การทำความดีและการทำสมาธิ : หน้า 110/132

6001 คนดี คือ คนที่พยายามทำให้กิเลสลดน้อยลง หาก ปล่อยใจให้ติดอยู่กับความโลภ ความโกรธ ความหลง เรา จะไม่มีความสุข ใจจะรุ่มร้อนอยู่ตลอดเวลา อย่างเช่น คนโลภ มักจะคอยแสวงหาทรัพย์สมบัติแม้โดยทางที่ไม่ชอบ เพราะ ทางที่ชอบอย่างเดียวอาจจะไม่ทันใจที่รุ่มร้อน หากปล่อยให้ ความโกรธครอบงำจิตใจเสมอ จะกลายเป็นคนมักโกรธ ซึ่ง ความโกรธเป็นสิ่งที่บั่นทอนสุขภาพกายและใจ การตัดสินใจ ทำอะไรในระหว่างที่โกรธมักทำให้เสียใจภายหลัง ลูกเอง บางครั้งหงุดหงิดอยู่จะอารมณ์เสียง่าย หากรู้เท่าทันว่า กำลังอารมณ์ไม่ดีก็จะเตือนตัวเองได้และอารมณ์ไม่ดีจะหายไป คุณแม่คงเคยหงุดหงิดบ้าง โดยเฉพาะเมื่อก่อนตอนที่ลูกกับ พี่ทะเลาะกัน คงสังเกตได้นะคะว่า ตอนหงุดหงิดนี่ไม่ดีเลย การนั่งสมาธิทำให้ใจใสและอารมณ์ดี อารมณ์สบาย ยกเว้น รอบไหนนั่งผิดวิธี นั่งไปนั่งมาอาจจะหงุดหงิดได้ หากเป็น อย่างนี้ ต้องปรับอารมณ์ใหม่ใช่ไหมคะ แหม ! จดหมาย ฉบับนี้เขียนเสียเพลินจนหมดหน้ากระดาษพอดี ต้องขอ อำลาคุณแม่ก่อนนะคะ แล้วลูกจะเขียนมาอีกค่ะ ด้วยความเคารพรัก จาก....ลูกเองค่ะ สวัสดีจ้ะ ลูกรักของแม่ ช่วงนี้อากาศอึมครึม มีฝนตกเกือบทุกวัน แต่สุขภาพ โดยทั่วๆ ไปของแม่ก็ดีขึ้น หลังจากเป็นหวัดร่วมเดือน สุขภาพของลูกล่ะจ๊ะคงดีขึ้นหลังจากทำกายภาพบำบัด วัน ออกพรรษา แม่ก็ทำสมาธิต่อเวลาว่าง ถึงจะไม่ค่อยว่าง แต่เรื่องสมาธิต้องพยายามให้ว่างอย่างน้อยวันละชั่วโมงก็ยังดี เราจะได้อยู่ในบุญตลอดอย่างต่อเนื่อง นึกถึงที่หลวงพ่อสอน ให้พวกเราอยู่ในบุญบ่อยๆ ในทางปฏิบัติคือ ทำใจหยุดนิ่ง เข้าไปในกลางของกลางกายธรรมที่เราเข้าถึง หรือหยุดนิ่ง เข้าไปในกลางถ้ายังไม่เข้าถึงธรรม แล้วขยายกายธรรม หรือองค์พระให้ใหญ่คลุมกายหยาบ หลับตาหรือลืมตาก็ยัง คงเห็นองค์พระอยู่ในทุกอิริยาบท หรือหยุดนิ่งเข้าไปใน กลางของดวงบุญซึ่งมีลักษณะกลมใสสว่างรอบตัว คล้าย ดวงปฐมมรรค แล้วขยายให้ดวงบุญใหญ่คลุมกายเรา เท่านี้เราก็จะได้ “อยู่ในบุญ” จริงๆ ถึงแม้จะยังไม่ได้เข้าถึงธรรม แต่ถ้าหยุดนิ่งในกลางเฉย ๆ เราจะได้สัมผัสกับแหล่งบุญที่ อยู่ในกลางกายเรา บุญนี่แหละที่จะเป็นที่พึ่งของเราในยาม คับขัน