ความรู้สึกของผู้แพ้และผู้ชนะ : หน้า 78/126

ขณะที่พวกเรากำลังโห่ร้องดีใจกับเพื่อนร่วม คณะนั้น บังเอิญผมเหลือบไปเห็นเขายืนถอน หายใจอยู่ก็เลยถามว่าเป็นอะไร เขาตอบว่า "ความรู้สึกของผู้แพ้ย่อม ตรงกันข้ามกับผู้ชนะ แต่ทั้งสองฝ่ายต่างก็ เหนื่อยมากพอ ๆ กัน ได้ยิน ได้ฟัง ได้รับรู้ ความรู้สึกนึกคิด ในครั้งนั้นของเขาแล้ว ผมก็เริ่มระวังตัว นึก กลัวไปว่าเขาคงมีความผิดปกติทางจิตใจ แม้ยังไม่รุนแรงถึงขั้นเป็นโรคประสาท แต่ความ ไม่ประมาทย่อมเป็นสิ่งที่ดีสําหรับผม จากนั้นต่อมา เมื่อเห็นเขามองสิ่งใด ด้วยสายตาที่คิด พิจารณาไตร่ตรองเป็นพิเศษ ผมก็จะเลี่ยงออกไปห่าง ๆ ขณะเดียวกัน ก็ค่อยเงี่ยหูฟังว่าเขาจะบรรยายความรู้สึก ออกมาว่าอย่างไร เปล่าเลยครับ เขาเงียบไม่ยอมออก ความเห็นแต่อย่างใด แม้จะได้ยินใคร ๆ วิพากษ์ วิจารณ์สิ่งที่เขากำลังดูอยู่อย่างไรก็ตามที่ ครั้นนานเข้า คนที่เดือดร้อนกระวน กระวายกลับกลายเป็นตัวผม เพราะสํานึกได้ว่า การได้ยิน ได้ฟัง ได้มีส่วนรับรู้ถึงความรู้สึก นึกคิดของเขานั้น ได้ทั้งสาระและแก่นสาร มากกว่าการฟังคนอื่นพูดอย่างสนุกสนาน แต่ไร้ประโยชน์ ผมเคยใช้ความพยายามอยู่หลายครั้ง ชวนเขาพูดถึงสิ่งที่เราได้พบเห็นด้วยกัน โดย หวังว่าการแสดงความคิดเห็นนำไปก่อนจะ กระตุ้นเขาให้อยากพูด หรือขัดแย้งผม จบหลักสูตรการศึกษาแล้ว เราต่าง แยกย้ายไปหาการหางานทำ และกลับมารวม กันอีกครั้งในวันรับปริญญา “พรตทำงานที่ไหน” ผมถามเขาทันที ที่เราพบกัน “ช่วยงานทางบ้าน” เขาตอบสั้น ๆ และ ยิ้มตามแบบของเขา “งานหนักไหม” ผมถามต่อไปเรื่อย ๆ “บางวันก็ยุ่งจนแทบไม่มีเวลากินข้าว ถ้าจะว่าโดยเฉลี่ยแล้วก็ไม่หนักหนาอะไรนัก โรจน์ล่ะ ทำงานที่ไหน” ทราบ ผมบอกชื่อกระทรวง กรม กอง ให้เขา “เฮ้ย เอ็งจะพอกินหรือวะไอ้โรจน์ เมื่ออายุราชการ มืออายุราชการของผมครบ ๑๒ ปี พอดีจู่ ๆ ก็มีเหตุทำให้ผมต้องย้ายกระทรวง เปลี่ยนหน้าที่ เลื่อนตำแหน่ง จริงอยู่ การเปลี่ยนแปลงโยกย้ายสำหรับ คนทํางาน ไม่ว่าจะเป็นข้าราชการกินเงินเดือน ของรัฐ หรือเป็นพนักงานรับจ้างจากบริษัท เอกชน ย่อมถือว่าเป็นเรื่องธรรมดา แต่สําหรับกรณีของผมน่าจะมีอะไรมาก ไปกว่านั้น เพราะหลังจากเรียนรู้และรับผิด ชอบงานใหม่ได้เต็มที่แล้ว ผมก็ถูกหน้าที่บังคับ ให้ต้องไปราชการต่างจังหวัด ต่างประเทศ ไม่ว่าใกล้หรือไกล ทั้งไม่เลือกไม่เว้น แม้จะเป็น ประเทศที่ใช้ระบบการปกครองแตกต่างจาก ของเรา... ในฐานะแขกของรัฐบาล ผมจึงมีโอกาส เข้าไปชมศิลปะวัตถุโบราณและสถานที่ สำคัญ ๆ มากมายหลายแห่ง ทั้งสิ่งที่ยังทรง คุณค่ามากมายมหาศาลอยู่ในปัจจุบัน หรือ เป็นเพียงซากปรักหักพังเท่านั้น ที่ยังหลงเหลือ เพื่อนอีกคนโวยวายขึ้นราวกับว่า การรับ ราชการของผม ถ้าไม่ใช่ความผิดอย่างร้ายแรง ก็เป็นความโง่อย่างมหันต์ แล้วหลายคนต่างก็ อยู่ แปลกจริงๆ จู่ๆ ผมก็นึกถึงคำพูดของ พรตขึ้นมาได้ แย่งกันเล่าถึงงานที่ตนทำอยู่ด้วยท่าทาง ภูมิอกภูมิใจเป็นอย่างยิ่ง ระหว่างเดินทางแยกย้ายกันไปเข้าแถว เตรียมเข้าสู่พิธี พรต พรตได้เอี้ยวตัวมาพูดกับผมว่า "ทําราชการตีแล้ว ต่อไปภายหน้าโรจน์ จะได้เห็นอะไรอีกมาก หากรู้จักคิด โรจน์ก็มี แต่จะได้ประโยชน์ เขาพูดได้เพียงแค่นี้ ก็พอดีถูกคนอื่น เบียดแทรกเข้ามา ทั้ง ๆ ที่อยากจะถามต่อ หมดหวัง หากไม่พยักหน้าเห็นด้วย แต่ผมก็ไม่มีโอกาส เขาก็จะเพียงแต่ยิ้ม เมื่อได้ยินคนอื่นสนับสนุน "ท่าราชการดีแล้ว ต่อไปภายหน้า โรจน์จะได้เห็นอะไรอีกมาก หากรู้จักคิด โรจน์ก็มีแต่จะได้ประโยชน์ จากนั้น ทุกครั้งทุกขณะที่ตาของผมจับ จ้องอยู่กับสิ่งต่าง ๆ ที่เข้าไปชม ผมมักจะเกิด ความรู้สึกลึก ๆ ราวกับว่า เห็นเงาของคน มากมายทาบทับปะปนอยู่ในนั้น.....ครั้นแล้ว ความรู้สึกนึกคิดแบบที่ผมไม่เคยมี ไม่เคย ๖ ทุกครั้งทุกขณะที่ตาของผมจับจ้องอยู่กับ สิ่งต่าง ๆ ที่เข้าไปชม ผมมักจะเกิดความรู้สึกลึกๆ ราวกับว่า เห็นเงาของคนมากมายทาบทับ ปะปนอยู่ในนั้น...ครั้นแล้วความรู้สึกนึกคิด แบบที่ผมไม่เคยมี ไม่เคยเห็นก็ผุดขึ้นและพรั่งพรู ออกมาราวกับธารน้ำไหล Kalyanamitra.org qa now do