การศึกษาและวรรณกรรม : หน้า 50/140

๔๘ จดูหมาย จากอังกฤษ สารคดีจากต่างแดน เมตตานนฺโท ภิกขุ หลังจากนั้นอีกประมาณ ๘๐ ปี พิมพ์วรรณกรรมเรื่องนี้อย่างแพร่หลาย เมื่อประเทศอินเดียเสียเอกราชตกเป็น ในประเทศตะวันตก ในระยะนี้ได้เกิด เมืองขึ้นของอังกฤษ มีอัจฉริยะทาง การตื่นตัวฟื้นฟูภาษาตะวันออกขึ้นมา ภาษาท่านหนึ่ง คือ Sir William Jones เรื่องศกุนตลานี้กวีเอกชาวเยอรมันชื่อ Goethe (เกอเต้) ได้นำมาเขียนยกย่อง สรรเสริญไว้อย่างเลิศเลอ โดยกล่าวชม ได้ถูกย้ายไปดำรงตำแหน่งผู้พิพากษา ศาลฎีกาที่เมืองกัลกัตตา (Calcutta) ท่านผู้นี้มีความรู้แตกฉานเกี่ยวกับภาษา ว่าบทละครเรื่องนี้ได้รวมเอาความ ของประเทศในยุโรปเกือบทุกภาษา รวม ทั้งภาษาฮีบรู อาหรับ เปอร์เซีย ตุรกี และภาษาจีน หลังจากที่ได้ศึกษา หาความรู้อย่างแตกฉานในภาษาต่าง ๆ แล้ว Sir William Jonesกลับมีความเห็น ตรงกันข้ามกับคำที่กล่าวไว้ในคัมภีร์ทาง ศาสนา เขาตั้งข้อสันนิษฐานว่า ภาษา เปอร์เซียซึ่งจัดไว้ในกลุ่มภาษาของชาว เอเชีย มีรากเหง้ามาเช่นเดียวกับภาษา ทางยุโรป และไม่มีต้นตอมาจากภาษา ฮีบรูของชาวยิวแน่นอน ในฐานะที่เป็นผู้ชำนาญทางภาษา Sir William Jones ได้ใช้เวลาว่างจาก ภารกิจทำการศึกษาภาษาสันสกฤตจาก ครูชาวภารตะ และได้แปลวรรณกรรมชิ้น สำคัญของกาลิทาสคือเรื่อง ศกุนตลา เป็นภาษาอังกฤษ ต่อมาได้มีการจัด งามของทุกสิ่งทุกอย่างของชีวิตเข้า ไว้ทั้งหมด กล่าวถึงชีวิตที่เปรียบกับ ความงามของดอกไม้ในฤดูใบไม้ผลิ ต่อ ๆ มาจนถึงดอกผลในฤดูใบไม้ ร่วง ตลอดมาจนถึงฤดูหนาว Sir William Jones กับเพื่อนชื่อ Wilkinsได้ร่วมกันก่อตั้งสมาคมชื่อว่า Asiatic Society of Bengal ขึ้น เพื่อ ทำการศึกษาวัฒนธรรมของอินเดีย เขา ทั้งสองได้แปลวรรณกรรมภาษาสัน สกฤตออกเป็นภาษาอังกฤษไว้หลาย เรื่อง เช่น ภควัทคีตา หิโตปเทศ คีต โควินทะ กฎหมายพระมนู (มานวธรรม ศาสตร์) ทั้งสองท่านนี้ต่อมาได้รับ การยกย่องว่าเป็นบิดาแห่งการศึกษา วัฒนธรรมของอินเดีย Kalyanamitra.org