ข้อความต้นฉบับในหน้า
ผู้อ่านส่งมา
โดย พ.พ.
ก่อนนั้น.....ผมเคยพูด
เสมอว่า ผู้ชายคนใดก็ตามที่
ยอมผูกมัดตัวเองด้วยการ
แต่งงาน เป็นผู้ชายที่โง่
ส่วนผู้ชายที่กลัวเมียผมก็แอบ
เรียกว่า คนไม่มีมันสมอง
“ติดกับ”
ผมกำลังหนุ่มเต็มที่เพราะมีเลข ๓
นำหน้ามาไม่กี่ปี ดีกรีของผมเกือบถึงขั้น
ดอกเตอร์ ผมเป็นทั้งนักธุรกิจ เพราะ
เป็นทายาทคนเดียวของนายธนาคาร
และยังเป็นอาจารย์บรรยายพิเศษของ
มหาวิทยาลัยอีกหลายแห่ง
แม่ของผมเป็นอดีตดาวมหาวิทยา
มาให้แก่ผลาญเล่น”
ไว้ใจผม
ดูเอาเถอะ แม้แต่พ่อกับแม่ก็ยังไม่
เมื่อ 6 ปีก่อน ผมไปร่วมงานส่ง
ท้ายปีเก่าต้อนรับปีใหม่ กับพนักงาน
ธนาคารของพ่อ ผมเห็นผู้หญิงคนหนึ่ง
แต่งชุดขาว ผมยาวประบ่า ใบหน้าหวาน
รูปร่างดี ฟันสวย.....สรุปง่าย ๆ สั้น ๆ ก็
แล้วกันว่าถูกระเบิด
มือชั้นนี้แล้ว จะยากอะไรกับการ
ขอผู้หญิงออกไปเต้นรำ โดยเฉพาะผู้หญิง
คนนั้นเป็นพนักงานที่กินเงินเดือนของพ่อ
“แต่งงานกับผมไหม”
“อะไรนะคะ” เสียงเธอดังแข่งกับ
เสียงดนตรี
“แต่งงานกับผมไหม” ผมถาม
“ถามอีกครั้งค่ะ แล้วฉันจะตอบ
ถ้าเหมือนพ่อผมก็คงเคราะห์ร้าย เพราะ
หน้าของผมคงจะคล้ายกับปลาจวด อย่าง
ตกลง"
“แต่งงานกับผมนะ”
ลัย โชคดีที่หน้าตาของผมเหมือนแม่
คู่ปรับ
คู่ปราบ
ที่หนังสือพิมพ์ชอบว่าพ่ออยู่บ่อย ๆ
เมื่อเริ่มหนุ่ม ผมก็เริ่มชินกับการ
อ่านข่าวตัวเองถูกซุบซิบในหน้าหนังสือ
พิมพ์แทบทุกวัน
แรก ๆ ก็มีแต่ข่าวดี ๆ ข่าวเดี่ยว ๆ
เดี๋ยวนี้มีแต่เรื่องเกี่ยวกับผู้หญิง ชื่อไม่เคย
ซ้ำกัน บางคนผมรู้จักชื่อของเธอก็
เพราะข่าวในหน้าหนังสือพิมพ์ ช่างรู้
จริง ๆ รู้ดียิ่งกว่าตัวผมเองเสียอีก
“เสือผู้หญิง ลื่นยิ่งกว่าปลาไหล
คนไม่มีหัวใจ...ฯลฯ”
คือฉายาที่เขาตั้งให้
“สักวันปลาไหลคงถูกถลกหนัง
เสื้อคงติดกับ...."
สารพัดจะหามาแข่ง
“แกอยากมีเมียก็หาเอง พ่อกับ
แม่คงไม่กล้าแบกหน้าไปขอลูกสาวใคร
“วันแต่งงาน”
“บอกได้ไหมว่า คุณคิดอย่างไรที่
ไม่ยอมให้ผมจัดพิธีแต่งงาน พ่อ แม่
เพื่อนฝูง คุณก็ไม่ยอมให้ผมบอก หรือว่า
คุณกลัวอะไร”
“กลัวมีคนมาร่วมงานมาก
“แน่นอน...ผมรู้จักคนมาก ผม
เป็นลูกชายคนเดียวของนักธุรกิจชั้นนำ
ผมแต่งงานทั้งที ใคร ๆ ก็อยากมาแสดง
ความยินดีด้วยเป็นธรรมดา”
“คุณแน่ใจ”
“ใช่”
“คิดได้อย่างนี้ก็ดี ที่ฉันกลัวก็คือ
เขาจะเสียเวลาเดา เพราะคิดว่าเราจะอยู่
กันสักกี่วัน"
Kalyanamitra.org
๖๕