การตัดสินใจและความรับผิดชอบ : หน้า 98/126

จริง ๆ” ฤาษีชราพูดขึ้นด้วยเสียงเศร้าหลังจากนิ่งอยู่เป็น ต่อไปไม่มีกำหนด” คำพูดอันน่าสงสารของแกทำให้ เวลานาน ใจของอาตมาอ่อนลงอีก แต่อาตมาได้ตัดสินใจอย่าง ไม่ยอมให้ความสงสารมาทำให้เลิกล้มความตั้งใจนั้นเสีย “ท่านทราบล่วงหน้าแล้วหรือว่า เหตุร้ายแรงนี้จะ เด็ดเดี่ยวแล้วว่าจะเลิกยุ่งก็จะต้องเลิกอย่างเด็ดขาด จะ เกิดขึ้น?” อาตมาถาม “ไม่ทราบเพียงแต่หวั่นวิตก” ฤาษีชราก้มหน้าตอบ “เพราะเรื่องเช่นนี้เคยเกิดขึ้นมาหลายครั้งแล้ว ครั้งหลัง สุดก่อนคราวนี้ เกิดขึ้นเมื่อประมาณ ๕๐ หรือ ๖๐ ปี มาแล้ว คราวนั้นมีพระเถระผู้เคร่งครัดในการปฏิบัติ เป็นประธานสงฆ์อยู่ในอารามนี้ ข้าเจ้าเห็นว่าท่านเป็นผู้ มั่นคง จึงไปเข้าฝันบอกที่ซ่อนมหาสมบัติให้ แต่แนะนำ ให้ท่านประชุมสงฆ์พร้อมกันไปขุดเอามหาสมบัติเหล่านั้น มาไว้เป็นสมบัติของอาราม แต่แล้วท่านก็เกิดโลภจิต อย่างแรงกล้า ลอบไปขุดขุมทรัพย์องค์เดียว และต้อง ว่ายน้ำกระเสือกกระสนอยู่ในบริเวณนั้นจนถึงแก่ชีวิต ตั้งแต่นั้นมาข้าพเจ้าก็มิได้บอกใครอีก จนกระทั่งได้พบ ท่านในคราวนี้” “อาตมาเสียใจ ที่ไปบอกสถานที่อยู่ของขุมทรัพย์ แก่นายปั้น โดยมิได้พิจารณาให้รอบคอบก่อน เพราะ ความสงสารเขาและไว้วางใจเขาเกินไป อาตมาต้อง แต่เพื่อเป็นการปลอบใจนักพรตชรา จึงพูดเป็นเชิง ปลอบโยนว่า “อาตมาเชื่อว่าในไม่ช้า ท่านจะต้องเป็นอิสระ เพราะเมื่อนายปั่นหายเป็นปกติแล้ว เขาคงจะพยายาม ไปขุดเอามหาสมบัติอีก” ฤาษีชราหัวเราะลงคออย่างอื่น ๆ แล้วพูดว่า “สำหรับนายปั้นนั้น เลิกพูดถึงเขาได้ เพราะถ้า เขานอนหลับและตื่นขึ้นอีกครั้งหนึ่ง เขาก็จะลืมเรื่องราว ทั้งหมดอย่างสนิท ประดุจว่าไม่เคยประสบเหตุการณ์นั้น มาเลยในชีวิต ในขณะบรรจุมหาสมบัติไว้ในถ้ำ ข้าเจ้า ได้กระทำพิธีอธิษฐานไว้เช่นนั้น ป่านนี้เขาคงลืมสนิทแล้ว นับว่าเขามีบุญมากทีเดียวที่สามารถรอดชีวิตมาได้ ส่วน มากเสียชีวิตในขณะที่กำลังว่ายทะเลบกนั่นเอง” “แต่ก่อนที่เขาจะหลับ เขาอาจจะเล่าเรื่องให้ใครต่อ ใครฟัง แล้วคนที่รู้เรื่องก็อาจจะไปขุดเอามหาสมบัติ ขอโทษท่านด้วย อีกประการหนึ่งเพียงแต่นำตนเข้ามายุ่ง นั้นจนได้” อาตมาเสนอความเห็น เสียกิจวัตรหมดสิ้น เพราะฉะนั้น อาตมาขอบอกเลิกไม่ขอ ฤๅษีสั่นศีรษะช้า ๆ พลางพูดว่า “ไม่มีทางใคร ๆ ก็ตามที่ไม่ใช่คนที่ข้าเจ้ามุ่งหมาย จะไม่มีทางเห็นที่เก็บทรัพย์เป็นอันขาด แม้จะเดินผ่าน บริเวณนั้นก็จะเห็นเป็นอย่างอื่นไป ข้าเจ้าอธิษฐานไว้ กับสมบัติของท่านแค่นี้ อาตมาก็ประสบความยุ่งยากจน เกี่ยวข้องกับเรื่องของท่านหรือของใครอีกต่อไป” นักพรตชราเงยหน้าขึ้นมองดูอาตมาด้วยสายตา แสดงความวิงวอนแล้วกล่าวว่า เช่นนั้น” “ถ้าอย่างนั้นข้าเจ้าก็คงจะเป็นปู่โสมเฝ้าทรัพย์ อาตมาและสุเทวฤๅษีนั่งนิ่งคิดอยู่เป็นเวลานาน พฤษภาคม ๒๕๖๑ Kalyanamitra.org