ข้อความต้นฉบับในหน้า
๘๒
€
พระภิกษุในกาลเมื่อพระพุทธศาสนากำลังเสื่อมถอยลง
ในกาลนั้นพระภิกษุทั้งหมด ๗ รูปด้วยกัน ซึ่งใน
จำนวนนี้มีพระพาหิยทารุจีริยเถระรูปหนึ่ง เมื่อได้เห็น
พระภิกษุทั้งหลายกำลังทำความไม่เคารพในพระศาสนา
ก็บังเกิดความสังเวชสลดจิต ท่านทั้ง ๓ รูปนั้น จึง
ปรึกษากันว่า พวกเราจะกระทำประการใดในที่นี้ ทางที่
ดีพวกเราควรหลีกไปกระทำสมณธรรมในสถานที่อัน
เหมาะสมสักแห่งหนึ่ง แล้วกระทำให้ถึงซึ่งที่สุดแห่งทุกข์
กันเถิด เมื่อปรึกษาเห็นพร้อมกันแล้ว ก็ช่วยกันกระทำ
พะองพาดขึ้นไปบนยอดภูเขาอันสูง และเมื่อรู้กำลังแห่งจิต
ของตนจึงปรึกษากันว่า พวกเรามาช่วยกันผลักพะองลงไป
เสียเถิด ถ้าว่าผู้ใดยังมีความอาลัยในชีวิตอยู่แล้วจะ
ลง ก็อย่าให้ลงไปได้เลย จะมีความทุกข์อย่างไรก็ให้
มีความเป็นไปอยู่เฉพาะบนยอดภูเขานี้เท่านั้น แล้วจึงช่วย
กันผลักพะองทิ้งเสีย ต่อจากนั้นจึงให้โอวาทตักเตือนซึ่ง
กันและกันว่า “ดูก่อนผู้มีอายุ ท่านทั้งหลายอย่าได้ประ
มาทเลย” กล่าวแล้วแต่ละรูปก็ออกไปหาที่นั่งที่พอใจ
แล้วจึงเริ่มกระทำการบำเพ็ญสมณธรรมแสวงหาโมกข
ธรรมกันต่อไป
ต้องกระทำให้สำเร็จธรรมพิเศษเสียก่อนแล้วจึงไปนำ
อาหารมาฉันด้วยตนเอง
แต่เมื่อถึงวันที่ ๗ พระเถระผู้มีอายุพรรษารอง
ลงมาจากพระมหาเถระก็ได้บรรลุพระอนาคามี แล้วก็
เหาะไปนำอาหารมาจากอุตรกุรุทวีป มาให้เพื่อนพระ
ภิกษุอีก ๕ รูปฉัน แต่เพื่อนพระภิกษุทั้ง ๕ รูปเหล่า
นั้น ก็ไม่ยอมฉันโดยอ้างเหตุผลเหมือนนัยก่อนนั้น
ครั้นกาลต่อมา พระมหาเถระรูปที่เป็นพระอรหันต์
ก็ดับขันธปรินิพพานไปก่อน และรูปที่เป็นพระอนาคา
มีก็มรณภาพ ขึ้นไปเกิดในพรหมโลกชั้นสุทธาวาส ส่วน
พอสิ้นคืนวันที่ ๕ พระมหาเถระได้บรรลุพระ
อรหัตผล รุ่งเช้าขึ้นมาท่านจึงเหาะไปล้างหน้าบ้วนปาก พระภิกษุอีก ๕ รูปเมื่อไม่สามารถกระทำให้ธรรม
ที่สระอโนดาตในป่าหิมพานต์ แล้วจึงไปนำอาหารจาก
วิเศษเกิดขึ้นได้ และไม่ยอมฉันอาหารติดต่อกันมาเป็นเวลา
อุตรกุรุทวีปมาถวายแก่พระภิกษุทั้งหลายที่อยู่บนยอด หลายวัน ร่างกายก็เหี่ยวแห้ง ในที่สุดก็ถึงซึ่งมรณภาพ
ภูเขานั้น แต่พระภิกษุผู้เป็นเพื่อน 5 รูปเหล่านั้นไม่ยอม
ฉัน โดยกล่าวอ้างว่าไม่ได้ทำกติกากันไว้อย่างนี้ จะ
พอสิ้นคืนวันที่ ๕ พระมหาเถระได้
บรรลุพระอรหัตผล รุ่งเช้าขึ้นมา ท่าน
จึงเหาะไปล้างหน้าบ้วนปากที่สระ
อโนดาตในป่าหิมพานต์ แล้วจึงไป
นำอาหารจากอุตรกุรุทวีปมาถวายแก่
พระภิกษุทั้งหลายที่อยู่บนยอดภูเขา
นั้น
พระพาหิยทารุจีริยเถระ
ในวันที่ ๗ แล้วขึ้นไปเกิดในเทวโลกอยู่ชั่วกาลหนึ่ง
พุทธันดร
เมื่อมาถึงกาลแห่งพระผู้มีพระภาคเจ้าของเราทั้ง
หลายนี้ ท่านทั้ง ๕ นั้นก็จุติจากเทวโลกลงมาเกิดใน
มนุษยโลกนี้ โดยเฉพาะท่านพระพาหิยทารุจีริยะ ได้มา
เกิดเป็นบุตรของ กุฎมพี ในแว่นแคว้นพาหิยะ เมื่อ
เจริญวัยใหญ่โตแล้วได้ประกอบอาชีพในการค้าขาย
ครั้งหนึ่งท่านพาหิยะตั้งใจจะนำสินค้าไปขายยังสุวรรณภูมิ
จึงขนสินค้าลงบรรทุกในเรือ แล้วนำเรือออกเดินทางมุ่ง
หน้าไปยังเมืองที่ต้องการจะไปกระทำการค้าขายนั้น
แต่เมื่อเรือสินค้าของท่านกำลังแล่นไปในท่ามกลาง
มหาสมุทร ยังไม่ทันถึงจุดหมายปลายทางอันเป็นที่
Kalyanamitra.org
พฤษภาคม ๒๕๓๑