การสร้างบุญและการแก้ไขปัญหาในครอบครัว : หน้า 107/126

ชีวิตท่านสายเกินไปหรือเปล่าที่จะสร้างเสบียงติดตัว การสร้างคุณความดี ให้ผู้อื่น ให้สังคม ให้ชาติ ให้ศาสนา แท้ที่จริงก็คือ สร้างบุญเป็นเสบียงติดตัว ไปในภพชาติเบื้องหน้า นั่นเอง ให้ช่วยกันเต็มที่ ข้าพเจ้าสั่งให้คนเจ็บเล็กคิด เรื่องทั้งหมด เอาใจบำเพ็ญภาวนาไปอย่าง เดียว ไม่ต้องห่วงกังวลกายเนื้อและเรื่องใด ๆ ทั้งหมด เราจะช่วยกันแก้ปัญหา แม้แต่เรื่องเรียน หายดีแล้วเราจะหาทุนให้ รับปากเด็กไว้ก่อน ทั้งที่ยังมองไม่เห็นหนทาง แต่เชื่อมั่นในกุศลเจตนา ว่าถ้าคิดจะทำต้องทำได้ เรื่องอย่างนี้เคยทำ มามากแล้ว สมัยรับราชการเคยสงเคราะห์เด็ก ที่ยากจนมีปัญหา มิใช่รายสองราย แต่ช่วยกัน เป็นพัน ๆ รายยังทำได้ นี่แค่รายเดียวกับว่า เป็นเรื่องเล็กน้อย สำหรับท่านผู้อ่าน อยากให้ท่านทัน กลับมองดูในครอบครัวของท่านว่า มีปัญหา เช่นเดียวกับครอบครัวนี้บ้างหรือเปล่า ถ้ามี ควรเตรียมการแก้ไขไว้อย่างไรที่จะทำให้ ไม่สายเกินกว่าจะแก้ไข จะเตรียมหาทางออก อย่างไรที่นิ่มนวล รัดกุม ให้ผลดีต่อทุกฝ่าย ถ้าครอบครัวของท่านมีศีลเสมอกัน มีทิฐิเสมอ กัน อุปนิสัยใจคออย่างเดียวกัน นับเป็นบุญลาภ อย่างยิ่ง ควรดีใจภูมิใจ คงคุณงามความดีนั้น ๆ ให้สม่ำเสมอไปจนกว่าชีวิตจะหาไม่ สําหรับสมาชิกในครอบครัวท่านใดที่ยัง ไม่สนใจบำเพ็ญกุศลกรรมอย่างหนึ่งอย่างใด หรือหลาย ๆ อย่างเช่น กุศลกรรมบถ ๑๐ บุญกิริยาวัตถุ ๑๐ ท่านควรเริ่มสนใจลงมือ ปฏิบัติได้แล้วหรือยัง จะรอจนแก่ทำอะไร ๆ ก็ไม่ไหว คงจะสายเกินไปแน่นอน กรรมทุก อย่างที่ทำลงไปล้วนแต่มีผลของกรรมเกิด ตามมาทั้งสิ้น สร้างกรรมดีก็ได้ผลดี สร้าง กรรมชั่ว ผลที่รับก็ต้องเลวต้องชั่ว ผลกรรม จะติดตามตัวผู้กระทำดั่งเงาวิ่งไล่ตามตัว ถ้าได้รีบทำกรรมดี ๆ ไว้ตั้งแต่อายุยังน้อย กันยายน ๒๕๓๑ ผลกรรมที่จะได้ติดตามให้ได้มีโอกาสใช้ อันเกรียงไกรที่จะชักชวนผู้คนพลโลกให้สะทิ้ง ทันในชีวิตนี้ จะคิดทำความดีเอาตอนแก่ จะหวังให้ผลกรรมตอบสนองตอนใดของชีวิต คงจะต้องไปนั่งคอยรับผลกันในชาติหน้าเสียละ กระมัง ท่านคงจะไม่คิดเป็นคนสุดท้ายใช่ไหม นี่ข้าพเจ้าถามท่านผู้อ่าน และที่ต้องถามหน่วยงานฝ่ายเผยแผ่ อบรมสั่งสอน ทั้งของรัฐและองค์การทาง ศาสนาก็ตรงที่ว่า