ความรับผิดชอบในชีวิตคู่ : หน้า 70/140

เมื่อเราอยู่ด้วยกัน” ๕ ผมได้คำตอบแล้วว่า เพราะความ “คุณเลิกโกหกตัวเองได้ไหม รู้สึกชนิดนี้เองที่ทำให้พ่อและแม่พากัน ศีล ๕ มีอะไรบ้าง คุณเรียงลำดับ ได้หรือเปล่า ฉันคงไม่เสียเวลา มาคอยเฝ้าคุณไว้ตลอด ๒๔ ชั่วโมง เป็นแน่” “ลูกรัก” "โปรดงดสูบบุหรี่" “คุณ....คุณ....ทำไมเอากระดาษ บ้าบอนี้มาติดไว้หน้าห้องลูก” ผมเปิด ประตูเข้าไป พลางส่งเสียงโวยวายกับเธอ “เบา ๆ ค่ะ ลูกกำลังหลับ เธอเดินเร็ว ๆ มาขวางผมไว้ที่หน้า ประตูห้อง “น่าเกลียด ใครจะเข้ามาสูบบุหรี่ ในห้องนี้” ผมยังพึมพำด้วยเรื่องเดิม “ก็ไม่มีใครหรอกค่ะ นอกจากคุณ” “อ้าว!” ผมร้องลั่น “เอาบุหรี่ที่คีบอยู่ในมือออก ไปทิ้งข้างนอกก่อนได้ไหม” ผมมองดูบุหรี่ในมืออย่างฉุน ๆ ก่อนที่จะหันหลังกลับ “อาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเลยนะคะ แกเพิ่งหลับ คงอีกนานกว่าจะตื่น” เธอ พูดพลางเดินตามผมออกมา ภาพที่อยู่เบื้องหน้าของผมขณะนี้ ก็คือ เด็กตัวเล็ก ๆ อยู่ในท่านอนคว่ำ ใบ หน้าอีกหนึ่งแนบลงกับแผ่นเบาะ จมูก โด่งแหลมมีเม็ดเล็ก ๆ ขาว ๆ กระจายอยู่ บาง ๆ แก้มที่เห็นเพียงข้างเดียวแดงยุ้ย เหมือนตุ๊กตาราคาแพง ผมวางมือทาบกับแผ่นหลังของ แกเบา ๆ แกยังคงหลับอย่างเป็นสุข ไม่รู้สึกรู้สากับความรัก ที่หลั่งไหลจาก อกผมลงสู่แกมากอย่างไม่มีประมาณ ตามใจผมมาตลอด “คุณคงลำบาก เจ็บมากไหม ขอโทษ ด้วยที่ผมไม่ได้อยู่ช่วยในวันคลอด” “ลำบากนิดหน่อย ตอนคลอดไม่ ค่อยเจ็บ เพราะบอกหมอไว้แต่แรกแล้ว ว่าจะคลอดโดยไม่เจ็บ” “บอกหมออย่างนี้ได้ด้วยหรือ?” “ค่ะ ฉันหลับตลอดเวลาขณะที่ หมอผ่าตัด" “อ้อ....คุณผ่าออก” “ค่ะ” “เที่ยงวันนั้นผมอยู่ที่แอลเอ รู้สึก คิดถึงคุณมากกว่าที่เคยเป็น แต่นึกไม่ถึง เลยจริงๆ ว่าคุณจะคลอดก่อนกำหนด” “คงจะเป็นเพราะฉันจำวันผิด หมอก็เลยกะวันคลาดเคลื่อนไป แต่ทุก อย่างก็เรียบร้อยดี ฝากขอบคุณคุณจริยา เลขาของคุณด้วยนะคะ เธอเอาใจใส่และ เป็นธุระให้ฉันแทบทุกอย่าง ไม่ได้เธอ ก็คงยุ่ง พี่เลี้ยงเด็กเธอก็เป็นธุระหามาให้ “ก็ผมสั่งเธอไว้นี่ สั่งแล้วทำไม่ ได้ก็ไม่ใช่เลขาที่ดีนะสิ” “ครึ่งหนึ่งอาจจะเป็นเพราะคำสั่ง แต่อีกครึ่งหนึ่งเกิดจากความมีน้ำใจของ เธอเอง กรุณารับฝากคำขอบคุณของฉัน ไปให้เธออีกครั้งด้วยค่ะ” “โอเค....หลับตาลงสักครู่ได้ไหม ผมมีของฝาก อยากให้คุณแปลกใจ เอ้า.....ลืมตาได้แล้ว” เธอมองหน้าผมเหมือนจะถาม แต่แล้วก็เปลี่ยนใจก้มลงเปิดกล่องเล็ก ๆ ในมืออย่างตั้งใจ “แหวนเพชร สวยจัง ใส่พอดีด้วย อันที่จริงคุณไม่น่าจะเสียเงินซื้อของ แพง ๆ อย่างนี้เลย ขอบคุณค่ะ” “เงินเล็กน้อยแค่นี้ผมหาใหม่ได้ แต่ลูกชายน่ารัก ๆ อย่างนี้หายาก ขอบคุณที่ให้ลูกชายกับผม” เดี๋ยวนี้...ผมเริ่มคิดได้แล้วว่า ผู้ ชายที่มีเมีย และมีลูกกับเมียที่เขาแต่งงาน ด้วย เป็นผู้ชายที่มีความรับผิดชอบ แต่ผมจะไม่บอกใครเลยว่า ผมชักจะเริ่มกลัวเมีย..... “แม่ผัวลูกสะใภ้” “คุณเล็กคะ เลขาของคุณหญิง เพิ่งโทรมาเมื่อสักครู่ คุณหญิงต้อง การพบคุณที่บ้านเย็นนี้ค่ะ" “บอกไหมว่าเรื่องอะไร” “ไม่ได้บอกค่ะ มีข่าวของคุณเล็ก ในหนังสือพิมพ์ฉบับบ่าย ดิฉันเปิดหน้า พับวางไว้บนโต๊ะให้แล้วค่ะ” “ขอบคุณ” ผมผลักประตูเข้าไปในห้องทำ งาน ถอดเน็คไท พลางคว้าหนังสือพิมพ์ ขึ้นมาอ่าน “ไข่ของลูกชายเจ้าตัวถูกฟัก เป็นตัวแล้ว ทันสมัยจัง ยังไม่มีลูก สะใภ้ แต่ได้หลานชาย หวังว่า คุณย่าคงไม่สงเคราะห์คนอื่นเพลิน จนลืมหลานแท้ๆ ของตัวเองนะ...” นี่ไงต้นเหตุ...เมื่อไหร่จะเลิกสนใจ ผมสักทีก็ไม่รู้..... ผมขับรถไปถึง ประตูบ้านเปิดอยู่ พอดี พอเลี้ยวรถเข้าไปก็ต้องแอบเข้า ข้างทาง เพราะรถของพ่อกำลังเคลื่อน ตรงออกมา พ่อไขกระจกด้านหลังที่ท่านนั่งลง พลางยื่นมือออกมากวักเรียก “ทำไมมาช้านักวะ” ๖๙ Kalyanamitra.org