การเล่นกับเด็ก ๆ และการยิงนก : หน้า 128/140

๑๒๖ เหตุการณ์ก็ดำเนินไปตามแผนคือ หลังจากเพชรพาน้องสาวไปส่งให้บิดา มารดาแล้ว ก็ทำที่เลี่ยงออกมาเล่นกับ เด็ก ๆ แถวนั้น แล้วในที่สุดก็อาศัยความ ชุลมุนวุ่นวายของการเตรียมจัดงาน บวชนาคนั้นค่อย ๆ หลบออกมายังท้าย สวนจนได้ เพชรปล่อยกระสุนเฉียดเป้าอีก หลายครั้ง และครั้งหลังสุดเข้าใจว่าจะยิ่ง ถูกบริเวณขาของนกตัวหนึ่ง ซึ่งรู้ได้จาก การที่นกตัวนั้นถลาร่วงลงมาจากกิ่งไม้ เดินกะโผลกกะเผลกอยู่ ๒-๓ ก้าว แล้วก็ พยายามบินหนีไปจนได้ เมื่อเห็นว่าชักจะประสบผลบ้าง แล้วก็ทำให้เกิดกำลังใจฮึกเหิมขึ้นมาอีก เพชรจึงกระชับง่ามหนังสติ๊กไว้ให้มั่น แล้วค่อย ๆ ย่องเข้าไปใต้ต้นไม้ เป้า หมายคือนักสีน้ำตาลที่ส่งเสียงร้องเจื้อย บาปแย่เลยนะ” “ไปสนใจทำไมกันเรื่องนิทาน สำคัญว่าพลอยอย่าไปบอกคุณพ่อคุณแม่ ให้รู้ก็แล้วกัน เข้าใจไหม” เพชรกำชับ แล้วอยู่บนกิ่งไม้ เพชรเหนี่ยวหนังสติ๊ก จนสุดแขนแล้วปล่อยลูกกระสุนออกไป ด้วยความมั่นใจ นิทานที่คุณแม่เล่าให้ฟังเมื่อคืนจนได้ ผึ้งที่เพชรมิได้สังเกตเห็นมาก่อน น้องสาว แต่ในใจก็แวบคิดไปถึงเรื่อง กระสุนลูกนั้นเฉียดนกน้อย ไปอย่างหวุดหวิด แต่ไปถูกเอารัง เพชรเหนี่ยว เป็นเหตุให้ใจคอวอกแวก ประกอบกับ หนังสติ๊กจน อย่างจัง ทำให้ผึ้งทั้งฝูงแตกฮือ สุดแขนแล้ว ของมันก็คือเพชร ศัตรูผู้ก่อกวน ปล่อยลูกกระสุน บริเวณท้ายสวน พลอยผู้ซึ่งไม่รู้สึกสนุก ความสงบของมัน สถานการณ์ได้เปลี่ยนจากผู้ล่ามา ออกไปด้วย ความมั่นใจ น้องสาวคอยแกล้งปัดไม้ปัดมือ ทำให้ ปล่อยลูกกระสุนพลาดเป้าทุกครั้งไป ออกมา และแน่นอนที่สุดเป้าหมาย ครั้นเด็กทั้งสองเดินมาถึงบ่อน้ำ นักก็เอ่ยปากชวนพี่ชายกลับ ส่วนเพชร นั้นแม้จะยังไม่อยากกลับ แต่ก็รู้สึก เป็นผู้ถูกล่า เมื่อเพชรถูกผึ้งรุมต่อยจึงวิ่ง หงุดหงิดและรำคาญที่น้องสาวเป็น หนีอย่างไม่คิดชีวิตและดูเหมือนจะมี ตัวการทำให้ตนเสียสมาธิและพลาด ผึ้งกว่า ๒๐-๓๐ ตัว บินตามไล่ต่อย โอกาสงาม ๆ ไปหลายครั้งหลายหน เพชรอย่างไม่ลดละ ทำให้เพชรหลับหู จึงจำใจเดินกลับมาพร้อมกับคิดในใจ หลับตาปัดพลางวิ่งหนีพลางโดยไม่มีโอ ว่า อีกสักครู่ถ้าหาทางย้อนกลับมายิงนก | กาสได้ดูทิศทางแต่อย่างใด และต้องตก เล่นคนเดียวได้คงจะสนุกกว่า ใจสุดขีด เมื่อเท้าข้างหนึ่งเหยียบอากาศ Kalyanamitra.org