เยาวชนสร้างสรรค์ : หน้า 30/140

เยาวชนสร้างสรรค์ กัลยาณมิตร พนิดา คีตะจิตต์ อยากให้ทุกคนทำแต่ความดี อย่าทำ ความชั่ว อยากให้มาทำบุญสร้างกุศล ให้มาวัดกันทุกวันอาทิตย์ด้วย ๒๘ ยุวกัลยาณมิตร บนผืนแผ่นดินอันกว้าง ใหญ่ไพศาลในอดีตนั้น ปัจจุบัน ดูเล็กลงถนัดใจ พื้นที่ข้างในที่ แสนจะร่มรื่น ต้นไม้ใบหญ้าที่ เขียวชอุ่ม อากาศที่บริสุทธิ์ ปราศจากมลพิษของสังคมเมือง หลวง เช่น ควันรถ เป็นต้น ลม ที่พัดโบยโบกให้ใบไม้เคลื่อน ไหวช้าบ้างเร็วบ้าง ยิ่งทำให้ ใจของบุคคลที่ไม่เคยได้สัมผัส กับสิ่งเหล่านี้มาก่อนในชีวิตมี ความรู้สึกว่า สถานที่นี้เป็น สถานที่ที่ร่มรื่นยิ่งนัก เดินไป ทางใดก็มีแต่บุคคลที่ยิ้มแย้ม แจ่มใสอยู่เนืองนิตย์ ถัดออก ไปด้านนอก แม้จะเป็นพื้นที่ที่ดู แห้งแล้ง เพราะไม่มีต้นไม้ แต่ก็ มีผู้คนที่เดินไปมาขวักไขว่เหมือน กับทุกคนเป็นส่วนหนึ่งของที่นั้น เต็นท์หลายหลังถูกตั้งขึ้นเพื่อ รองรับสาธุชนที่จะมายังสถานที่ นี้อย่างมากมาย ผู้คนที่แต่งชุด ขาวดูช่างสะอาดตาเสียนี่กระไร ทุกคนตั้งใจ ศรัทธาและยึดมั่น ในพระศาสนา มาเพื่อประพฤติ ปฏิบัติธรรมกันอย่างจริงจัง เดินไล่เรียงไปจนถึงสะพาน ข้ามคลองมองเห็นเต็นท์หลังหนึ่ง ซึ่งมีไม้อัดกั้นเป็นรั้วสี่เหลี่ยม เตี้ย ๆ ข้างหน้าติดป้ายตัวโต ๆ Kalyanamitra.org ว่า “ยุวกัลยาณมิตร” เราพบ ว่าในรั้วสีเทานั้นมีเด็ก ๆ ทั้งโต และเล็กคละกันไปอยู่ในนั้นอย่าง เป็นระเบียบ มีพี่เลี้ยงคอยดูแล เอาใจใส่เด็กเหล่านั้นอย่างดี เราได้พบเด็กผู้หญิง รูปร่างผอมบาง แต่ดูท่าทาง สดใสทั้งใบหน้าและกิริยาอาการ ผมม้าสีน้ำตาลที่ยาว และดวงตา สีน้ำตาลคู่นั้นของหนูน้อยแสดง ถึงความมั่นใจและเชื่อมั่น พร้อม กับความสนุกสนานที่ตนเองได้ มีส่วนร่วมในกิจกรรมนั้น หนู น้อยผู้น่ารักที่เรากล่าวขวัญถึง คือ ด.ญ.สุพัตรา กระเวน ที่มี ชื่อเล่นว่า น้องจ๊าย เป็นบุตรี ของ คุณผล และ คุณพริ้ม เพราะ กระเวน เมื่อเราพบน้อง จ๊วบเราไม่รอช้าเริ่มตั้งคำถาม เป็นการใหญ่ ป.๓ “เกิดวันที่เท่าไหร่คะ” ๒๒ กรกฎาคม ๒๕๒๑ “มีพี่น้องกี่คน” “๔ คน ผู้หญิงหมดเลย” “อยู่โรงเรียนอะไรคะ” “พิบูลย์ประชาสรรค์ ชั้น “น้องจ๊วบเข้าวัด ปีแล้ว คะ และมาวัดได้ยังไง”