ข้อความต้นฉบับในหน้า
๒๒
“พวกเรานับถือเจ้าคุณพ่อกันทุก
คนตลอดมา - ทั้งครอบครัว การลงทุน
ที่นี่ (ดอนเมือง) ตั้งหลายสิบล้าน ก็พูด
กับลูกว่า “เออ...แหมมันไม่ไหวแล้ว ทำ
งานเกินตัว"
แกค้าขายหมดตัว หมดจริง ๆ เลย
เขาก็เลยคิดว่าเขาก็คงอยู่ไม่ได้ มองหน้า
| ใครไม่ได้ เขาอยากจะตาย ก่อนคิดจะ
ตายได้ยินกิตติศัพท์ของเจ้าคุณพ่อ
ความศักดิ์สิทธิ์ของท่าน เขาก็คิดว่าเขา
“อื้อ....ไม่เป็นไรหรอก เราลูก จะต้องไปหาเจ้าคุณพ่อสักครั้งก่อนที่เขา
เจ้าคุณพ่อ” คุณเฉลิมพลเขาตอบอย่าง จะตาย....เขาก็ไปหาเจ้าคุณพ่อ
นั้น....(หัวเราะ)
เขาเล่าสารทุกข์สุกดิบอะไรต่าง ๆ
ถึงแม้ท่านจะมรณภาพไปแล้ว ของเขาให้เจ้าคุณพ่อฟัง เขากราบลาแล้ว
เรายังต้องขอบารมีท่านตลอดเวลานะคะ เขาจะไปตาย
ดิฉันคิดว่าอยู่รอดได้ทุกวันนี้ เพราะ เจ้าคุณพ่ออบรมสั่งสอน บอกว่า
การช่วยของเจ้าคุณพ่อ....อันนี้ จะรวยกว่าเก่า เธอจะดีกว่าเก่า
บารมีเจ้าคุณพ่อ ด้วยความจริงใจ
จริง ๆ นะคุณพูดแล้วขนลุก ท่านจะช่วย
กลับไปทำใหม่ อย่าได้ท้อแท้ใจแล้วเธอ
เขาก็ได้กำลังใจขึ้นมา มุมานะทำ
งานที่มันใหญ่นะ งานที่เหลือบ่ากว่า อีก เขารวยจริง ๆ รวยกว่าเก่าจริง ๆ
ช่วยในเรื่องที่สำคัญ....มันเกิดจากความ | ตำน้ำพริก สั่งให้ทำดี ๆ ค่ะ
แรงมันรอดไปได้ทั้งนั้น เจ้าคุณพ่อจะ
รู้สึกเคารพนับถือท่านอย่างสูงสุด แล้วก็
เขาเคยมาสั่งของทำบุญที่วัด ให้
น้ำพริกกุ้งเค็ม...กุ้งต้องเอาตัวโต ๆ
คิดว่าก็ตายอยู่ในสัมมา อะระหังนี้ ดิฉัน ...ทำเป็ดตุ๋น....ไอศกรีม เลี้ยงทั้งวัดเลย
ไม่มีอะไรอื่นที่จะมาพึ่ง....มีเจ้าคุณพ่อ ถวายเจ้าคุณพ่อ เขาเห็นบารมีเจ้าคุณ
อย่างเดียว
พ่อทันตาเห็นเลย
ตอนที่เจ้าคุณพ่อมรณภาพไป พี่ “แค่พูดให้กำลังใจ...ไม่ต้องตาย
สาวของดิฉันเสียใจร้องไห้มากมาย เขา กลับไปทำใหม่ แล้วเธอจะร่ำรวยกว่า
ร้องไห้มากกว่าพ่อแม่เขาเสียอีก เสียใจ เก่า" นี่เป็นคำพูดที่แกเล่าให้ดิฉันฟัง
มาก พวกเราไปเลี้ยงพระที่วัดปากน้ำ คือเราชอบกันมาก”
เลี้ยงใหญ่ ๆ ปีละครั้ง ลูกสาวที่เขาถวาย กัลยาณมิตรคุณป้าสมใจ ชาญ
ตัวกันไปเลยกับเจ้าคุณพ่อ เขาชอบไปเลี้ยง | วิเศษ กล่าวถึงพระเดชพระคุณของ
พระแล้วก็ไปบ่อย ๆ นี่ครบกำหนด หลวงพ่อวัดปากน้ำในวาระก่อนที่เราจะ
มกราคม วันเกิดเขา วันเกิด ๑๖ มกรา
คม เขาไปแล้วก็ที่วัดพระธรรมกายก็มา
ทำบ่อยมาก เพราะใกล้และมาทำบุญ
ประจำ
กลับว่า
“พอเข้าใกล้เจ้าคุณพ่อนี้กลัวค่ะ
ไม่ทราบว่าเพราะอะไร แต่รู้สึกว่าเป็น
พระที่ใหญ่ เป็นพระสูงสุด เราไม่กล้า
ดิฉันมีลูกค้าของจิตรโภชนาอยู่คน เอ่ยปากพูดอะไรกับท่าน มันสั่นสะท้าน
หนึ่ง มาทานอาหารกับฉันสมัยอยู่เทเวศน์ ไปหมด คือความเกรงท่าน แต่เดี๋ยวนี้
แกทำการค้า แกค้าขายหมดเนื้อหมดตัว ดิฉันมีความรู้สึกว่าสนิทกับท่านทางจิต
เรื่องนี้ดิฉันเคยเล่าให้หลวงพ่อทัตตะฟัง 1 ใจมากมายเลยค่ะ”
Kalyanamitra.org