการเป็นเศรษฐี

ข้อความต้นฉบับในหน้า

หน้าสุดท้าย นวธรรม ไอ กัลยาณมิตร ธันวาคม ๒๕๕๒ อยากรวยต้องให้ สังคมโลกเรากำลังเดินหลงทาง เพราะลูกหลานถูกอบรมสั่งสอน มาผิดๆ ว่าเส้นทางการเป็นเศรษฐีผู้มั่งมี ต้องได้มาด้วยการเบียดเบียน เอารัดเอาเปรียบผู้อื่นให้มากที่สุด ทำให้ผู้ถูกเบียดเบียนย่อมพ่ายแพ้ และเสียดายทรัพย์ ผู้ชนะก็ย่อมก่อเวร สังคมก็วุ่นวาย..... ถ้าอยากรวยเราต้องประกอบเหตุ คือ การให้ มิใช่แสวงหาให้ได้ มาด้วยการโกงกิน หรือแย่งชิงใคร เหมือนร่างกายถ้าอยากแข็งแรงก็ ต้องออกกำลังกาย เราจึงได้ความแข็งแรงมา มิใช่ได้มาด้วยการอยู่เฉยๆ เพราะกินแรงคนอื่น เศรษฐีที่แท้ต้องไม่เป็นหนี้ และไม่มีลูกหนี้ เหมือนเศรษฐีสมัย พุทธกาลที่มีสมบัติตักไม่พร่อง ก็เพราะทำทาน ไม่ตระหนี่ ไม่หวงแหน ในทรัพย์ ใช้ทรัพย์นั้นให้เป็นประโยชน์ต่อสาธารณชนและพระพุทธศาสนา ยิ่งให้ก็ยิ่งได้ ยิ่งปีติอิ่มเอิบเบิกบาน ดังไฟไม่อิ่มด้วยเชื้อ ทะเลไม่อิ่มด้วย น้ำฉันนั้น โลกอยู่เย็นเป็นสุข ก็เพราะการให้
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More