โครงการเกษตรเพื่ออาหารกลางวัน : หน้า 53/126

เมื่อสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ได้เสด็จไปทรงเยี่ยม ราษฎรตามท้องถิ่นชายแดนที่ห่างไกลนั้น ทรงพบว่าเด็กตัวน้อย ๆ เยาวชนของชาติ ส่วน ใหญ่เป็นผู้ด้อยโอกาสทางการศึกษา ร่างกาย ก็ไม่แข็งแรง พวกเขาซึ่งเป็นอนาคตของชาติ จะเติบโตขึ้นมาในลักษณะเช่นใด ใครเล่าจะ เหลียวแลได้ทั่วถึง เมืองไทยกว้างใหญ่เหลือ เกิน ถึงจะต่างผิวต่างพันธุ์ แต่ทุกคนก็คือคน ไทยเกิดมาผืนแผ่นดินไทย สมเด็จพระเทพฯ ทรงยื่นพระหัตถ์เข้า ช่วยเหลือเด็กไทยตัวน้อย ๆ ตามชายแดนให้ ได้ชีวิตที่มีคุณค่าและมีความหวัง ดวงตาใส ๆ ไร้เดียงสาจึงทอดมองพระองค์ด้วยความ กตัญญู.... ซาบซึ้งในพระกรุณาธิคุณ แน่นอน เขาย่อมกตัญญูต่อถิ่นกำเนิดด้วย แผ่นดินไทย ซึ่งอยู่ภายใต้พระบรมโพธิสมภารของพระบรม ราชจักรีวงศ์ ผู้ทรงมีพระราชพันธกรณีต่อการ ช่วยเหลือประชาชนผู้ยากไร้... เป็นพระราช พันธกรณีที่ทรงผูกพันขึ้นด้วยความเต็มพระทัย ทุกพระองค์ อาจารย์ไพวรรณ วรางกูร หนึ่งใน คณะผู้ทำงาน โครงการเกษตรเพื่ออาหาร กลางวัน โครงการพระราชดำริในสมเด็จ พระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ได้กรุณาเล่าถึงการทำงานเพื่อสนองพระราช ดำริ และความคืบหน้าของโครงการในแง่มุม ต่าง ๆ ที่น่าสนใจ ๆ อาจารย์ไพวรรณ กล่าวถึงแรงจูงใจที่ ได้เข้ามาช่วยงานในโครงการว่า “ขณะนั้นได้ทำงานอยู่ที่สถาบันวิจัย วิทยาศาสตร์เทคโนโลยีแห่งประเทศไทย ในด้านงานวิจัยเกี่ยวกับการเพิ่มโปรตีนใน อาหาร เพื่อที่จะให้เด็กของเราได้รับอาหาร ที่มีคุณค่าสูง เพื่อสุขภาพอนามัยจะได้ดีขึ้น พอได้ทราบว่า สมเด็จพระเทพฯ ทรงริเริ่ม โครงการนี้ขึ้นมา ก็เลยได้ร่วมคณะทำงานกับ ศาสตราจารย์สำเภา วรางกูร จากจุฬาลง กรณ์มหาวิทยาลัย ดร.จันทรวิภา ธนะโสภณ กันยายน ๒๕๐๑ จากมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ นักเกษตรใน พระองค์ คณะนิสิตและดิฉัน ทรงพระกรุณา โปรดเกล้าฯ ให้พวกเราไปร่วมสำรวจเด็ก นักเรียนในความดูแลของ ภาคกลางก่อน คือที่กาญจนบุรี ราชบุรี ประ จวบคีรีขันธ์ ก็ได้พบความจริงว่าเด็กส่วนใหญ่ ด.ช.ด. ทางเขต มีปัญหามากในเรื่องสุขภาพอนามัย เด็กไม่ ค่อยได้รับประทานอาหารกลางวัน หรือบางที ก็มีแต่ข้าว บางคนไม่มีเลยจริง ๆ สุขภาพของ เด็กก็ทรุดโทรม บางคนผอมมีโรคภัยไข้เจ็บติด ตัว ระหว่างไปสำรวจนะคะ เรายังเอายาติด ไปด้วย ถ้าเด็กคนไหนกำลังเป็นโรคภัยไข้เจ็บ มาก ๆ เรายังช่วยแก้ปัญหาเฉพาะหน้า คือเอา ยาให้เด็กรับประทาน พอสำรวจได้แล้ว นะคะ ก็นำข้อมูลมาวิเคราะห์ พระองค์ท่าน ทรงคิดว่า เราควรจะเริ่มทำเป็นโครง การทดลองก่อน เราเริ่มทำในโรงเรียนต.ช.ด. ภาคกลาง โดยไปดูว่า จะช่วยอะไรเขาได้บ้าง เพราะว่าโครงการนี้มีวัตถุประสงค์หลักอยู่ ว่า ๑. ต้องการแก้ปัญหาการขาดแคลน อาหารกลางวันในโรงเรียน และชนบทใกล้ เคียง ๒. ให้นักเรียนได้รับความรู้ทางการ เกษตร โภชนาการ การแปรรูปผลิตผลเกษตร และการถนอมอาหาร ๓. ปลูกฝังนิสัยให้เด็กรู้จักช่วยตัวเอง และมีความขยันหมั่นเพียร ๔. เพื่อให้โรงเรียนเป็นแหล่งวิทยาการ ของหมู่บ้าน ...เมื่อเด็กได้ความรู้ทางนี้แล้ว ก็ยังเป็น การปลูกฝังนิสัยให้เด็กรู้จักช่วยตัวเอง จะได้ นำความรู้ไปใช้ให้เกิดประโยชน์ นอกจากนั้น เมื่อเรานำความรู้ใหม่ ๆ ทางการเกษตร ด้าน โภชนาการไปเผยแพร่ให้กับเด็กในโรงเรียน โรงเรียนก็จะเป็นหลักโดยการให้กับหมู่บ้าน ด้วยคือ ปกติเด็กชนบทเมื่อเขารู้อะไรแล้ว เขา มักนำกลับไปเล่าให้พ่อแม่ฟังด้วยว่าตัวเองรู้ เรื่องอะไรมา ก็เป็นการเผยแพร่ความรู้ที่เด็กได้ Kalyanamitra.org " เราเริ่มจากโรงเรียนซึ่งเป็น จุดเล็ก ๆ นะคะ แต่ว่าถ้าเรา ทำพร้อม ๆ หลาย ๆ ด้าน หลายภาค ก็เป็นการพัฒนา ประเทศโดยที่ใช้งบประมาณ น้อย แต่ว่าได้ประโยชน์มาก คือส่งเสริมตั้งแต่เด็กไม่มีอาหาร รับประทานจนเด็กได้มีอาหาร รับประทาน มีสุขภาพดีขึ้น เติบโตเป็นผู้ใหญ่แข็งแรง มีโอกาสในการพัฒนาวิชาชีพ ที่ดีเป็นการพัฒนาแบบครบ วงจรจริง ๆ " กัลยาณมิตร ๕๓