บทเรียนจากชีวิต : หน้า 97/126

พฤษภาคม ๒๕๖๑ จากเรื่องนี้อาตมาก็ได้รับบทเรียน ๒ ข้อ ข้อแรก คือ อย่าเพิ่งไว้วางใจมนุษย์ผู้ยังมีกิเลสหนา ข้อสอง คือ คนดีอาจกลายเป็นคนเสียได้เพราะทรัพย์สมบัติ ตาม สุภาษิตโบราณว่า “เห็นเงินหน้าดำเห็นคำหน้าเศร้า” ความยุ่งยากทั้งหมดที่เกิดขึ้น ทำให้อาตมาเกิด ความเอือมระอา อยากจะหนีไปเสียให้พ้นจากการรบกวน ทั้งของมนุษย์และอมนุษย์ การที่อาตมาออกบวช ก็เพื่อ จะหนีให้พ้นจากงานหาเหยื่อเลี้ยงตัณหา อันไม่รู้จัก สิ้นสุดของมนุษย์ แต่แล้วก็หนีไม่พ้นเพราะความกรุณา อาตมาจึงได้นำตนไปเกี่ยวข้องกับสมบัติของสุเทวฤาษี เพราะความกรุณา จึงได้ชักนำนายปั่นเข้ามาพัวพันด้วย ในที่สุดความยุ่งยากทั้งหลายที่เกิดขึ้น และยังไม่ทราบว่า จะลงเอยในรูปใด ความอิดหนาระอาใจทำให้อาตมา ตัดสินใจตั้งแต่บัดนั้นว่าจะบอกเลิกกับสุเทวฤาษี ไม่ขอ เกี่ยวข้องกับขุมทรัพย์ของแกอีกต่อไป คืนวันนั้น เมื่ออาตมาเข้าทำสมาธิ สุเทวฤๅษีก็ มาพบตามนัดหมาย “ข้าเจ้ามาขอรับฟังการตัดสินใจของท่าน ท่านคง ตัดสินใจรับสมบัติของข้าเจ้าแล้วกระมัง?” ฤาษีชรา กล่าวขึ้น แสดงว่ายังไม่ล่วงรู้ถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น อาตมานั่งนิ่งอยู่นานทีเดียว เพราะไม่ทราบว่าจะ เริ่มต้นเล่าเรื่องให้ฤาษีชราฟังอย่างไรดี แต่ในที่สุดก็ ตัดสินใจเล่าเรื่องทั้งหมดให้แกฟังตามความเป็นจริง เมื่อ อาตมาเล่าจบสังเกตดูสีหน้าของแกเศร้าสลดลงอย่างเห็น ได้ชัด แต่มีสิ่งที่ทำให้อาตมาประหลาดใจอยู่บ้าง คือ แกมิได้แสดงอาการตื่นเต้นตกใจต่อเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น แม้แต่น้อย “ในที่สุด เหตุการณ์ที่ข้าเจ้าหวั่นวิตกไว้ก็เกิดขึ้น Kalyanamitra.org