ชีวประวัติปูชนียภิกขุ : หน้า 50/126

กว่า ๆ ปกติก็พูดช้า พอรุ่งขึ้นก็เห็นเป็นปกติไม่มีอาการ บวม ชี้มือไปแล้วทำท่าทางให้ไหว้ ก็ไหว้ตามที่บอก นี่คือความเป็นมาและเป็นไป ของการบรรพชา อุปสมบทของอาตมา เรียนจบประโยค ๙ ต่อมาอีก 5 ปี ก็ได้รับพระราชทานสมณศักดิ์ “บวชแล้วหลวงพ่อพระธรรมรัตนากร ท่านก็เริ่ม ป้อนงานให้ ให้จัดสถานที่อะไรต่อมิอะไรเกี่ยวกับการ อบรม การประชุม เริ่มฝึกงานมาตั้งแต่ต้น มารับงาน เต็มที่ก็เมื่อสอบประโยค ๙ ได้แล้ว สมัครสอบ สำนักเรียนต่างจังหวัดนี่แหละ ปี พ.ศ. ๒๕๒๘ ทางวัดจะทำเรื่องขอสมณศักดิ์ ให้ แต่ผู้ใหญ่บอกว่าให้คราวเฉลิมพระชนมพรรษา ๕ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว และสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ พร้อมทั้งพระบรมวงศานุวงศ์ทุก พระองค์ ให้ทรงสถิตสถาพรในสิริราชสมบัติคู่กับ ชาติไทยตลอดกาลนานเทอญ ขอถวายพระพร” ชีวประวัติปูชนียภิกขุ สมณศักดิ์ พระศรีรัตนเมธี นามและฉายา ชวลิต อภิวฑฒโน ชาติกาล ๑๓ มีนาคม ๒๕๕๘ ชาติภูมิ อายุกาล รอบ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว เพราะถือว่าเป็นปี พิเศษจะพิจารณาประโยค ๙ จำนวน ๙ รูป เท่ากับ รัชกาลที่ ๙" อุปสมบท พระผู้ใหญ่ท่านไว้วางใจให้ดูแล พระเณรที่เรียนบาลีทั้งหมด “อาตมารู้สึกซาบซึ้งในพระมหากรุณาฯที่พระองค์ ได้ทรงเห็นว่า พระภิกษุสงฆ์ที่ส่งเสริมการศึกษานั้นทำ คุณประโยชน์ และได้พระราชทานสมณศักดิ์ให้เนื่อง ในวาระโอกาสพิเศษสูงสุดอันเป็นที่กล่าวขวัญกัน เพราะฉะนั้น อาตมภาพก็ขออำนาจบุญกุศล ซึ่งอาตมภาพ ได้บำเพ็ญมาตั้งแต่ต้นจนถึงปัจจุบันนี้ ขอบุญกุศลดังกล่าวนี้ถวายเป็นพระราชกุศล พระศรีศาสนวงศ์ (สุชาติ ธมฺมรตโน ป.ธ. ๙) วัดปากน้ำ ภาษีเจริญ กรุงเทพฯ อายุ ๓๔ ปี พรรษา ๑๓ ๕๐ กัลยาณมิตร แด่ วิทยฐานะ จำพรรษา ตาบล บ้านในคลองบางปลากด บางปลากด กิ่งอำเภอพระสมุทรเจดีย์ จังหวัดสมุทรปราการ ๓๓ ปี พรรษา ๑๓ ๑๗ พฤษภาคม ๒๕๑๘ ณ วัด พระพุทธบาท ตำบลขุนโขลน อำเภอ พระพุทธบาท จังหวัดสระบุรี พระ ธรรมรัตนากรเป็นพระอุปัชฌาย์ ป.ธ.๙ วัดพระพุทธบาท อำเภอพระพุทธ บาท จังหวัดสระบุรี ศาสนกิจ ผู้ช่วยเจ้าอาวาสวัดพระพุทธบาทอา จารย์ใหญ่ สำนักเรียนคณะจังหวัด สระบุรี, พระธรรมทูต ประจำจังหวัด สระบุรี, ปฏิบัติหน้าที่ในตำแหน่ง เลขานุการเจ้าคณะจังหวัดสระบุรี ศาสนกิจเฉลิมศาสนวงศ์ “นับว่าเป็นโชคและโอกาสอย่างสำคัญที่ได้มี โอกาสเข้าร่วมในการสังคายนา ตรวจชำระพระไตร ปิฎก ในการเฉลิมพระเกียรติที่พระบาทสมเด็จ พระเจ้าอยู่หัวทรงเจริญพระชนมพรรษา ๕ รอบ และ ได้ทำงานอันเกิดจากการศึกษา ทั้งให้การศึกษาและ เป็นผู้ศึกษาด้วย เป็นความเมตตาจากพระเถรานุเถระ โดยเฉพาะหลวงพ่อเจ้าอาวาสวัดปากน้ำ พระเถระใน วัดปากน้ำนี้ได้ให้ความอนุเคราะห์ ให้ความเอ็นดู ทำให้มีโอกาสทำงานได้มาก ได้ทำหน้าที่ตำแหน่ง ทางการปกครองด้วย คือเป็นผู้ช่วยเจ้าอาวาส ทาง การศึกษาก็เป็นครูสอนปริยัติธรรมประโยค ป.