การเสื่อมศีลธรรมในสังคม : หน้า 99/126

กันยายน ๒๕oa เสริมสวยต่าง ๆ เกิดเป็นดอกเห็ด เทพีบางคนโชคดีได้ สามีดีก็ทำให้หญิงสาวอื่น ๆ ใฝ่ฝันอยากจะได้อย่างนั้น บ้าง จนบางรายถึงกับยอมเป็นเมียน้อยเขา บางคนนอก จากจะแต่งตัวประเจิดประเจ้อแล้วยังแสดงกิริยาท้าทายผู้ ชายอีกด้วย ทำให้ผู้ชายหมดความยกย่องนับถือ เห็นผู้ หญิงเป็นเพียงเครื่องบรรเทาความใคร่ เมื่อได้โอกาสก็ท่า การข่มขืน ฝืนใจ ฉะนั้น คดีความผิดทางเพศจึงเกิดขึ้น ดาษดื่น เราจะไปโทษผู้ชายฝ่ายเดียวก็ไม่ถูกควรโทษผู้ หญิงด้วย เพราะผู้หญิงวางตัวไม่เหมาะสมเอง ทุกคนต่างพยักหน้าแสดงความเห็นด้วยกับความ เห็นอันแยบคายของโยมใจ ฝ่ายโยมจันทร์ผู้เคยผ่าน กรุงเทพฯ มาแล้ว รู้สึกว่าตนจะเสียคะแนนไปบ้าง จึง แสดงความเห็นต่อไปว่า การแพทย์และเภสัชเจริญ ขึ้น มีวิธีการคุมกำเนิดและมียาคุมกำเนิดขายกลาด เกลื่อนทั่วไปในตลาด สิ่งเหล่านี้ทำให้หนุ่มสาวไม่กลัว การตั้งครรภ์ และกระทำการเสื่อมศีลธรรมได้อย่างสบาย ใจ เมื่อทุกคนได้แสดงทัศนะของตนเกี่ยวกับมูลเหตุที่ทำ ให้ศีลธรรมทางเพศเสื่อมแล้ว ก็มีการแสดงความคิดเห็น เกี่ยวกับวิธีแก้ไข แต่ส่วนมากเห็นว่าเป็นปัญหาสังคมอัน ยิ่งใหญ่ที่ไม่อาจแก้ไขได้ ทุกคนต่างทอดถอนใจแสดง ความหมดหวัง พอดีอาตมาฉันภัตตาหารเสร็จ และเห็นว่าควรจะ แสดงความคิดเห็นส่วนตัวบ้าง จึงกล่าวขึ้นว่า ชักนําไปในทาง หรือทางชั่วได้ง่าย ทำไมเล่าจิตใจ ของคนจึงไม่เหมือนกัน? ก็เพราะได้รับการอบรม ฝึกฝนมาต่าง ๆ กัน การอบรมฝึกฝนเบื้องต้น ที่มีอิทธิพลเหนือจิตใจคนมากที่สุด ก็คือการอบรม ฝึกฝนจากมารดาบิดานั่นเอง เพราะฉะนั้นวิธีแก้ ก็ไม่ต้องไปแก้ที่คนอื่นสิ่งอื่น แต่แก้ที่พ่อแม่ ที่ ครอบครัวนี้แหละก่อน” เมื่ออาตมาพูดมาถึงตอนนี้ โยมทุกคนต่างมองดูตา กันด้วยท่าทางงง ๆ เพราะเขาคงไม่เคยคิดมาก่อนว่า ต้นเหตุของความยุ่งยากอยู่ที่ตัวเขาเอง แทนที่จะอยู่ที่สิ่ง ภายนอกดังที่เข้าใจมาก่อน ครู่หนึ่งผ่านไปโยมทองผู้สูง อายุจึงพูดขึ้นเป็นทำนองค้านว่า “ผมก็สั่งสอนอบรมมันอยู่นะครับ ไม่ใช่ไม่สั่งสอน แต่มันก็ไม่ค่อยเชื่อฟัง เด็กสมัยนี้รู้สึกหัวดื้อมากไม่ค่อย เชื่อฟังผู้ใหญ่ ไม่ชอบทำการงาน เอาแต่เที่ยวเอาแต่เล่น แล้วจะให้ผมทำอย่างไร?” “ที่โยมว่าเด็กสมัยนี้ไม่ค่อยเชื่อฟังผู้ใหญ่นั้น