การปฏิบัติธรรมที่วัดปากน้ำ : หน้า 21/140

“ปี พ.ศ. ๒๔๘๐ ยาย (อุบาสิกา จันทร์ ขนนกยูง) ดีใจที่สุด เมื่อมีคน เล่าให้ฟังว่า หลวงพ่อวัดปากน้ำภาษี เจริญค้นพบวิธีปฏิบัติธรรมวิชชาธรรม กาย รู้เห็นในข้อสงสัยต่าง ๆ แม้นรก สวรรค์ก็สามารถไปดูได้ พอได้ฟังข่าว ก็แทบจะไปวัดปากน้ำให้ได้ในวันนั้น การจะเข้าไปอยู่ในวัดปากน้ำ ไม่ ใช่จะตรงเข้าไปอยู่ได้ง่าย ๆ ยายต้อง อาศัยบ้านคนรู้จักกันอยู่ก่อน โดยทำงาน ให้ยิ่งกว่าลูกจ้าง ทำงานบ้านให้ทุกชนิด ขณะเดียวกันก็หาทางรู้จักผู้คนที่ไป ปฏิบัติธรรมที่วัดปากน้ำ รอเวลาจน ประสบโอกาสเหมาะ จึงเข้าไปอยู่ได้ด้วย ความช่วยเหลือของ อุบาสิกาทองสุก สำแดงปั้น ผู้ที่ยายถือเป็นผู้มีบุญคุณ ยิ่ง ตลอดชีวิตที่อยู่ร่วมกัน การเรียนเริ่มแรกคงเหมือนกันกับ ที่ผู้อื่นเรียน คือ ภาวนาด้วยคำว่า “สัม มา อะระหัง” พร้อมกับนึกนิมิตเป็น ลูกแก้ว หรือองค์พระพุทธรูปแก้ว อยู่ ที่ศูนย์กลางกาย จนยายได้ธรรมะแล้ว อุบาสิกา ทองสุก จึงได้พายายเข้ากราบฝากตัว หลวงพ่อพูดทักคำแรกคือ “มึงมันมาช้าไป แล้วให้ส่งตัวเข้าในสถานที่ค้น วิชชาชั้นสูงทันที โดยไม่ต้องผ่านการ ทดสอบปฏิบัติธรรมเหมือนคนอื่น ๆ คืนนั้นอุบาสิกาทองสุกจึงโกนผมให้ รุ่ง เช้าก็ได้เปลี่ยนเพศเป็นอุบาสิกา ด้วยเหตุที่ยายไม่รู้หนังสือ จึงต้อง อาศัยความรู้ที่เกิดจากการเห็นเท่านั้น ยิ่งทำยิ่งรู้ ยิ่งดูยิ่งเห็น ในที่สุดวิชชา ธรรมกายก็แตกฉานสุดจะประมาณ หลวงพ่อถามเกี่ยวกับธรรมะก็ตอบได้ อุบาสิกาจันทร์ ขนนกยูง อาจารย์สอนภาวนา ในวัดพระธรรมกาย หลวงพ่อถึงกับพยากรณ์ยาย “ไอ้ ลูกจันทร์นี่ มันหนึ่งแล้วมันไม่มี สอง” ความประเสริฐของหลวงพ่อที่ ยายนำมาปฏิบัติได้นะ “ก็ สัมมา อะระ หัง” อย่างเดียวประเสริฐสุด เมื่อเราเห็นธรรมะแล้วนะ ถึง ธรรมกายแล้วนะ ให้ครูเขาสอน จะต่อ วิชชาต้องมีอาจารย์ เรื่องยายเยอะแยะ เรื่องที่หลวงพ่อสั่งงานก็เยอะแยะ เยอะ มากที่สุด... หมายเหตุ อ่านประวัติของคุณยายได้ในหนังสือ เดินไปสู่ความสุข หน้า ๑๙-๓๙ (๒๕๑๒) เรียบเรียง โดยมูลนิธิธรรมกาย Kalyanamitra.org