ธ.๗ และสอนชั้นนวกะ สำหรับพระภิกษุบวชใหม่ นอกจากนั้น ยังได้รับการแต่งตั้งเป็นเลขานุการ ในกองงานพระธรรมทูต โดยที่หลวงพ่อพระพุทธพจน วราภรณ์ วัดราชบพิธเป็นแม่กองงาน หลวงพ่อ พระพรหมคุณาภรณ์เป็นรองแม่กองรูปที่หนึ่ง หลวงพ่อ พระธรรมปัญญาบดีเป็นรองแม่กองรูปที่สอง” วิชชาธรรมกายของหลวงพ่อ วัดปากน้ำ (สด จนฺทสโร) “วิชชาธรรมกายนั้น สมัยก่อน ก่อนที่จะมาอยู่ วัดปากน้ำ ได้ยินมาว่าอยู่วัดปากน้ำ พระไม่ต้อง บิณฑบาต แล้วพระมีเป็นจำนวนร้อย ๆ ความรู้สึก บอกว่าเป็นไปได้อย่างไร การฉันภัตตาหารคงจะลำบาก เพราะพระมาก ๆ จะจัดกันอย่างไร มีอาหารพอไหม ขณะนั้นหลวงพ่อวัดปากน้ำท่านก็มรณภาพไปแล้ว แล้วยังมีพระอยู่เป็นร้อย หลวงพ่อเลี้ยงได้อย่างไร มาอยู่ใหม่ ๆ ก็คอยสังเกต เกิดอัศจรรย์ใจว่า ไม่ต้อง บิณฑบาตก็มีอาหาร การขบฉันอย่างเพียงพอ และมีพอ เลี้ยงญาติโยม แล้วมองพิจารณาดูก็พบว่า เพราะความ เป็นวัดที่มีสัปปายะนี่เอง จึงมีคนมาบำเพ็ญบุญทั้ง คันถธุระและวิปัสสนาธุระที่ดีเยี่ยม เมื่อมาอยู่แล้วก็ได้ยินคำว่า “โรงงาน” ก็สงสัย เหมือนคนทั่วไป แต่ไม่ได้สงสัยเหมือนกับคนบางคน ที่สงสัยว่า เป็นโรงงานผลิตแบงค์เองมั่ง คือมีคนสงสัย อย่างงี้มีเยอะด้วย พออยู่ไป ๆ ก็รู้ อ๋อโรงงานทำวิชชา หมายถึงว่า ผู้ปฏิบัติธรรมเข้าถึงพระธรรมกายใน ตัวแล้ว นั่งปฏิบัติธรรมเป็นวาระ ๆ ต่อเนื่องกัน ไปตลอด ๒๔ ชั่วโมง สมัยที่พระเดชพระคุณหลวงพ่อยังมีชีวิตอยู่ ก็มีเสียงตำหนิพูดกันอย่างนั้นอย่างนี้ แต่เนื่องจาก หลวงพ่อท่านทำจริง ท่านปฏิบัติตรงเป็นคนจริง แต่ก็ขอให้ลองคิดกันดูง่าย ๆ การปฏิบัติธรรมวิชชา อย่างนี้ ถ้าไม่ได้รับผลไม่ได้รับความสุข ไม่ได้รับความ สงบ หากว่าผลการปฏิบัติไม่มีจริง ใครจะยอมมาวัด แทบทุกวัน ใครจะยอมไปตากแดดตากฝน ยอมตากลม นั่งปฏิบัติ มีแต่คนที่ปฏิบัติธรรมเท่านั้นที่รู้ตัวเขาเอง เสียงตำหนิติเตียนต่าง ๆ ต้องมีแน่ในโลกนี้ โดยมากแล้วเกิดจากการฟังคนโน้นมา ฟังคนนี้ว่า อย่างนี้ แล้วก็เอาความเห็นของตัวเองใส่เข้าไป ก็ กลายเป็นมิจฉาทิฐิได้” พระมหาบพิตรผู้มากล้นด้วย พระมหากรุณาฯ “อาตมภาพได้รับพระมหากรุณาธิคุณถึงสอง ครั้ง ก็ไม่มีอันใดที่จะเป็นสิ่งอาจเอื้อมจะกล่าวถึง เพียง แต่ขอถวายพระพรให้พระองค์มีพระชนมายุยิ่งยืนนาน ทรงพระเกษมสำราญตลอดกาลตลอดไป เป็นร่มโพธิ์ ร่มไทร ฉัตรแก้ว ฉัตรชัยแก่อาณาประชาราษฎร์ กันยายน ๒๔๓๑