ข้อความต้นฉบับในหน้า
พฤษภาคม ๒๕๓๑
ทีเดียว เพราะไม่ทราบว่าจะทำอย่างไรดี ในที่สุด เป็นมนุษย์แล้ว และท่านได้พบเขาเหล่านั้นแล้วกระนั้น
ความคิดอย่างหนึ่งก็เกิดขึ้นแก่อาตมา และเห็นว่าเป็น
ทางที่เหมาะสมที่จะช่วยให้นักพรตชราเป็นอิสระได้ วิธี
ที่อาตมาเพิ่งคิดได้นี้ก็คือวิธีที่ พระบรมศาสดาทรงใช้
มาก่อนแล้ว ในคราวเสด็จออกบรรพชานั่นเอง อาตมา
จะลองใช้วิธีนี้ปลดปล่อยสุเทวฤาษีดูบ้าง
“ท่านผู้ทรงพรต” อาตมาพูดขึ้นอย่างเอาจริงเอาจัง
“อาตมาสงสารเห็นใจท่านที่ต้องเฝ้าทรัพย์อยู่ เป็นเวลา
หลายร้อยปี ทั้ง ๆ ที่อยากไปผุดไปเกิดบำเพ็ญบารมีต่อ
อาตมาจะพยายามช่วยท่านให้เป็นอิสระให้ได้ในวันนี้”
ฤๅษีชราก้มลงกราบอาตมาด้วยท่าทางกระปรี้
กระเปร่าทันที พลางพูดละล่ำละลัก
“โอ เป็นพระคุณอย่างสูงทีเดียว ท่านหมายความ
หรือ?”
“หามิได้” อาตมาตอบ “พระราชามหากษัตริย์
เหล่านั้นยังไม่ใช่เจ้าของแท้ เจ้าของแท้ยิ่งกว่านั้นยังมีอีก”
เมื่อเห็นฤๅษีชรานั่งงงอยู่ด้วยความไม่เข้าใจ
อาตมาจึงกล่าวต่อไปว่า
“ก่อนอื่นอาตมาใคร่จะขอถามท่านก่อน ท่าน
จงมองดูจีวรที่อาตมาห่มอยู่ในขณะนี้ จีวรนี้เป็นสมบัติ
ชิ้นหนึ่งของอาตมา อาตมาเป็นเจ้าของของมัน แต่อาตมา
ไม่ใช่เจ้าของเดิมของมัน กว่ามันจะตกมาเป็นของอาตมา
มันผ่านมาหลายเจ้าของแล้ว ก่อนจะมาเป็นของอาตมา
มันเป็นสมบัติของโยมผู้นำมาถวาย ก่อนหน้านั้นมันเป็น
สมบัติของเจ้าของร้านขายเครื่องสังฆภัณฑ์ ก่อนนั้นอีก
ว่าอย่างไร? ท่านจะรับทรัพย์สมบัตินี้เอง หรือว่าท่าน มันก็เป็นของช่างทอหูก ก่อนนั้นอีกมันเป็นของคนทำ
“อาตมาน่ะไม่รับเองแน่ เพียงแต่ขันธ์ ๕ ที่อยู่กับ
ได้พบบุคคลผู้เหมาะสมที่จะรับสมบัติของข้าเจ้า?”
ตัวก็หนักเกินไปแล้ว สำหรับอาตมาที่จะบริหารรักษา
แต่ว่าอาตมาพบบุคคลที่เหมาะสมที่จะรับทรัพย์สมบัติ
ของท่านแล้ว”
ไร่ฝ้าย ก่อนนั้นอีกมันเป็นของต้นฝ้าย ก่อนที่มันจะเป็น
ต้นฝ้าย มันมาจากไหน?”
ฤๅษีชรานิ่งคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วตอบว่า
“ก็เห็นจะมาจากแผ่นดิน”
“ถูกของท่าน ทีนี้ในทางตรงกันข้าม จีวรของ
“เขาเป็นใคร? อยู่ที่ไหน?” ฤาษีชราถามด้วย อาตมาผืนนี้แหละ ถ้าสมมติว่าอาตมาตายลงมันจะ
ดวงตาเป็นประกาย
“บุคคลที่กล่าวนี้ไม่ใช่ใคร ได้แก่เจ้าของเดิมของ
สมบัติเหล่านั้นนั่นเอง” สุเทวฤาษีทำคิ้วขมวดเป็นเชิง
สงสัย แล้วพูดขึ้น
“หมายความว่า บัดนี้บรรดาพระราชามหากษัตริย์
ในอดีตที่นำสมบัติเหล่านี้มาถวายองค์พระธาตุได้มาเกิด
ไปไหน?”
“ถ้าเขาไม่เผาทิ้งพร้อมกับศพของท่าน มันก็คงตก
เป็นสมบัติของภิกษุรูปอื่น”
“ถ้าภิกษุรูปอื่นนั้นเกิดตายลงอีก มันจะไปไหน?”
อาตมาถามต่อ
“ถ้ามันไม่ขาดเสียก่อน มันก็คงตกเป็นสมบัติของ
๑๙๗
Kalyanamitra.org