ศาสนูปถัมภก : หน้า 44/126

ศาสนูปถัมภก คุณมติ นิยมวานิช บริษัท ไนติงเกล - โอลิมปิค จำกัด “ท่านกลัวพวกเราจะห่างเหินพระศาสนา จึง เป็นทุกวันพุธที่ท่านเจ้าคุณท่านให้ความเมตตากับพวก เรา และพี่สาวของพวกเราก็ไม่ค่อยได้ออกไปไหน ก็ขอนิมนต์ท่านมารับบาตรทุกวันพุธ ตอนแรกมารับ บาตรเช้า เมื่อภาระท่านมากก็เลยเปลี่ยนจากเข้ามา เป็นถวายฉันเพลที่บ้าน เหตุที่เป็นทุกวันพุธก็เพราะเป็นวันที่คุณแม่ เสีย (มรณกรรม) เท่าที่ได้ทราบคุณแม่พบท่านเจ้าคุณตอนที่อยู่ วัดสระเกศ คุณแม่ก็ไปกราบขอกับพระครูอั้นให้ท่าน มาช่วยสร้างและบูรณะวัดเลียบ ซึ่งตอนนั้นถูกลูกระเบิด พังทลายหมดเลย ขณะท่านมาสร้างวัดเลียบแล้ว ตอนนั้นเป็น รองเจ้าอาวาสแล้ว แล้วสมเด็จฯ วัดสามพระยา ท่านก็เห็นว่าที่วัดชนะสงครามขาดเจ้าอาวาส และ วัดอยู่ในสภาพที่ทรุดโทรมมาก ท่านก็มาเริ่มสร้าง และบูรณะใหม่จนเดี๋ยวนี้ ท่านมาอยู่วัดชนะสงครามก่อนจะเปิดห้างฯ นับถึงตอนนี้ก็ ๒๒ ปีแล้ว” •คุณแม่คือ คุณชื่น นิยมวานิช คุณคะเน็ต ผดุงชีวิต วีรบุรุษผู้เป็นยอดอุปัฏฐากประจําวัด ๔๒ “ผมเห็นหลวงพ่อเนี่ย เป็นคนสร้างวัดสร้างวา น่ะ เราเห็นว่าทำจริง เห็นว่าท่านท่าจริงเราก็ต้องจริง ด้วยใช่ไหม หลวงพ่อมีอะไรที่ให้เราช่วยได้เราก็ช่วยนะ เดิมทีที่หลวงพ่อจะมาผมก็เป็นเด็กวัดวัดนี้ บ้านของผมอยู่ข้างวัดจึงได้มากินมาเล่นอยู่วัดนี้ เมื่อ ก่อนกุฏิโย้ทุกหลังใกล้จะร้างอยู่แล้ว พอหลวงพ่อ มาก็จัดทำใหม่เป็นระเบียบ ผมมันเคยเป็นลูกศิษย์พระ มหาปฐมของที่วัดนี้มาก่อน โบสถ์ก็ทำและบูรณะใหม่ หลังคาก็ทำใหม่ หลวงพ่อมีฝีมือในเรื่องเชิงช่าง ท่านเก่ง ท่านรู้แม้ กระทั่งคุณสมบัติคุณภาพของไม้ที่จะใช้ เชิงชายที่ทำ หล่อเสียสวยเชียว สันชั่วก็ติดกระเบื้องสวย ลองมาดู ซิสวยนะ มีงานต่าง ๆ ก็ช่วยบ้าง รับเป็นเจ้าภาพบ้าง งานนี้มันได้กุศลผมก็ได้ช่วย ๆ ไปเท่าที่ผมมีแรง อยู่ขณะนี้ ธรรมดาก็ช่วยอยู่ ๒ วัด คือวัดชนะนี่กับวัด เขียนเขตที่ปทุมธานีอีกวัดหนึ่งตอนนี้” คุณอุไรศรี คนึงสุขเกษม อุปัฏฐายิกาใหญ่วัดชนะสงคราม “เริ่มแรกคุณแม่ก็รู้จักกับท่านพระครูสมาน รู้จักกันมาตั้งแต่เป็นสามเณรแล้ว คุณแม่ก็ชอบมาวัด บ่อย ๆ จนกระทั่งท่านเจ้าคุณย้ายมาจากวัดเลียบ ตอนนั้นคุณแม่ก็มาทำบุญอยู่เรื่อย ๆ ทำอาหารเช้า อาหารเพลมาถวาย สมัยนั้นประมาณ ปีพ.