วันวิสาขบูชา : หน้า 6/126

ภายใต้ต้นมหาโพธิพฤกษ์ พระมหาบุรุษ ได้ประทับเหนือรัตนบัลลังก์พร้อมกับทรงออก พระโอษฐ์ดำรัส พระสัตยาธิษฐานว่า ถ้า กมลสันดานแห่งอาตมายังไม่พ้นจากอาสว กิเลสกามคุณตราบใด ถึงแม้ว่าหทัยและเนื้อ เลือด หนัง ทั้งเอ็นสมองอัฐิจะแห้งเหือด หาก ยังมิได้บรรลุพระสัพพัญญุตญาณแล้วไซร้ อาตมาจักไม่ลุกจากรัตนบัลลังก์นี้เลย จัก ไม่คลายจากสมาธิเป็นอันขาด ทรงเจริญ สมาธิด้วยพระหฤทัยอันผ่องใส ยังฌานสมาบัติ ให้บังเกิดขึ้น ทรงเข้าถึงธรรมกาย อาศัย ตาธรรมกาย (ธัมมจักขุ) พิจารณาอริยสัจสี่ บรรลุวิชชา ๓ ไปตามลำดับ จนถึงอาสวักขย ญาณสิ้นกิเลสเป็นสมุจเฉทปหาน ได้ตรัสรู้ ธรรมอันประเสริฐด้วยพระองค์เอง เป็น พระสัมมาสัมพุทธเจ้าในที่สุด บัดนั้น...ปรากฏความมหัศจรรย์ไปทั่วทั้ง จักรวาล ขุนเขาพระสุเมรุโน้มยอดโอนอ่อนดุจ ถวายวันทา บรรดาแก้วมณีทุกทิพยสถาน เปล่งแสงจำรัสสว่างไสว พฤกษากุสุมชาติ ดารดาษบานสะพรั่งส่งกลิ่นหอมตลบอบอวล ดุริยางค์ดนตรีทิพย์ทุกสิ่งสรรพต่างบรรเลงศัพท์ เสนาะโดยไม่มีผู้ใดดีดสีตีเป่า แม้กระแสชล ในมหานที่น้อยใหญ่ก็หยุดไหลแน่นิ่ง ดุจทุกสิ่ง น้อมลงอัญชลีสมเด็จพระชินสีห์ สัตว์ทั้งหลาย ต่างมีเมตตากรุณาแก่กันทุกถ้วนหน้า ต่าง สร่างจากความเศร้าโศกวิโยคทุกข์สิ้น หมู่ เทพยดาทั้งหลายในหมื่นจักรวาล ต่างมา น้อมนบเคารพบูชาพระผู้มีพระภาคเจ้าด้วย ความเบิกบานเกษมศานต์ยิ่ง นับเป็น “วัน แห่งความสุข” ของเหล่ามนุษย์และเทวดา ทั้งหลายโดยแท้ หลังจากทรงตรัสรู้แล้ว ด้วยพระมหา กรุณาธิคุณอันยิ่งใหญ่ที่ทรงปรารถนาเกื้อกูล ๒๕๐๐ ปีกว่ามาแล้ว ในคืนเดือนเพ็ญแจ่มจรัส ยามพระจันทร์เสวยฤกษ์วิสาขะ พื้นปริมณฑลชมพูทวีป สว่างไสวด้วยรัศมีจันทร์อัน โอภาส ฟากฟ้าประดับด้วยดวงดาวพรรณราย ราตรีนั้นสงบสงัดวิเวกยิ่ง ต่อสัตวโลกทั้งหลาย ทำให้พระสัมมาสัมพุทธเจ้า ได้เสด็จจาริกไปตามเมืองต่าง ๆ ตลอดระยะเวลา ยาวนาน ถึง ๔๕ พรรษา ทุก ๆ ปีเมื่อถึงวัน วิสาขปุณมี ชาวพุทธจึงพร้อมใจกันกระทำ มหาสักการบูชา น้อมรำลึกถึงพระพุทธคุณ อันยิ่งใหญ่ เรียกว่า “วันวิสาขบูชา” บัดนี้...วันวิสาขปุณมี จะเวียนมาถึงอีก ครั้งในวันที่ ๓๐ พฤษภาคม ๒๕๓๑ นี้ ควรที่ ชาวพุทธทั้งหลายจะได้ถือเป็นศุภนิมิต เรียก กระแสแห่งความสุขอันไพบูลย์ให้กลับคืนมา สู่โลกอีกครั้งหนึ่ง มาเกื้อกูลความรัก ความ ปรารถนาดีให้แก่กัน ทำหน้าที่ยอดกัลยาณมิตร ชักชวนญาติมิตรทุก ๆ คนที่เราได้พบได้ รู้จักกัน มารวมกระแสใจให้เป็นพลังอันบริสุทธิ์ ณ ลานธรรมธุดงคสถาน วัดพระธรรมกาย มาร่วมกันตั้งจิตอธิษฐานให้วันวิสาขบูชาเป็น วันธรรมกาย วันแห่งการเข้าถึงธรรมกาย เป็น “วันแห่งความสุข” ให้ชาวโลกทุกคนได้ มีดวงตาเห็นธรรม เข้าถึงธรรมกายโดย พร้อมกันเป็นที่น่าอัศจรรย์ เมื่อรังสีโอภาสแห่งสุริยมลฑลจะลับลา จากฟ้า ยามนั้นพระจันทร์จะทอแสงนวลใย ขึ้นมาแทน เป็นบรรยากาศแห่งความศักดิ์ สิทธิ์เหมาะสมที่เราจะได้ประพฤติธรรม ทำใจให้สงบหยุดนิ่ง เข้าถึงธรรมกาย ประสบ สันติสุขภายในพร้อมกัน กัลยาณมิตรทั้งหลาย...ถึงเวลาแล้ว ที่เราต้องมอบ “วันแห่งความสุข” ให้แก่ ตัวเราและแก่ชาวโลกทุกคน ประวัติ ศาสตร์ชีวิตกำลังรอท่านอยู่ ด้วยดวงใจ นี้ที่มอบแก่มวลมนุษยชาติ เพื่อสร้าง โลกนี้ให้สว่างไสวไร้ความมืดมิด ดำรง อยู่ด้วยสันติสุขตลอดอนันตกาล..... Kalyanamitra.org