อาตมาเห็นว่ามีความจริงอยู่บ้าง แต่ไม่จริงสำหรับเด็ก ทุกคน ยังมีเด็กอีกเป็นอันมากที่เคารพเชื่อฟังผู้ใหญ่ว่านอน สอนง่าย ทั้ง ๆ ที่พ่อแม่เขาก็เป็นคนธรรมดาอย่างเรานี่เอง อาตมาคิดว่าเมื่อเราสอนแล้วเด็กไม่เชื่อฟัง ก็ไม่ควร จะด่วนตำหนิเด็กฝ่ายเดียว ควรจะหันเข้าสำรวจดู ตัวเองบ้าง ควรพิจารณาดูว่าวิธีการสอนของเราเป็น "จริงอยู่ปัญหานี้เป็นปัญหาใหญ่ที่คนเพียงคน อย่างไร ทำไมจึงไม่ได้ผล ถ้าพิจารณาให้ดีก็จะ เดียวสองคนไม่อาจจะแก้ไขได้ แต่ก็มิได้หมายความว่า มันเป็นปัญหาที่ไม่มีทางแก้ไข ขอให้โยมพิจารณาดูให้ ดีก็จะเห็นว่า ทั้ง ๆ ที่ศีลธรรมกำลังเสื่อมโทรมอยู่อย่าง หนัก ก็ยังมีคนบางคนที่ไม่ยอมเสื่อมศีลธรรมด้วย ยังมี ชายหนุ่มอีกมากมายที่ไม่ยอมทำความเสื่อมเสียทั้ง ๆ ที่มีโอกาสที่จะทำได้ ยังมีหญิงสาวอีกมากมายที่ไม่ยอม ประพฤติเสียหาย ทั้ง ๆ ที่มีคนชักนำล่อลวง นี่ก็แสดงให้ เห็นว่าคนเราไม่เหมือนกัน ทั้ง ๆ ที่อยู่ในสิ่งแวดล้อม เหมือนกัน อะไรเล่าทำให้คนประพฤติต่างกัน? คำตอบก็คือว่าจิตใจของเขาต่างกัน คนบางคนใจ แข็งมีแรงต้านทานทางใจมาก เกลียดกลัวความชั่ว ยืด มั่นอยู่ในความดี ไม่เชื่อใครง่าย ๆ มีเหตุผลและการตัด สินใจของตนเอง ไม่ปล่อยตนให้สิ่งแวดล้อมชักจูงจมูก แต่คนบางคนก็ใจอ่อน เชื่อคนง่าย ขาดเหตุผลและการ ตัดสินใจของตนเอง ปล่อยตนให้ คนอื่นหรือสิ่งแวดล้อม พบว่า วิธีการสอนของเราบางทีก็มีข้อบกพร่องแล้ว ก็แก้ไขปรับปรุงเสีย ถ้าแก้ไขปรับปรุงแล้วยังไม่ ได้ผล ก็ต้องใช้วิธีอื่น ๆ อีก วิธีสั่งสอนอบรมมิใช่จะมี วิธีเดียว ถ้าวิธีหนึ่งไม่ได้ผลต้องใช้วิธีอื่น คนไม่ใช่ เครื่องจักรเครื่องยนต์ ซึ่งไม่มีชีวิตจิตใจ แต่คนเป็นสัตว์ มีจิตใจ มีอุปนิสัยสันดานต่างกัน เราต้องสอนให้ถูกกับ อุปนิสัยของเขา พระพุทธเจ้าเองก่อนจะทรงสอนใคร ก็ต้องเลือกธรรมะ เลือกวิธีการให้ถูกกับอุปนิสัยของเขา การสอนของพระองค์จึงได้ผลดี เป็นสารถีฝึกเทวดา และมนุษย์ชั้นยอด คนส่วนมากมักจะสอนผู้อื่นโดยวิธี เดียว ถ้าไม่ได้ผลก็ประณามว่า ผู้รับคำสอนหัวดื้อ ใช้ไม่ได้ อย่างนี้ได้ชื่อว่าเอาแต่ใจตัวเองเป็นใหญ่ ถ้าไม่ได้ดังใจตัวเอง ก็ประณามคนอื่น อาตมาเห็นว่ายัง ไม่ถูก ยิ่งเด็กสมัยนี้ด้วยแล้ว ผู้ใหญ่จะต้องฉลาด ในอุบายการสอน และมีวิธีสอนแบบต่าง ๆ พร้อม Kalyanamitra.org กัลยาณมิตร ศศ