โครงการแกล้งดิน : หน้า 23/132

ดินเปรี้ยวจัด ปลูกพืชผลได้น้อย โครงการ “แกล้งดิน” อัน เองมาจากพระราชดำริจึงเกิดขึ้น เพื่อปรับดินที่มีสภาพ ความเป็นกรดสูง ให้ลดความเปรี้ยวลงไป วิธีการตามพระ ราชดำริซึ่งแสดงถึงพระปรีชาสามารถ ทรงนำสิ่งที่ทรงเห็น อยู่รอบๆ ตัว มาแก้ปัญหาโดยวิธีการง่ายๆ ใช้งบประมาณ สิ้นเปลืองน้อยที่สุด ใครๆ ก็สามารถนำไปประยุกต์ใช้ได้ กล่าวคือ ใช้น้ำชะล้างความเป็นกรดของดินลงไป และใช้ หินปูนสะเทินกรดรวมถึงการควบคุมน้ำใต้ดิน ไม่ให้เกิด ความเป็นกรดเพิ่มมากขึ้น ผลปรากฏจากการคิดค้นทดลอง ปรากฏว่า จากเดิมเคยปลูกข้าวได้ ๑๐ - ๑๕ ถังต่อไร่ เท่านั้น แต่ปัจจุบันผลผลิตเพิ่มขึ้นถึง ๔๐ - ๕๐ ถังต่อไร่ ท่ามกลางสายฝนพร่างพรา จนพระ วรกายเปียกโชก แต่พระองค์ก็ยังทรง งานอยู่จนกระทั่งถึงค่ำคืน ทรง ทอดพระเนตรแปลงปลูกปาล์มน้ำมัน และมะพร้าวหอม ซึ่งสามารถที่จะ ให้ผลผลิตสูงมากด้วยความพอพระ ราชหฤทัย ก่อนเสด็จพระราช ดำเนินกลับ ทรงแย้มพระสรวล อย่างเบิกบาน มีรับสั่งต่อคณะ ทำงานทุกคนว่า “....ดีใจที่ชาวบ้านจะได้ทำมา หากินในถิ่นที่ดินเคยแย่อย่างนี้ ต่อไปนี้ เขาจะดีขึ้นแล้ว....." ความปีติสุขของพระองค์ สุขเพราะไพร่ฟ้าสุขสมบูรณ์ วิญญาณก็ได้อาศัย “ฝนหลวง” สร้างความชุ่มชื้น ดับความ เดือดร้อนของราษฎรในยามขาดแคลนน้ำใช้ใน การเพาะปลูก ป่าไม้ต้นน้ำลำธารยังคง พระองค์รับสั่งเสมอว่า “น้ำคือชีวิต” คนเราขาด น่าใช้สอยดื่มกิน ความอุดมสมบูรณ์ไม่ถูกถากถางทำลาย ย่อยยับ ก็เพราะโครงการหลวงอัน เนื่องมาจากพระราชดำริให้ชาวไทย ภูเขาหันมาปลูกผลไม้เมืองหนาว พืชเศรษฐกิจราคาดี ทดแทนการ หล่อเลี้ยง แม้มีชีวิต ก็แห้งแล้งเหมือน ไร้วิญญาณ ชีวิตก็ไม่สามารถดำรง อยู่ได้ และถ้าขาดน้ำใจ ความรู้สึกของราษฎรผู้ยากไร้ก็เช่นกัน ยามใดที่มอง เห็นฝนหลวงฝนแห่งพระมหากรุณา หลั่งมาจากฟากฟ้า มาสร้างความชุ่มชื่นฉ่ำเย็นให้แก่แผ่นดิน ดับความร้อนใจที่ เคยขาดแคลนน้ำจากภาวะแห้งแล้งจิตใจก็ย่อมเบิกบานเป็นสุข สำนึกในพระมหากรุณาธิคุณของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ผู้ทรงเป็น “พระพรหมในเรือนชีวิต” ของปวงพสกนิกร พระมหากรุณาธิคุณของพระบาทสมเด็จ พระเจ้าอยู่หัวเปรียบเสมือนต้นธารน้ำที่แท้จริง ที่ไหลไป หล่อเลี้ยงทุกชีวิตบนผืนแผ่นดินไม่ว่าจะเป็นไพร่ฟ้าประชาชน เหล่าสรรพสัตว์สิ่งที่มีชีวิตทั้งหลาย ล้วนได้อาศัยหยาดน้ำ พระราชหฤทัยหล่อเลี้ยงชีวิตทั้งสิ้น ชีวิตทั้งสิ้น แผ่นดินที่แห้งแล้งไร้ ปลูกฝิ่นทําไร่เลื่อนลอย ชาวนาชาวไร่ทั้งหลาย ได้ อาศัยแหล่งน้ำธรรมชาติ ใช้ในการ เพาะปลูกผลิตอาหารหล่อเลี้ยง พลเมืองของประเทศ ก็เพราะโครงการ พัฒนาแหล่งน้ำอันเนื่องมาจากพระราชดำริ ที่มุ่งหวังให้ราษฎรมีน้ำกินน้ำใช้อย่างทั่วถึง พอเพียงด้วยวิธีการต่างๆ อาทิสร้างเขื่อนฝายขนาด กลางกักเก็บน้ำตามธรรมชาติ ขุดคูคลองชลประทาน ระบายน้ำสู่พื้นที่เกษตรกรรม แทบทุกโครงการล้วนเกิดจาก การยินยอมพร้อมใจ การเสียสละร่วมกันของประชาชน แหล่งน้ำทั้งหลายจึงได้รับการพัฒนาให้เกิดประโยชน์ใช้สอย สูงสุด พระองค์รับสั่งเสมอว่า “น้ำคือชีวิต” คนเราขาดน้ำ ใช้สอยดื่มกิน ชีวิตก็ไม่สามารถดำรงอยู่ได้ และถ้าขาดน้ำใจ หล่อเลี้ยง แม้มีชีวิตก็แห้งแล้งเหมือนไร้วิญญาณ ยามประเทศประสบสภาพเศรษฐกิจถดถอย ประชาชนที่ประกอบอาชีพธุรกิจอุตสาหกรรม ต้องประสบ กับภาวะขาดทุน คนตกงานเป็นแสนเป็นล้าน ความ เดือดร้อนมาเยือนทุกหย่อมหญ้า แม้รัฐบาลจะพยายาม กัลยายมิตร ธันวาคม ๒๕๔๑ | ๒๑