ให้รักษาใจให้อยู่ในบุญบ่อยๆ ให้ได้ต่อเนื่อง เมื่อลูก มีเป้าหมายที่ชัดเจนแล้วก็ขยันสร้างบุญให้เกิดขึ้นในตัวเรา โดยไม่ต้องลังเล จะได้ไม่ “ขาดทุน” กับชีวิตที่เกิดมา วิธีสร้างกำไรในชีวิตการสร้างบารมีก็คือการทำความดี ได้แก่ การทำทาน รักษาศีล และเจริญภาวนา อย่างต่อเนื่อง จนกระทั่งเป็นส่วนสำคัญของชีวิต จากส่วนหนึ่งของชีวิต จนเป็นทั้งหมดของชีวิต สิ่งที่ใจเราทุกคนปรารถนาคือ ความสุข แต่ไม่รู้ว่า ความสุขที่แท้จริงคืออะไร และเป็นอย่างไร เราจึงพยายามดิ้นรนหาความสุขที่สมมุติกันขึ้นมา ตาม ระดับปัญญาของแต่ละบุคคลที่จะเข้าใจได้ในระดับไหน แต่ ที่สุดแล้ว ถ้าคิดว่าจะทำตามใจปรารถนา แม่ก็ว่าควรจะ ตามใจเข้าไปถึงสิ่งที่ใจอยากจะไปถึง เรามัวแต่จนตรอกอยู่ ในกรอบแคบๆ ที่เขาขีดคั่นไว้เพื่อกักขังเราให้จมอยู่กับสิ่งที่ วนๆ เวียน ๆ อยู่ในรูปแบบเดิม คือ เกิด แก่ เจ็บ ตาย ไป โดยไม่ได้อะไร อย่างน้อยสิ่งที่พวกเราได้ทำมาก็คุ้มค่ากับ การเกิดมาเป็นมนุษย์ คือ การทำความดีอย่างต่อเนื่องโดย ไม่มีข้อแม้ การรักตัวเองกับการรักเป้าหมายไม่ได้เป็นข้อ แตกต่างที่เราต้องเลือก เพราะทั้ง ๒ อย่างคืออย่างเดียวกัน หรือเป็นหนึ่งเดียว ในที่สุดแล้วถ้าเราเริ่มต้นรักตัวเองด้วย วิธีที่ถูกต้อง คือตามใจตัวเราเองเข้าไปในตัวของเราเอง กายยาววาหนาคืบ โดยไม่ปล่อยใจให้หลุดไปสู่ภายนอก นอกจากภายในตัวของเราเอง ตามดูใจของตัวเราเองเข้าไป ในตัวของเราเองโดยวิธีสบายๆ ลูกก็จะเข้าไปสู่เป้าหมาย ของชวด แท้จ เท้จริงโดยไม่ต้องเสียเวลากับกะโหลกกะลาข้างนอก วิธีนี้เป็นวิธีเดียวกับที่พระพุทธเจ้าทุกๆ พระองค์และพระ อรหันต์ทุกพระองค์ท่านใช้วิธีนี้มาแล้ว เราไม่ได้เดินตามวิธี de ผิดแน่นอน ถ้าเราสงสารตัวเองก็ต้องเดินตามทางที่ท่านได้ เดินมาแล้ว ตัวเราทุกคนนี่น่าสงสารนะจ๊ะ เพราะถูกคุมขังอยู่ใน วัฏสงสาร ไม่ใช่ลูกจะสงสารตัวลูกอยู่คนเดียว แม่ก็สงสาร ตัวเองด้วย เรายังต่อสู้อยู่กับมารร้ายที่บั่นทอนกำลังกาย กำลังใจเราทุกขณะ ต้องเอาบุญคอยชำระกาย วาจา ใจเรา ให้สะอาดอยู่เสมอ บุญชำระใจเราให้ผ่องใสได้จริงๆ นะจ๊ะ ในทางปฏิบัติ มิใช่เป็นแค่คำพูดเพราะ ๆ ภายในดวงใจของ เรามีธาตุธรรม เห็น ว่า คิด รู้ ซ้อนกันอยู่ภายในวิญญาณ