ข้อความต้นฉบับในหน้า
อาจารย์ให้ทันเวลาอย่าวิตกเลย อีกอย่างหนึ่ง...วันนี้
เป็นวันฤกษ์ดี แต่อาจารย์อย่าได้ร่ายมนต์เป็นอันขาด
มิฉะนั้นโจรมันอาจจะทำอันตรายอาจารย์ถึงแก่ชีวิต
“ผมไปละครับ”
ค่ำคืนนั้นเอง เมื่อพระจันทร์เต็มดวงโผล่ขึ้นพ้น
ขอบฟ้า ทอแสงนวลจับตา อันเป็นเวลาแห่งการร่ายมนต์
เวทัพพะ พราหมณ์คิดว่า
“ถ้าหากเราร่ายมนต์เอาเพชรนิลจินดาให้พวก
โจร มันคงจะปล่อยเราไป ไม่ต้องมาถูกมัดจนปวด
ไปหมดทั้งตัวอย่างนี้...”
คิดดังนั้นแล้วจึงร้องขึ้นว่า
“นี่แน่ะ นายโจร ท่านจงดูดวงจันทร์สิ เต็มดวง
สว่างไสวได้ฤกษ์แห่งมนต์เวทัพพะพอดี โอกาสเช่นนี้
เพิ่งจะมีในวันนี้เท่านั้น ถ้าข้าได้ร่ายมนต์เวลานี้ ฝนแก้ว
ก็จะตกลงมาเป็นเพชรนิลจินดามากมาย”
หัวหน้าโจรได้ฟังก็รู้สึกสนใจ จึงแก้มัดพราหมณ์
เมื่อพราหมณ์อาบน้ำชำระร่างกายเรียบร้อยแล้ว จึงทำ
พิธีร่ายมนต์แล้วแหงนหน้ามองท้องฟ้า
“นี่แน่ะนายโจร ท่านจงดูดวงจันทร์สิ
เต็มดวงสว่างไสวได้ฤกษ์แห่งมนต์เวทัพพะ
พอดี โอกาสเช่นนี้เพิ่งจะมีวันนี้เท่านั้น
พฤษภาคม ๒๕๖๑
ถ้าข้าได้ร่ายมนต์เวลานี้ ฝนแก้วก็จะ
ตกลงมาเป็นเพชรนิลจินดามากมาย”
ทันใดนั้น เพชรนิลจินดาก็หลั่งลงมาจากท้องฟ้า
มากมาย ราวสายฝน พวกโจรต่างวิ่งเข้าไปเก็บกันชุลมุน
เมื่อได้เพชรนิลจินดามากมายแล้ว วันรุ่งขึ้น
จึงออกเดินทางต่อไป แม้พราหมณ์ก็ไปกับพวกโจร
ด้วย เพราะไม่อาจจะอยู่ตามลำพังในป่าได้
ระหว่างที่กำลังเดินทางได้มีโจรอีกกลุ่มหนึ่ง
จำนวน ๕๐๐ คนเหมือนกัน เห็นโจรกลุ่มนี้แบกทรัพย์
สมบัติมา จึงคิดว่า
“ดีละ ไอ้พวกนั้นมันคงเพิ่งได้ทรัพย์มา กำลังดีใจ
ไม่ทันระวังตัว เราจะฉวยโอกาสปล้นมันต่อละ
คิดแล้วก็สั่งสมุนให้กระจายกำลัง โอบล้อม
โจรกลุ่มนั้นไว้ทันที แล้วร้องขึ้นว่า
“เฮ้ย ไอ้โจรป่า ข้าล้อมพวกเอ็งไว้หมดแล้ว ถ้า
ไม่อยากตายก็จงทิ้งดาบ แล้ววางห่อสมบัตินั้นเสีย”
หัวหน้าโจรที่ถูกล้อมจึงตอบว่า
“นี่แน่ะเพื่อน สมบัติที่พวกข้าแบกกันมานี้ได้จาก
การร่ายมนต์วิเศษของพราหมณ์คนนั้น ข้าจับเขาได้
- เมื่อวาน ตกค่ำเขาก็ร่ายมนต์เรียกเพชรนิลจินดาให้
Kalyanamitra.org
C
๑๗