คุณธรรมและอานิสงส์การประพฤติธรรม : หน้า 92/140

ธรรมย่อมรักษาผู้ประพฤติธรรม บุคคลใด หวัง ความสุข หวังความเป็นใหญ่ หวังความก้าวหน้า ต้องประพฤติธรรม ใจเมื่อได้คิด ค่าแดกดัน - พูดกระแทกกระทั้น ค่าสบถ - พูดแช่งชักหักกระดูก คำหยาบโลน - พูดคำที่สังคมรังเกียจ ค่าอามาต = พูดให้หวาดกลัวว่าจะ ถูกทำร้าย เจตนารมณ์ของศาสนาในเรื่องนี้ ต้องการให้ทุกคนเป็นสุภาพชน รู้จัก สำรวมวาจาของตน ไม่ก่อความระคาย ใจแก่ผู้อื่นด้วยคำพูด ๒. เว้นจากการพูดเพ้อเจ้อ คือ ไม่พูดเหลวไหล ไม่พูดพล่อย ๆ สักแต่ว่า มีปากอยากพูดก็พูดไปหาสาระมิได้ พูด แต่ถ้อยคำที่ควรฝังไว้ในใจ มีหลักฐาน มีที่อ้างอิง ถูกกาลเวลา มีประโยชน์ เจตนารมณ์ของศาสนาในเรื่องนี้ ต้องการให้ทุกคนมีความรับผิดชอบต่อ ถ้อยค่าของตน ๔. ไม่โลภอยากได้ของเขา คือ ไม่เพ่งเล็งที่จะเอาทรัพย์ของคนอื่น ในทางทุจริต เจตนารมณ์ของศาสนาในเรื่องนี้ ต้องการให้คนเราเคารพในสิทธิข้าวของ ของผู้อื่น มีจิตใจสงบไม่ฟุ้งซ่านไหว กระเพื่อมไปเพราะความอยากได้ทรัพย์ ของผู้อื่น ทำให้มีใจผ่องแผ้ว มีความเอื้อ เฟื้อเผื่อแผ่ พร้อมที่จะสร้างประโยชน์แก่ ส่วนรวม ๔. ไม่พยาบาทปองร้ายเขา คือ ไม่ผูกใจเจ็บ ไม่คิดอาฆาตล้างแค้น ไม่จองเวร มีใจเบิกบาน แจ่มใสไม่ขุ่นมัว ไม่เกลือกกลั้วด้วยโทสจริต เจตนารมณ์ของศาสนาในเรื่องนี้ ต้องการให้คนเรารู้จักให้อภัยทาน ไม่ คิดทำลาย ทำให้จิตใจสงบผ่องแผ้วเกิด ความคิดสร้างสรรค์ ๑๐. ไม่เห็นผิดจากคลอง ธรรม คือ ไม่คิดแย้งกับหลักธรรม ได้แก่ มีความเห็นที่เป็นสัมมาทิฐิ ๔ ประการ คือ ทํา ๑. เห็นว่าการให้ทานดีจริง ควร ๒. เห็นว่าการบูชาบุคคลที่ควร บูชาดีจริง ควรทำ ๓. เห็นว่าการต้อนรับแขกดีจริง ควรท่า ๔. เห็นว่ากฎแห่งกรรมมีจริง ๕. เห็นว่าโลกนี้โลกหน้ามีจริง 5. เห็นว่าบิดามารดามีพระคุณ ต่อเราจริง ๓. เห็นว่านรกสวรรค์มีจริง ๔. เห็นว่าสมณพราหมณ์ที่หมด กิเลสแล้วมีจริง เจตนารมณ์ของศาสนาในเรื่องนี้ ต้องการให้คนเรามีพื้นใจดีมีมาตรฐาน ความคิดที่ถูกต้อง ยึดถือค่านิยมที่ถูก ต้อง มีวินิจฉัยถูกมีหลักการ มีแนวความ คิดที่ถูกต้อง ส่งผลให้ความคิดในเรื่อง อื่นถูกต้องตามไปด้วย “เราไม่เห็นธรรมอื่นแม้สักอย่าง ซึ่งจะเป็นเหตุให้กุศลธรรมที่ยังไม่ เกิดได้เกิดขึ้น หรือกุศลธรรมที่เกิด Kalyanamitra.org ขึ้นแล้วเพิ่มพูนไพบูลย์ยิ่งขึ้นเหมือน อย่าง สัมมาทิฐิ นี้เลย” (พุทธพจน์) คุณธรรมทั้ง ๑๐ ประการนี้ คน ทุกคนจำเป็นต้องฝึกให้มีในคน โดย เฉพาะผู้นำ ผู้ที่จะบำเพ็ญประโยชน์ แก่สังคมส่วนรวม จะต้องฝึกให้มีในคน อย่างเต็มที่ จึงจะทำงานได้ผลดี “ธรรมย่อมรักษาผู้ประพฤติ ธรรม บุคคลใด หวังความสุข หวัง ความเป็นใหญ่ หวังความก้าวหน้า ต้องประพฤติธรรม” อานิสงส์การประพฤติธรรม ๑. เป็นมหากุศล ๒. เป็นผู้ไม่ประมาท 3. เป็นผู้รักษาสัทธรรม ๔. เป็นผู้นำศาสนาให้เจริญ ๕. เป็นสุขในโลกนี้และโลกหน้า 5. ไม่ก่อเวรก่อภัยกับใคร ๆ ๓. เป็นผู้ให้อภัยแก่สรรพสัตว์ ๔. เป็นผู้ดำเนินตามปฏิปทาของ นักปราชญ์ ๔. สร้างความเจริญความสงบ สุขแก่ตนเองและส่วนรวม ๑๐. เป็นผู้สร้างทางมนุษย์ สวรรค์ พรหม นิพพาน “ธมฺมจารี สุข เสติ ประพฤติธรรม นำสุขมาให้ . การ (พุทธพจน์)