เรื่องหงส์จำแลง : หน้า 123/132

สำนวนจีน เสี่ยวเหลียงอ ige หงส์จำแลง นานมาแล้ว ในรัฐฉู่มีชายชาวเขาคนหนึ่งจับไก่ฟ้า เป็นๆ มาได้ ก็เดินทางมุ่งหน้าไปขายในตลาด ระหว่าง เดินทางเขาได้พบชายคนหนึ่ง ซึ่งไม่เคยเห็นไก่ฟ้ามาก่อน ด้วยสีสันที่สวยงามของขนไก่ฟ้า ทำให้ชายผู้นี้สะดุดตา จนถึงกับตกตะลึง เขาจึงถามชายชาวเขาด้วยความอยากได้ ว่า “หยุดก่อน พี่ชาย นกในมือของท่านนั้น เขาเรียกว่า นกอะไร ดูช่างงดงามราวกับนกสวรรค์ในภาพวาดทีเดียว” “นายท่านไม่เคยเห็นมาก่อนหรือ นกที่อยู่ในมือของ ข้านี้ นี่แหละที่เขาเรียกกันว่า “หงส์” ล่ะ!” เมื่อชายผู้นั้นได้ยินคำว่า “หงส์” เท่านั้น เขาก็รีบ ควักเงินจากกระเป๋า ออกมาอ้อนวอนขอซื้อทันที “จริงหรือ! พี่ชาย นกในมือของท่านนี้ คือหงส์ โอ้โฮ! วิเศษจริงๆ ข้าไม่นึกฝันมาก่อนเลยว่าตัวจริงจะงดงามถึง เพียงนี้ ขอพี่ชายได้โปรดขายให้แก่ข้าด้วยเถิดนะ” “ไม่ได้หรอกนายท่าน นกวิเศษหายากเช่นนี้ กว่าจะ ได้มานั้นข้าแสนยากลำบาก ต้องไปอยู่ป่านานหลายวัน ข้า อยากจะมีเอาไว้เป็นสิริมงคลแก่ตระกูลของข้า” “โธ่! พี่ชายโปรดขายให้แก่ข้าด้วยเถิด หากพี่ชายเห็นว่า เงินในมือของข้านี้น้อยเกินไป ข้าเพิ่มให้อีกเป็นสามเท่า “ไม่ได้จริงๆ ข้าตัดใจขายหงส์ตัวนี้ให้นายท่านไม่ได้ หรอก ข้าเสียดาย" “หากพี่ชายเห็นว่าเงินของข้ายังน้อยเกินไป ข้าเพิ่ม ให้อีกเป็นหกเท่า" กัลยาณมิตร ธันวาคม ๒๕๔๖ ๑๒๑