เราจะทำอย่างไรกันดีที่จะ ให้คำสอนนั้นเข้าไปตรึงใจผู้คนในครอบครัว ให้หมดทุกคน จะทำในรูปหนังสือ รูปนวนิยาย รูปละคร รูปเพลง หรืออะไรๆ อื่น ๆ อีกป้อน ให้ทุกคนได้รับทราบ เรียกว่าต้องโปรดผู้คนให้ ได้มากคนที่สุดในบ้าน ถ้าจะใช้วิธีเผยแผ่ อยู่เฉพาะที่วัด คนที่มีบุญบารมีเก่ามามาก ก็ไปฟังการอบรมสั่งสอนแล้วปฏิบัติตาม ส่วน พวกมีบุญน้อยอยู่ที่บ้านอีกมากมายหลายคน ไม่รู้เรื่อง ก็จะกลายเป็นฝ่ายต่อต้านไปอย่าง กรณีเรื่องที่เล่านี้ เดี๋ยวจะกลายเป็นศาสนา ทำให้บ้านช่องเขาแตกแยก ผู้คนเดือดร้อนสังคม อลเวง พวกมิจฉาทิฐิก็จะได้ช่องถือโอกาสโจมตี ที่ต้องถามองค์การต่าง ๆ ไม่ว่านิติบุคคล หรือฝ่ายราชการ ก็ตรงที่ว่ามีบ้างไหมที่ใคร จะคิดทำกองทุนอุดหนุนผู้ประสงค์กระทำ คุณงามความดี ไม่ว่าบุคคลนั้น ๆ จะเป็นคน ชนิดใด เพศใด วัยใด ความรู้เพียงใด ให้เขา ได้มีกำลังกาย กำลังใจ กำลังทุนทรัพย์พอจะ ประคับประคองชีวิตให้เพียงอยู่ได้ โดยไม่ ต้องหวังพึ่งปัจจัยสี่จากผู้คนมัจฉาทิฐิ ถ้าเรา มีกองทุนอุดหนุนกันดังนี้ อย่างที่บางลัทธิ ศาสนาเขามีอยู่ เราจะได้กำลังคนที่มาช่วยงาน อีกมากมายนักหนา กองทัพธรรมะ กองทัพ ความชั่ว สั่งสมแต่กุศลกรรมความดีงาม ปฏิบัติชำระจิตใจให้ผ่องใสสะอาดปราศจาก มลทินของกิเลส กำจัดคนให้พ้นจากกองทุกข์ เลิกเวียนว่ายตายเกิด อันเป็นงานใหญ่ของ ผู้มีใจใหญ่อย่างพวกเราหลาย ๆ คนที่กำลัง กระทำอยู่จะทำงานได้สะดวก สําหรับชีวิตของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าตอบ แล้ว ลงมือกระทำแล้ว กระทำอย่างเต็มที่ เต็มความสามารถของตนเอง สําหรับท่าน เล่าตอบคำถามนี้บ้างแล้วหรือยัง ชีวิตท่าน สายเกินไปหรือเปล่าที่จะสร้างเสบียงติดตัว การสร้างคุณความดีให้ผู้อื่นให้สังคม ให้ชาติ ให้ศาสนา แท้ที่จริงก็คือสร้างบุญ เป็นเสบียงติดตัวไปในภพชาติเบื้องหน้า นั่นเอง ลงมือกระทำกันเถิด เพราะตราบใด ที่ยังมีชีวิตอยู่ ก็นับว่า ยังไม่สายเกินไป อุบาสิกา ถวิล (บุญทรง) วัดรางกูล ๗ มิถุนายน ๒๕๓๑ หมายเหตุ คนป่วยเพื่อประท้วงราย รอดชีวิต และมารดาอนุญาตให้ทำกุศลกรรม ทุกอย่างได้ตามใจชอบ สมความปรารถนา กรณีนี้น่าจะเรียกว่า “ขอมตายถ้าไม่ได้ ประพฤติธรรม" ๙ มิถุนายน ๓๐ กัลยาณมิตร ๑๐๗ Kalyanamitra.org