ความจริงในครอบครัว : หน้า 109/126

สุดเส้นทางรัก ธรรมะในชีวิตประจำวัน โดย กัลยาณมิตรเบญจวรรณ มนัสไพบูลย์ บทที่ ๑๒ “รักที่ผูกพัน” พฤษภาคม ๒๕๖๑ ต่อจากฉบับที่แล้ว “ตาจ๋า ยายจ๋า บุญกับพี่ปัญญายังมีพ่ออยู่หรือจ๊ะ” เศรษฐีทองและก้านแก้วถึงกับผงะเมื่อวันหนึ่ง หลานทั้งสองก็ถล้นเข้ามาหาพร้อมกับคำถามที่ไม่ต้องการ จะให้ค่าตอบ วิงวอน “บอกเราสิครับ ว่าพ่อของเรายังไม่ตาย” ปัญญาคุณ “ทำไมทุกคนบอกว่าพ่อกับแม่ตายแล้ว ทำไม.... ทำไมต้องโกหกเราด้วยจ๊ะ บุญกัญญาตัดพ้อ โลกที่สดใสของเธอพลันหมอง หม่นลงทันทีที่ทราบว่า แม้คนใกล้ชิดอย่าง ตา ยาย แม่อุ่นเรือน ก็ยังหลอกลวง ไร้ความจริงใจ สองพี่น้องคุกเข่าอยู่ตรงหน้า บุญกัญญานั้น น้ำตาไหลพรากอาบแก้ม ส่วนปัญญาคุณผู้พี่ก็นั่งหน้า เศร้า แวววิงวอนสงสัยปรากฏอยู่ในดวงตา เศรษฐีทอง และก้านแก้วมองดูกันอย่างกระอักกระอ่วนใจ คำถาม แบบนี้มิใช่เพิ่งเคยมีนับแต่ได้หลานฝาแฝดมาอยู่ใน อุปการะ ความช่างสงสัยชอบซักถามของเด็กน้อย ทำความลำบากใจแก่ผู้เลี้ยงดูบ่อยครั้ง แต่ไม่มีครั้งใดที่ จะทรมานใจผู้เป็นตายายเท่าครั้งนี้ แต่ก่อนแต่ไรเด็ก ทั้งคู่จะรู้เพียงว่าผู้ให้กำเนิดทั้งสองได้ละโลกไปเนิ่นนาน แล้ว ตั้งแต่ตนยังเล็ก ๆ อยู่ ทุกคนในบ้านเศรษฐีจะพูด เหมือน ๆ กัน ปัญญาคุณกับบุญกัญญาจึงเติบโตขึ้นมา อย่างไม่ระแวงสงสัยใด ๆ ทั้งสิ้น มาบัดนี้ หลังจากการมาเยือนของญาติ “ป่าสังข์” ผู้ใหญ่ได้คุยกันถึงเรื่องเก่า ๆ บังเอิญเหลือเกินที่สอง พี่น้องเดินผ่านมาได้ยินเข้า โดยไม่ได้ตั้งใจจะเสียมารยาท แอบฟัง แต่บทสนทนาที่โยงใยถึงชีวิตของพ่อแม่ทำให้ เขาฉงนใจ และต่อมาจึงได้ทราบว่าชีวิตของตนแต่หนหลัง เป็นอย่างไร ป้าสังข์กลับไปแล้ว โดยทิ้งความยุ่งยากใจไว้เบื้อง หลัง ปัญญาคุณ บุญกัญญาไม่สามารถจะปิดปากเงียบ โดยไม่ถามไถ่ตายายให้รู้เรื่องอีกต่อไปได้ หลังจาก พยายามสงบใจมาสองสามวัน เขาทั้งสองก็ตัดสินใจ เข้าพบผู้มีพระคุณด้วยคำถามนี้ “พ่อของบุญ ยังมีชีวิตอยู่หรือจ๊ะ” เด็กหญิงเขย่าขา ผู้ชราอย่างแรงด้วยอารมณ์ที่ว้าวุ่นสับสนภายในใจ ก้านแก้วเบือนหน้าหนี ไม่พูดกระไร ทั้งที่ใจเวทนา หลานน้อยเป็นยิ่งนัก เสียงสะอื้นของบุญกัญญาแต่ละครั้ง ช่างเหมือนคมมีดที่กรีดลึกเข้าไปในหัวใจตายายจนแทบ จะลุกหนีไปให้ไกล เศรษฐีทองรู้สึกอัดอั้นตันใจเกินกว่า Kalyanamitra.org Good