ปัญหายาเสพย์ติดในสังคมไทย : หน้า 62/132

ยาเสพย์ติดทั้งหมด เพราะได้เกิดมียาเสพย์ติดสมัยใหม่ที่ เป็นสารที่ได้จากการสังเคราะห์ทางเคมี แตกต่างจากยา เสพย์ติดรุ่นเก่าที่เป็นสารสกัดจากธรรมชาติ เช่น เฮโรอีน โคเคน สารเสพย์ติดสมัยใหม่เหล่านี้สามารถผลิตได้ง่ายกว่า เพราะขั้นตอนการผลิตไม่ซับซ้อน มีต้นทุนต่ำ จึงมีราคาถูก กว่า และมีฤทธิ์ทำให้ผู้เสพรู้สึกตื่นเต้นหรือเคลิบเคลิ้มเป็นสุข จึงทำให้การแพร่ระบาดเป็นไปอย่างรวดเร็ว ยาเสพย์ติดพวกนี้มักจะเป็นอนุพันธ์ของแอมเฟตามีน หรือยาบ้า ซึ่งมีมากมายหลายชนิด เช่น ยาอี ยาเลิฟ และ ยาเค ซึ่งเดิมทีใช้เป็นยาสลบให้คนไข้หมดสติ และเนื่องจาก การกวดขันของทางการอย่างหนัก ทำให้ยาเสพย์ติดเหล่านี้ มีราคาแพง จึงทำให้ “ยาม้า” ซึ่งแต่เดิมเป็นที่นิยมในหมู่ คนใช้แรงงานที่เสพเพื่อเพิ่มกำลังในการทำงาน กลับกลาย มาเป็น “ยาบ้า” ที่เป็นที่นิยมในหมู่วัยรุ่นที่นิยมเสพเพื่อ ความสนุกสนาน และมีวิธีการเสพที่พลิกแพลงกันไปมากมาย จากกิน ก็เปลี่ยนเป็น สูบและฉีด ประกอบกับอิทธิพลของ สื่อมวลชนที่มักให้ข่าวเกี่ยวกับการมั่วยาอี ยาเลิฟของดารา นักร้องวัยรุ่นมากมาย จึงเกิดเป็นพฤติกรรมเลียนแบบ และ มีการโฆษณาชวนเชื่อว่าเสพแล้วจะทำให้สนุกสนาน ลืม ทุกข์โศก แนวโน้มการแพร่ระบาดของยาเสพย์ติดชนิดใหม่ นี้จึงเพิ่มมากขึ้นอย่างรวดเร็ว พบ ยาเสพย์ติด...ลามเข้าไปในโรงเรียน จากข้อมูลที่สํารวจโดยศูนย์วิจัยกสิกรไทย ว่าการแพร่ระบาดของยาบ้าในหมู่เยาวชนพบมากในกลุ่ม นักเรียนระดับมัธยมศึกษาในสายสามัญและระดับปวช.และ ปวส. ในสายอาชีพ และที่น่าตกใจคือมีแนวโน้มที่จะแพร่ ระบาดเข้าไปในกลุ่มนักเรียนระดับประถมศึกษามากขึ้น ซึ่ง นับว่าเป็นภัยอันใหญ่หลวงต่อประเทศชาติอย่างยิ่ง จากการสอบถามอาจารย์จำนวน ๖๑๐ คนของ โรงเรียนในเขตกรุงเทพฯ ร้อยละ ๖๔.๑ บอกว่ามีนักเรียน ในโรงเรียนเสพยาบ้า และร้อยละ ๑๘ ยอมรับว่ามีการ จำหน่ายยาบ้าในโรงเรียน และจากข้อมูลที่ไม่เป็นที่เปิดเผย ของกระทรวงศึกษาธิการบอกว่า ขณะนี้มีนักเรียนติดยาบ้าถึง ๑ ล้านคน นั่นแสดงว่าขณะนี้มหันตภัยร้ายได้ครอบคลุม เข้าไปในสถานศึกษาที่ควรจะเป็นที่ปลอดภัยของเยาวชน ๖๐ | กัลยาณมิตร ธันวาคม ๒๕๕๒ ของชาติแล้ว และความร้ายแรงของภัยก็ทำให้ผู้บริหารใน กระทรวงศึกษาธิการอยู่เฉยไม่ได้อีกต่อไป จึงได้ตั้งคณะ กรรมการป้องกันและปราบปรามยาเสพย์ติดของกระทรวง ศึกษาธิการขึ้นมาจัดการกับปัญหานี้โดยเฉพาะ และได้ออก เป็นนโยบายสำคัญให้สถานศึกษาทั่วประเทศถือว่าการ ป้องกันและแก้ไขปัญหายาเสพย์ติดในโรงเรียนเป็นภาระ หน้าที่ที่สำคัญประการหนึ่งนอกเหนือจากการให้การศึกษา ตามปกติ มาตรการสำคัญที่กระทรวงศึกษาธิการนำมาใช้แก้ ปัญหายาเสพย์ติดในหมู่นักเรียน ที่เด่นๆ คือ การจับ นักเรียนมาตรวจปัสสาวะเพื่อหาสารเสพย์ติด และโครงการ โรงเรียนสีขาว ที่มีวัตถุประสงค์เพื่อต่อสู้กับปัญหายาเสพย์ติด สื่อลามกอนาจาร การพนันและการทะเลาะวิวาท โดย หลักการเน้นการแก้ปัญหาที่ต้นเหตุ นั่นคือ พยายามทำให้ บ้านอบอุ่น ทำให้ชุมชนน่าอยู่ และทำโรงเรียนให้เป็นที่หวัง ที่พึ่งพาของนักเรียน นักศึกษา และผู้ปกครองได้ โครงการ นี้เริ่มต้นเมื่อ ๑ เมษายน พ.ศ. ๒๕๔๑ ระยะเวลาผ่านไปปีกว่า สิ่งที่เห็นเป็นรูปธรรมชัดเจนคือ ป้ายโครงการโรงเรียนสีขาว ที่ติดอยู่หน้าโรงเรียนทั่วประเทศ และนักเรียนถูกตรวจปัสสาวะ กันถ้วนหน้า แต่การแพร่ระบาดของปัญหายาเสพย์ติดใน โรงเรียนก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะลดลงแต่อย่างใด ต้องแก้ไขที่ต้นเหตุ แม้ว่าโครงการที่เกิดขึ้นมาเพื่อแก้ปัญหายาเสพย์ติดใน โรงเรียนจะยังไม่ได้รับผลที่น่าพอใจนัก แต่ก็เป็นนิมิตหมาย อันดีที่เห็นการเริ่มต้นแก้ปัญหาอย่างเข้าใจปัญหา นั่นคือ การมุ่งเน้นแก้ที่ต้นเหตุ แทนการมุ่งเน้นไปที่นโยบาย ปราบปรามอย่างแต่ก่อน ซึ่งพิสูจน์ให้เห็นแล้วว่าไม่ เพียงพอที่จะแก้ปัญหาให้ลดลงได้เพราะเมื่อเทียบดูในปัจจุบัน กฎหมายมีบทลงโทษมากขึ้น กำลังเจ้าหน้าที่ในการ ปราบปรามมีมากขึ้น อุปกรณ์เทคโนโลยีในการปราบปราม ก็สูงขึ้น ราคายาเสพย์ติดก็สูงขึ้น แถมยังหาซื้อได้ยากขึ้น เพราะการเร่งกวดขันอย่างหนัก แต่กลับปรากฏว่าจำนวนผู้ ติดยาเสพย์ติดกลับเพิ่มจำนวนขึ้นอย่างรวดเร็ว แถมธุรกิจ การค้ายาก็ยังเฟื่องฟูจำนวนมากขึ้นอีกด้วย นั่นแสดงว่า ทฤษฎีที่ว่าด้วยอุปสงค์ อุปทาน (หากหายากและราคาแพง