ศ. ๒๕๐๙ ท่านมาพัฒนา วัดชนะสงคราม และมาเป็นเจ้าอาวาส ก่อน ๆ ไม่ ค่อยมีคนเอาอาหารมาถวาย เมื่อท่านมาจึงทำ มาถวายแทบทุกวัน อาหารเช้าบ้าง อาหารเพลบ้างมา ช่วยกันถวาย เมื่อก่อนนี้วัดชนะๆ มันรกเหมือนกับดงหญ้า แม่บอกว่า “งูจะกัดตายแล้ว มีแต่รก ๆ มีแต่หญ้าคา อะไรทำนองนั้น ท่านก็มาเริ่มพัฒนาโดยให้พระมหา ประชุม กับพระมหาที่อนุจรตามท่านมา รวมทั้งพระครู ปลัดสำราญและพระที่มาจากวัดพระญาติ แล้ว ท่านกมล กับอาจารย์เฉลิมที่อยู่อยุธยาเดี๋ยวนี้ก็มาช่วย พัฒนา ได้เห็นพระเณรท่านพัฒนาวัด คุณแม่เลยเลื่อม ใส นอกจากทำอาหารคาว อาหารหวานแล้วก็สร้างกุฏิ เป็นกุฏิเจ้าอาวาสหลังหนึ่ง อยู่คณะ ๓ เป็นมูลค่า แปดแสนกว่า สร้างถวายท่านเจ้าคุณเลย ตอนแรก ๆ ญาติโยมก็ยังน้อย ก็ไปช่วยท่าน เรื่อย ๆ คุณแม่เห็นท่านทำงานจริง ๆ จัง ๆ ก็มีความ ผูกพันว่าวัดนี้เราก็ช่วยกัน ร่วมกันสร้างขึ้นมา วัด เก่ากุฏิพังหมด เมื่อท่านมาท่านก็บูรณะขึ้นใหม่ เดี๋ยวนี้เห็นวัดเจริญก็พลอยยินดี แล้วก็ดีใจ ตอนนี้ก็ตั้งมูลนิธิการศึกษาชื่อทุน “น้อย คนึงสุขเกษม” และกองทุนของ “คุณพ่อสิงห์ คนึงสุขเกษม เพิ่มทุนขึ้นทุกปี ๆ จะ ตอนหลังนี้ไปวัดน้อย เพราะต้องคอยมาดูแล คุณแม่ คุณแม่อายุมากบางครั้งก็เข้าโรงพยาบาล” เท่าที่ทราบ คุณอุไรศรี พร้อมด้วยคณะญาติ จัดน้ำปานะ จัดดอกไม้ ถวายในพระอุโบสถทุกคราว ในการเทศน์มหาชาติ เทศน์ทุกวันพระ ทุกวันมาฆะ วันวิสาขะ รวมทั้งจัดหนังสือเรียนชั้นปีที่พระเณรต้องใช้ ถวายให้ครบทุกรูป “คุณแม่ก็ปรารภว่า สมัยก่อนยากจนไม่มี โอกาสได้ทํา เมื่อพอจะทำไหวก็มาช่วยกัน เวลาแม่ ทำบุญแม่บอกว่ามีความปลื้มใจและภูมิใจ ก็คล้ายกับว่าสบายใจ ปลื้มใจที่ได้มีโอกาสทำ สมัยก่อนยากจนใช่ไหมคะ ก็ไม่มีโอกาสจะทำ พอเวลา ได้ทำ ทำแล้วสบายใจ และภูมิใจว่า เกิดมาไม่เสียชาติ เกิด ที่ได้ทำบุญ ได้บำรุงพระพุทธศาสนา คติที่คุณแม่ ตั้งไว้อันนี้ก็ตกมาถึงดิฉันด้วย” •คุณแม่คือ คุณน้อย คนึงสุขเกษม พฤษภาคม ๒๕๓๑ Kalyanamitra.org