ความสำคัญของพระราชกรณียกิจ : หน้า 63/140

สายใยผูกพันให้พระองค์ทรงเป็นพระเจ้า แผ่นดินของประชาชนอย่างแท้จริง ทุก ก้าวพระบาท จึงทรงก้าวไปอย่างมั่นคง และไม่หวั่นไหว เวลาและอุปสรรค ขวากหนาม ไม่สามารถหยุดยั้งพระองค์ ไปได้อย่างดี สมัครใจ ๔. ต้องทำหน้าที่ด้วยความ พันเอกนายแพทย์ชูฉัตร กำภู ณ อยุธยา ได้เริ่มสนทนาด้วยความมี ได้ ทรงได้ประจักษ์ว่า ยังมีราษฎรผู้ | อัธยาศัยไมตรีว่า ยากไร้เฝ้ารอความช่วยเหลืออยู่อีกมาก มาย ความทุกข์ที่ถาโถม โรคภัยที่เบียด เบียน ยิ่งทำให้ประชาราษฎร์ ประสบ แต่ความเดือดร้อนลำเค็ญ ด้วยพระมหา กรุณาธิคุณอย่างล้นเหลือ ดุจพระราช ทานชีวิตใหม่ให้แก่พสกนิกร ทรงพระ กรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อม ให้ แพทย์ผู้ตามเสด็จได้ดูแลรักษาผู้เจ็บป่วย ตลอดจนสุขภาพอนามัยของราษฎรทุก ครั้ง “วารสารกัลยาณมิตร” รู้สึกซาบ ซึ่งเป็นอย่างยิ่ง ที่พันเอกนายแพทย์ ชูฉัตร กำภู ณ อยุธยา ได้กรุณาเล่าถึง พระราชกรณียกิจขององค์พระบาทสมเด็จ พระเจ้าอยู่หัว และสมเด็จพระนางเจ้า พระบรมราชินีนาถ ที่ทรงปฏิบัติเพื่อ ประโยชน์สุขของทวยราษฎร์อย่างแท้ จริง..... พันเอกนายแพทย์ชูฉัตร เป็นหนึ่ง ในคณะแพทย์ผู้ตามเสด็จมาตั้งแต่ปี พ.ศ. ๒๕๑๗ ครั้งแรกทำหน้าที่เป็น ผู้ช่วยของ พลตรี หม่อมหลวงจินดา สนิทวงศ์ (ยศขณะนั้น) นายแพทย์ “ผมประทับใจวัดพระธรรมกาย มาตั้งแต่ต้น จำได้ว่าสมเด็จพระเทพ รัตนราชสุดาฯ ได้เสด็จพระราชดำเนิน แทนพระองค์ ทรงวางศิลาฤกษ์อุโบสถ เมื่อปี พ.ศ. ๒๕๒๐ เหมือนกับเป็นการ เปิดวัด หลังจากนั้น วัดนี้ก็เจริญรุ่ง | เรื่องมาโดยลำดับ ซึ่งก็แน่นอนอยู่แล้ว - เพราะวัดนี้ไม่มีอวิชชามาเจือปน มีแต่ เรื่องของธรรมะล้วน ๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง พวกนิสิต นักศึกษาที่ชอบวิทยาศาสตร์ สิ่งที่พิสูจน์ ได้ เขาจะมีความเลื่อมใส สังเกตได้ว่า มีการบวชธรรมทายาทกันเป็นจำนวน มากในระหว่างปิดภาคฤดูร้อน ผมจึงไม่ สงสัยเลยว่าต่อไปวัดนี้ต้องเจริญ ยิ่งใหญ่ และรุ่งเรือง ...