การเดินทางไปจังหวัดกาญจนบุรี : หน้า 127/140

(ต่อจากฉบับที่แล้ว) ถึงจะทำที่เป็นคนปากแข็ง แต่คืน นั้นเพชรก็อุตส่าห์เก็บเรื่องนี้ไปฝันจนได้ มิหนำซ้ำยังฝันว่าตัวเองเป็นลูกนกและ กินมะม่วงจนอิ่ม ทำให้บินไม่ไหวเลย หมดแรงตกลงไปตะเกียกตะกายอยู่ กลางทะเล ถึงกับละเมอร้องขอความ ช่วยเหลือจากคุณพ่อคุณแม่ จนตัวเอง ตกใจตื่นกลางดึก ตอนเช้าพลอยเข้ามาถามว่า เมื่อ คืนฝันเรื่องอะไรจึงได้นอนตะกายละเมอ ร้องหาคุณพ่อคุณแม่เสียลั่นบ้าน ก็ได้ รับคำตอบเพียงสั้น ๆ จากพี่ชายว่า “จำไม่ได้” นับเป็นครั้งแรกที่เพชรสงบปาก สงบคำกับน้องสาวอย่างที่ไม่เคยเป็น มาก่อน บทเรียนที่ต้องจดจํา การเดินทางไปจังหวัดกาญจนบุรี นั้นนับว่าสะดวกสบายพอสมควร เพราะ คุณพงษ์ได้นำรถส่วนตัวไปเอง ซึ่งมี เฉพาะสมาชิกในครอบครัวเพียง ๔ คน เท่านั้นที่ร่วมเดินทางไปด้วย ประกอบ กับการคมนาคมถนนหนทางได้รับการ ปรับปรุงดีขึ้นมาก ฉะนั้นในเวลาเพียง ๒ ชั่วโมง ครอบครัวของคุณพงษ์ก็ ได้เดินทางมาถึงตัวจังหวัดกาญจนบุรี แล้ว จุดหมายปลายทางนั้นอยู่นอก ตัวเมืองออกไปอีกประมาณ ๑๐ กิโล เมตร บ้านของเพื่อนคุณพงษ์นั้นตั้งอยู่ กลางสวนผลไม้ร่มรื่นน่าอยู่มาก เมื่อ ได้มาสัมผัสกับธรรมชาติของป่าเขา ริมแม่น้ำเช่นนี้ ทำให้เพชรและพลอย ตื่นเต้นยินดีมาก เมื่อจัดข้าวของสัมภาระเข้าที่พัก แล้ว ฝ่ายผู้ใหญ่ก็เข้าจับกลุ่มสนทนากัน เพชรจึงถือโอกาสขออนุญาตคุณพ่อคุณ แม่พาน้องสาวไปเที่ยวเล่นในสวน ซึ่ง คุณเพลินได้กำชับมิให้เด็กทั้งสองไป เที่ยวเล่นไกลหูไกลตานัก ครั้นเข้าเขตสวนพอลับตาคนได้ เท่านั้น เพชรก็ล้วงมือลงไปในกระเป๋า กางเกงพร้อมกับดึงง่ามหนังสติ๊กขนาด เหมาะมือขึ้นมา ทำให้พลอยต้องเอ่ย ถามด้วยความสงสัยว่า “เอ๊ะ! พี่เพชรไปเอาหนังสติ๊กมา จากไหนกัน” “อย่าเอ็ดไปพลอย พี่ยืมของเจ้าซิต มา” เพชรหมายถึงเพื่อนหัวโจกชื่อชิต จอมเกเรประจำซอยนั่นเอง “พี่เพชรจะเอาหนังสติ๊กมายิง ลูกมะม่วงหรือ?” พลอยถามด้วยความ สงสัย “ยิ่งทำไมกันลูกมะม่วงของอยู่ติด กับต้น เข้าป่าทั้งที่ต้องยิงนกสิ จึงจะ รู้ว่าฝีมือแม่นแค่ไหน” เพชรตอบด้วย ความคะนอง “แล้วพี่เพชรไม่กลัวหรือว่า จะไป ยิ่งเอานกที่ออกมาหาอาหารไปเลี้ยง พ่อแม่ที่ตาบอดแบบที่คุณแม่เล่าให้ฟัง Kalyanamitra.org โทษของ ความดื้อรั้น ไม่เชื่อฟังคำ สั่งสอนห้ามปราม ของพ่อแม่ จึงต้อง ประสบชะตากรรม อย่างนี้ ๑๒๕