การปรับตัวในต่างแดน วารสารกัลยาณมิตร ปี 2530 ฉบับที่ 1 หน้า 113
หน้าที่ 113 / 140

สรุปเนื้อหา

หลวงพ่อและคุณยายให้ท่านช่วยคุ้ม ด้วยความคิดถึงแม่ คิดถึงบ้าน จอยคิด ครองนะจ๊ะ” และจอยก็ทำเช่นนั้นอยู่ ว่าถ้าแม่ได้มาพบสภาพเช่นนี้ของจอย เสมอแหละค่ะ นอกจากการเรียนซึ่งค่อนข้างจะ หนักมากในความรู้สึกของจอย ปัญหา สำคัญที่ต้องเผชิญเมื่อแรกมาถึงใหม่ ๆ คือการพยายามรักษาสุขภาพและปรับตัว ให้เข้ากับดินฟ้าอากาศของเขา แม่ก็ ทราบดีแล้วว่าจอยเป็นมนุษย์ประเภท ชอบความอบอุ่น มากกว่าชอบอากาศ ติดลบต่ำกว่าศูนย์องศาอยู่บ่อย ๆ อย่าง ในเมืองนี้ โดยเฉพาะในปีแรกที่จอยมา ถึงก็ปรากฏว่าปีนั้นเป็นปีที่อากาศใน อเมริกาหนาวจัดที่สุดในรอบ ๑๐ ปีที่ ผ่านมา และวิสคอนซินก็เป็นรัฐที่ เรียกได้ว่าหนาวที่สุดในสหรัฐอเมริกา จอยต้องใช้เวลากว่าครึ่งปีที่จะปรับ อุณหภูมิในร่างกายให้คุ้นกับอากาศของ บ้านเมืองเขา บางครั้งยามค่ำคืนเมื่อ อากา

หัวข้อประเด็น

- การปรับตัวในต่างแดน

ข้อความต้นฉบับในหน้า

หลวงพ่อและคุณยายให้ท่านช่วยคุ้ม ด้วยความคิดถึงแม่ คิดถึงบ้าน จอยคิด ครองนะจ๊ะ” และจอยก็ทำเช่นนั้นอยู่ ว่าถ้าแม่ได้มาพบสภาพเช่นนี้ของจอย เสมอแหละค่ะ นอกจากการเรียนซึ่งค่อนข้างจะ หนักมากในความรู้สึกของจอย ปัญหา สำคัญที่ต้องเผชิญเมื่อแรกมาถึงใหม่ ๆ คือการพยายามรักษาสุขภาพและปรับตัว ให้เข้ากับดินฟ้าอากาศของเขา แม่ก็ ทราบดีแล้วว่าจอยเป็นมนุษย์ประเภท ชอบความอบอุ่น มากกว่าชอบอากาศ ติดลบต่ำกว่าศูนย์องศาอยู่บ่อย ๆ อย่าง ในเมืองนี้ โดยเฉพาะในปีแรกที่จอยมา ถึงก็ปรากฏว่าปีนั้นเป็นปีที่อากาศใน อเมริกาหนาวจัดที่สุดในรอบ ๑๐ ปีที่ ผ่านมา และวิสคอนซินก็เป็นรัฐที่ เรียกได้ว่าหนาวที่สุดในสหรัฐอเมริกา จอยต้องใช้เวลากว่าครึ่งปีที่จะปรับ อุณหภูมิในร่างกายให้คุ้นกับอากาศของ บ้านเมืองเขา บางครั้งยามค่ำคืนเมื่อ อากาศหนาวจัดและหิมะตกหนัก เวลา เลิกเรียน จอยต้องเดินหิมะกลับที่พัก ตามลำพัง เดินพลางน้ำตาไหลอาบหน้า แม่คงจะร้องไห้มากกว่าจอยเสียอีก ด้วย ความสงสารลูกของแม่ อีก ๒ สัปดาห์ต่อจากวันที่เขียน จดหมายนี้ ก็จะครบ ๒ ปีที่จอยจากบ้าน เกิดเมืองนอนมาหัดต่อสู้ชีวิตในต่าง แดน ยังจำได้ว่าเมื่อต้นเดือนมกราคม ของปีที่แล้ว เป็นเวลาครบหนึ่งปีที่จอย มาอยู่ในอเมริกาพอดี วันนั้นจอยรู้สึก ว้าเหว่และโดดเดี่ยวมาก เพราะเป็นวันที่ มหาวิทยาลัยปิดเทอมในเทศกาลคริสต์ มาส นักศึกษาทั้งฝรั่งและไทยพากันกลับ บ้านกันเกือบหมด เมื่อพวกพี่ๆ เตรียม ตัวกลับมาเที่ยวปีใหม่เมืองไทย ได้ออก ปากชวนให้จอยกลับมาด้วย จอยได้แต่ ยิ้มแห้ง ๆ เพราะยังนึกถึงคำพูดอันเด็ด ขาดของแม่ที่สั่งไว้ก่อนที่แม่จะเดินทาง กลับเมืองไทยว่า “จอยต้องอยู่ต่อไปก่อนนะ จนกว่า จะสอบได้ปริญญาโทแล้ว แม่จะให้กลับ มาเยี่ยมบ้านสักครั้งหนึ่ง” “ตอนนั้นจอยใจแป้ว คิดว่า “พุทโธ่! ยังไม่ทันได้เข้าเรียนเลย แม่กำหนดวันรับปริญญาให้เสียแล้ว” “และในชั่วขณะนั้นเอง ที่จอยได้ สำนึกถึงคุณค่าของการนั่งสมาธิให้เข้าถึง พระธรรมกายในตัว และระลึกถึงคำสอน ของหลวงพ่อธัมมชโยจากเทปหลายม้วน ที่แม่จัดมาให้จอย แน่ละ! ถ้าจอยได้เข้า ถึงพระธรรมกายในตัวกับเขาบ้าง จอยคง ไม่หวั่นวิตกอะไรเลย ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหนก็ ตาม แต่นี่โธ่! มันเหงาจริง ๆ และการ นั่งธรรมะของจอยก็ยังไปไม่ได้ไกลแค่ ไหนเลย เมื่อพูดถึงการสอบชิงทุนของจุฬาฯ ได้มาเรียนต่อที่สหรัฐอเมริกา จอยก็รู้สึก มีความประทับใจแปลก ๆ อยู่หลายเรื่อง แม่เคยพูดให้พวกลูก ๆ ฟังอยู่บ่อย ๆ เรื่อง “ผังชีวิต” ของคนเรา จอยไม่ทราบ ว่า การที่เด็กจบอักษรศาสตร์จุฬาฯ อย่างจอย มาสอบชิงทุนของคณะนิเทศ ศาสตร์ ซึ่งเป็นวิชาแขนงใหม่ และมาได้ ทุนเรียนต่อถึง 5 ปีจนถึงขั้นปริญญา ในฤดูอากาศหนาวจัดเช่นนี้ อุณหภูมิมักจะลงต่ำ กว่าศูนย์องศาเสมอ การเดินเผลอ ๆ จาก ตึกเรียนมาบ้านพักในยามค่ำคืน ท่ามกลาง พายุหิมะ อาจจะทำให้ถึงกับเป็นปอดบวม หนาวตายได้
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More