การบวชและการรักษาวินัย : หน้า 75/126

118 บวชตลอดชีวิตก็ได้ แต่ควรบวชนานกว่า ๑ เดือนจะได้มีเวลาศึกษาธรรมวินัยพอสมควร ๓. การเลือกสำนักบวช ข้อนี้สำคัญ มาก การบวชจะได้ผลแค่ไหน ขึ้นอยู่กับสำนัก บวชนี่เอง การเลือกจงเลือกสำนักที่มีการ กวดขันความประพฤติธรรม และกวดขัน พระวินัย สำนักที่ดี พระอุปัชฌาย์อาจารย์ จะมีการอบรมสั่งสอนพระใหม่อย่างใกล้ชิด มีการให้โอวาทเคี่ยวเข็ญให้ปฏิบัติธรรมจนน่า รำคาญ อย่างนี้ดี ส่วนสำนักไหนปล่อยปละ ละเลย บวชแล้วไม่มีใครสนใจปล่อยให้อยู่ ตามสบาย บางทีตั้งแต่บวชจนสึก พระใหม่ ไม่ได้สนทนาธรรมกับพระอุปัชฌาย์อาจารย์ เลย อย่างนี้ใช้ไม่ได้ ป่วยการบวช ที่เราบวช ก็มุ่งจะฝากตัวให้ท่านอบรมให้ ท่านไม่เอา ใจใส่เราจะบวชทำไม กุศลไม่ใช่อยู่ที่ผ้าเหลือง เท่านั้น ๔. การรักษาวินัย ต้องคิดไว้เสมอว่า เราจะเป็นพระได้เพราะวินัย ถ้าถอดวินัย ออกจากตัวเสียแล้วแม้จะโกนผมนุ่งผ้าเหลือง ก็ไม่ใช่พระ นอกจากจะไม่ใช่พระแล้ว ชาวพุทธ ยังถือว่าผู้นั้นเป็นโจรปล้นศาสนาอีกด้วย เพราะฉะนั้นต้องศึกษาพระวินัยและรักษา โดยเคร่งครัด ไม่อย่างนั้น สึกออกมาแล้ว จะมาเสียใจจนตายว่าบวชเสียผ้าเหลืองเปล่า ๆ ๕. การปฏิบัติธรรม ควรใช้เวลา ทั้งหมดในการศึกษาธรรมวินัยและทำสมาธิ ศึกษาธรรมะ งดคุยเฮฮาไร้สาระ 5. การสงเคราะห์สังคม พระบวช ๓ ๓ เดือน ควรถือประโยชน์ตนเป็นใหญ่ การ ช่วยเหลืองานหมู่คณะให้ทำแต่พอควร เรามี เวลาน้อยต้องรีบศึกษาและปฏิบัติธรรมการ ช่วยเหลือส่วนรวมไว้ สึกแล้วมาช่วยก็ยังได้ ถ้าจะสงเคราะห์ญาติโยม ยังไม่ต้องไปเทศน์ โปรดเพราะความรู้ธรรมะก็ยังไม่มากพอ เอา เพียงแต่ตั้งใจปฏิบัติตัวให้ดี บิณฑบาตก็ให้เป็น ระเบียบ จะเดินจะเห็นมีกิริยาสำรวมเป็นที่ตั้ง แห่งศรัทธา ให้ญาติโยมเขาได้เห็นเป็นตัวอย่าง ในการมีวินัย และความสำรวมตนก็พอ อานิสงส์การประพฤติ พรหมจรรย์ ๑. ทำให้ปลอดโปร่งใจ ไม่ต้องกังวล หรือระแวง อากาศ ๒. ทำให้เป็นอิสระ เหมือนนกน้อยใน ๓. ทำให้มีเวลามากในการทำความดี ๔. ทำให้เป็นที่สรรเสริญของบัณฑิต ทั้งหลาย ๕. ทำให้ ศีล สมาธิ ปัญญา เจริญ รุดหน้าไม่ถอยกลับ โดยง่าย 5. ทำให้บรรลุมรรคผลนิพพานได้ “กามทั้งหลายมีโทษมาก มีทุกข์มาก มีความพอใจน้อย เป็นบ่อเกิดแห่งความ ทะเลาะวิวาทกัน ความชั่วเป็นอันมากเกิด ขึ้นเพราะ กามเป็นเหตุ...” พฤษภาคม ๒๕๓๑ Kalyanamitra.org ๗ต