การทำงานเพื่อพระศาสนา : หน้า 124/140

ในวัดหลังจากที่ได้ไปธุดงค์ได้ ธรรมะมาแล้ว พวกเราก็เริ่ม วางแผนว่าจะไปที่ไหนกันก่อนดี ในที่สุดเราก็ตกลงกันว่า จะไปตามวัดที่มีคนรักษาศีล ก่อน โดยเราจะไปติดต่อกับเจ้า อาวาส พูดแนะนำวัด นำวีดีโอ ไปฉายให้ดู และชวนคนนั่งสมาธิ เวลาออกไปมี อ.สนั่น เป็น คนขับรถ ดิฉันเป็นธรรมโฆษณ์ อ.ประกิต ฉัตรขจรพันธ์, อ. กรรณิกา ธิติกุล, อ.จรูญ สมรูป อ.สมควร กฤษณวนิช ทุกคน ช่วยกันทำงานเพื่อพระศาสนา ด้วยความสามัคคี แต่ก็พบกับ ปัญหามากมาย เมื่อเชิญเขาเป็น เจ้าภาพกฐินชวนไปวัด เราตั้ง ใจว่าจะชวนสาธุชนไปให้มาก ๆ เดินบอกบุญกันตั้งแต่เช้ากลับถึง บ้านมืดค่ำทุกวัน กลางวัน ต้องเดินแดดร้อนทั้งวัน ถ้า พบคนที่เขาศรัทธาก็ค่อยชื่นใจ บางวันพบคนแก่วัดเขาก็ยอก เราก็กัดฟันต่อสู้ปัญหาต่าง ๆ | ชโย หลวงพ่อทัตตชีโว คณะ กันทั้งครอบครัว เราก็เอาชนะ ได้ทุกคราวไป ทุกวันนี้ครอบครัวของ เรามีความสุข เป็นสามีและ ภรรยาที่เข้าใจกันดี มีลูก ๆ ที่ สุขภาพแข็งแรงและมีศรัทธา ในพระพุทธศาสนา ทุกคน รักวัดเป็นชีวิตจิตใจ รักษาศีล ปฏิบัติธรรมอย่างต่อเนื่อง เมื่อออกไปบอกบุญกับ อ.สนั่น ได้บอกให้ลูก ๆ ทุกคนอย่าซุก สงฆ์ในวัดพระธรรมกาย และ สาธุชนกัลยาณมิตรทุกท่าน แล้ว ครอบครัวดิฉันคงจะ ไม่พบความสุขที่แท้จริงแบบนี้ ซึ่งเป็นความสุขทั้งโลกนี้และ โลกหน้า ดิฉันและครอบครัว รู้สึกว่าทุกท่านที่กล่าวมา ได้จุด ประทีปให้สว่างกลางดวง ใจของทุกคนในครอบครัวของ เรา ทำให้แสงธรรมสว่างเย็น ปกคลุมไปทั่ว ซึ่งยังผลให้ครอบ เมื่ออาจารย์สนั่นกลับบ้านมาตอน ที่ ๒ ด้วยความเมาและเสียงดัง ดิฉันคว้าปืน .๓๘ ขนาด 4 นิ้ว ของอาจารย์สนั่นที่ซ่อนไว้ในที่นอน จ่อเล็งที่หัวระหว่างขึ้นบันไดบ้าน ก่อนเราคิดว่าเราซื้อปืนนี้มาเพื่อ ป้องกันและคุ้มครองครอบครัว โดยรู้เท่าไม่ถึงการณ์ ที่นำของ ร้อนมาปกป้องคุ้มครองชีวิต ผลของอวิชชากลับจะทำลาย ชีวิตครอบครัว แต่เดี๋ยวนี้เรา ย้อนให้เจ็บปวด แถมยังไม่ รับกองบุญเสียด้วย บางวันเดิน ทั้งวันได้เพียงสามกองก็มี บาง ครั้งเราประสบกับมรสุมลูกใหญ่ มากจนคิดว่า เราทำหน้าที่บอก บุญแก่ชาวจังหวัดนครนายกต่อ ชนนะ พ่อแม่จะไปบอกบุญ เอา บุญมาฝาก แล้วให้ลูกชายคน โตคอยดูแลน้อง ๆ ทำอย่างนี้ เสมอมา ลูก ๆ ทุกคนก็ มีความเข้าใจกันดี ถ้าไม่มี ไปไม่ไหวแล้ว เข้ามากราบ หลวงพ่อ ท่านก็จะให้กำลังใจ กัลยาณมิตรกรรณิกา ธิติกุล เรากลับไปอย่างท่วมท้น คำพูด มาบอกเรา เราคงจะต้องอยู่ใน ของท่านที่เราประทับใจที่สุดคือ ทะเลแห่งกรรมทำความผิดโดย “หนึ่งถูกดีกว่าล้านผิด” ที่เราไม่ได้ตั้งใจไปอีกนาน และ อุปสรรคที่เราคิดว่าเรา ข้ามไปไม่ไหวแล้ว เราก็ได้กำลัง ถ้าเราไม่มีกัลยาณมิตรอย่าง หลวงพ่อวัดปากน้ำภาษีเจริญ ใจฮึดขึ้นมาว่าสู้แค่ตาย แล้ว คุณยายจันทร์ หลวงพ่อธัมม ครัวของเราสงบสุข อิ่มในธรรม นอบน้อมเป็นกัลยาณมิตรซึ่ง กันและกัน และกล้าหาญที่จะ ประกาศธรรม เราได้พบความ ได้ทราบแล้วว่าไม่มีสิ่งใดคุ้ม ครองชีวิตและครอบครัวได้ดี เท่ากับธรรมะ ครอบครัวของ เรามีธรรมะคุ้มครองแล้วสงบ ร่มเย็น เราจึงแปรของร้อนให้ เป็นสิ่งที่เย็นดังกล่าว สมดังพุทธ พจน์ที่ว่า “ธรรมย่อมคุ้ม ครองผู้ประพฤติธรรม” จึงขอปวารณาตัวว่า สุขที่แท้จริงแล้วทั้งภายในและ จะทำหน้าที่กัลยาณมิตรให้ ภายนอก ปัจจุบันปืนดังกล่าว ทาง ครอบครัวเราได้นำไปขายใน ราคา ๑,๕๐๐ บาท และได้ สมทบเงินเพิ่มอีก ๑,๕๐๐ บาท เพื่อเป็นกองทุนปลูกต้นกัล ปพฤกษ์ในธุดงคสถาน แต่ ดีที่สุด จะขอรับใช้หลวงพ่อ ธัมมชโยและคณะสงฆ์เผย แพร่พระพุทธศาสนาด้วย แรงกาย สติปัญญา และ กำลังทรัพย์ ตลอดจนสิ้น ลมหายใจในชาตินี้ และ ทุกภพทุกชาติเทอญ ๑๒๒ Kalyanamitra.org