ญาติของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า : หน้า 49/140

ญาติของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ใครได้ชื่อว่า เป็นญาติของพระสัมมาสัมพุทธ เจ้าบ้าง ถาม ผู้ใดนับถือพระพุทธศาสนาของสมเด็จพระ สัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์ใด ผู้นั้นก็คือ บิดา มารดา บุตร ธิดา และวงศ์ญาติของสมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์ นั้น ใช่หรือไม่? ตอบ ไม่จำเป็น ต้องบอกว่าไม่จำเป็น เพราะอย่าง พระสัมมาสัมพุทธเจ้าของเราพระองค์นี้ กว่าจะมาเป็นพระ สัมมาสัมพุทธเจ้า ได้พบพระสัมมาสัมพุทธเจ้าในอดีตมานับ ด้วยอสงไขยพระองค์ แต่ว่าท่านใช้คำนี้ “พระสัมมาสัม พุทธเจ้าของเราพระองค์นี้ เป็นธรรมทายาทของพระ สัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์ก่อน ๆ ขณะนี้เราเองกำลัง ปฏิบัติธรรมอยู่ เป็นธรรมทายาท คือ ทายาทผู้รักษามรดก ธรรมของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นี้ อันนี้ใช่ แต่จะเคย เกิดเป็นลูกเป็นหลานเป็นอะไรต่ออะไร อันนี้ยังไม่แน่ ไม่ จําเป็น แผ่นดินนี้เราเคยเกิด “ดูก่อน ภิกษุทั้งหลาย บุคคลคนหนึ่งที่เวียน ว่ายท่องเที่ยวไปตลอดกัป จะพึงมีกองกระดูกใหญ่ เสมือนหนึ่งเวบุลบรรพตนี้ ถ้ามีผู้คอยรวบรวมไว้ และกองกระดูกที่รวบรวม จะไม่กระจัดกระจายหาย เสีย” อิติวุตตก ๒๕/๒๔๒ ถาม เอาปลายเข็มชี้ลงไปในแผ่นดิน สถานที่ที่พระ โพธิสัตว์ไม่เคยมาเกิดไม่มี จริงไหมครับ? ตอบ อันนี้จริง เดินไปเถอะ ไม่ต้องพระโพธิสัตว์ หรอก แม้พวกเรานี่แหละ เดินไปเถอะบนพื้นโลกนี้ ที่ไหนที่ เราไม่เคยไปเกิดมาก่อนน่ะ ไม่มี แล้วที่ไหนที่เราเคยเกิดมา ซ้ำ ๆ ที่ตรงนั้นหลายหนแล้วละก้อ พอไปถึงที่ตรงนั้นจะ มีความรู้สึกว่า เอ๊...เราเคยมาตั้งหลายหนแล้วนะที่ตรงนี้ ทั้ง ๆ ที่จริงแล้วเราพึ่งเคยไปเจอคนนี้หนเดียวเท่านั้นแหละ ทำไมเป็นอย่างนั้น ก็เราเคยมาตรงนี้หลายชาติเต็มที่นะ ฉะนั้น พอไปถึงปั๊บก็เลยรู้สึกคุ้น ๆ คนใจใหญ่ เรามาเป็นคนใจใหญ่กันเถอะ ถาม อยากจะเรียนถามหลวงพ่อว่า คนใจใหญ่กับ คนที่ไม่รู้จักประมาณตนนี้ ต่างกันอย่างไร? ตอบ ต่างกันเยอะเลย คนใจใหญ่คือ คนที่เมื่อรู้ ว่าตัวเองมีความสามารถขนาดไหนก็ทำเต็มที่ ตาม ความสามารถของตัว ทั้ง ๆ ที่ว่า ถ้าตัวเองจะทำเพียงเล็ก น้อยก็เอาตัวรอดได้แล้ว แต่ว่าความใจใหญ่ของเขา มีความสามารถเท่าไหร่ ทุ่มเทลงไปหมด เพื่อคนอื่นจะ ได้พลอยอาศัย พลอยมีความสุขตามไปด้วย ส่วนคน ที่ไม่รู้จักประมาณตน คือคนที่ไม่รู้จักว่าตัวเองมีความ สามารถแค่ไหน แล้วอุตรจะไปทำงานใหญ่ ๆ ทั้งที่ความจริง มีความสามารถอยู่แค่หยิบมือเดียว ก็เลยทำไม่ได้ อย่างนี้ เรียกว่าไม่รู้จักประมาณตัว ส่วนคนใจใหญ่รู้ความสามารถ ของตัวแล้ว ๆ ทำเต็มความสามารถเลย ไม่ออมกำลัง เมื่อ ทำไปแล้วผลประโยชน์นั้นจะเกิดแก่ตัวเองก็ยินดี คนอื่น จะพลอยได้ประโยชน์ก็เต็มใจ อย่างนี้คนใจใหญ่นะลูกนะ เรามาเป็นคนใจใหญ่เหมือนภูเขา ใจกว้าง เหมือนมหาสมุทรกันดีกว่า เพื่อว่าจะได้ใช้ความ สามารถที่เรามีอยู่ ทำคุณประโยชน์ให้แก่มนุษยชาติ อย่างเต็มที่ เราลงมือทำทั้งที ทำอะไรก็ขอให้ทำเต็ม กำลัง ไม่ใช่ทำอย่างออมกำลัง Kalyanamitra.org ๔๗