ผมทำบุญทุกครั้งได้ อธิษฐานขอให้พระพุทธศาสนาเจริญรุ่ง เรื่อง เป็นที่พึ่งของสัตว์โลกตลอดไป การที่วัดนี้ได้คนส่วนมากที่กำลังอยู่ใน ระหว่าง Active Life ผมว่าเป็นการดีต่อ การเผยแพร่พระพุทธศาสนา ผมจึง ยินดีมากเลยที่วัดนี้เจริญ และทางวัดมุ่ง สั่งสอนธรรมะแก่ปัญญาชน และบุคคล ประจำพระองค์ ผู้ปรารถนาจะได้เป็น ทั้งหลายอย่างจริงจัง.... อย่างการที่ทาง แพทย์ตามเสด็จต้องมีคุณสมบัติ ๔ ประการคือ ๑. ต้องมีความรู้ ความสามารถ เชิงวิชาการ ๒. ต้องเป็นผู้ที่จงรักภักดีต่อ พระราชวงศ์ วารสารกัลยาณมิตรมีนโยบายเผย แพร่บทความเทิดพระเกียรตินั้น เป็นสิ่ง ที่ดี เพราะผมมีความเห็นว่า พระเจ้า อยู่หัวของเราพระองค์นี้ ท่านเป็นสัญ ลักษณ์แห่งความดี พระองค์เป็นตัวอย่าง แห่ง ๓. ต้องคบหาสมาคมกับคนทั่ว ความดีทั้งปวง เป็นความดีโดย เนื้อแท้ของพระองค์ท่าน พระองค์ไม่ เคยทำร้ายคนอื่น ไม่ว่าโดยทางกาย วาจา และใจ ไม่เคยรับสั่งว่าใครไม่ ดี โดยเฉพาะคำผรุสวาท ไม่เคยได้ ยินจากพระโอษฐ์ ไม่เคย เลยแม้แต่สักนิดเดียว นี่เป็นเรื่องของวจี สุจริต กายสุจริตไม่ต้องพูดถึงพระเจ้า อยู่หัวทรงเพียบพร้อม” พันเอกนายแพทย์ชูฉัตร ได้เล่าถึง น้ำพระทัยที่เปี่ยมด้วยพระเมตตาต่อทุก ชีวิต แม้กระทั่งต่อสัตว์ตัวเล็ก ๆ ที่ด้อย ค่าอย่างยิ่งว่า “ผมไม่เคยเห็นพระองค์ท่านตบยุง ตอนนั้นจึงกราบบังคมทูลถามว่า “เขา ว่าการฆ่าสัตว์ใหญ่มันบาปมาก แล้วตบ ยุงมันบาปไหมพะยะค่ะ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ตรัสตอบ โดยทรงมีเหตุผลประกอบว่า “ยุงมันกัดหมอจนตัวมันบวมเป่ง ด้วยเลือด ถ้ายุงตัวนั้นมีเชื้อมาเลเรีย มัน คงปล่อยเชื้อเข้าตัวหมอเรียบร้อยแล้วแต่ หมอคิดดูซิ หมอตบมันตายแล้ว จะทำ ให้หมอไม่เป็นมาเลเรียได้หรือไม่? หรือ เอาเลือดคืนได้หรือเปล่า? เลือดหมอ เสียไปแค่นิดเดียว เราอุทิศเลือดให้มัน ไปหยดเดียว ก็ไม่ได้ทำให้เราโลหิต จาง และยุงอายุมันก็ไม่ยืน แค่ยี่สิบกว่า วัน แต่ที่เราตบมัน เพราะว่ามันขัด ผลประโยชน์ใช่ไหมทำให้เราคัน ดูซิ มันขอเลือดเราไปแค่หยดเดียวเพื่อเป็น อาหารแต่เรากลับเอาชีวิตมันถึงตาย กับการที่หมอเดินโซซัดโซเซมาเพราะจะ เป็นลม แล้วตอนจะเป็นลมมือบังเอิญ พลาดไปโดนไกปืนลั่นโป้งโดนช้างตาย ฉันคิดว่า บาปอาจน้อยกว่าการที่หมอ ตั้งใจจะตบยุงตัวนั้น และตบมันตายกับ มือ...." Kalyanamitra.org ๖๑