การสร้างบุญกุศล : หน้า 104/126

เมื่อเราต้องเป็นทุกข์เพราะการครองเรือน มีครอบครัว และได้เลิกร้างจากกันไป ได้รับอิสรภาพใหม่ ควรจะดีใจ ยินดีในเสรีภาพนั้น ใช้โอกาสอันดี หลุดพ้นจากความเป็นทาสนี้ สร้างบุญกุศล สร้างบารมีให้ตนเอง ๔๐ ปีเศษ ข้าพเจ้าสังเกตลักษณะการแต่งกาย การใช้เครื่องประดับ รวมทั้งจริตกิริยาการพูดจา การแสดงออก แสดงอาการอ่อนกว่าวัยมาก ดูจะเป็นสาวมากกว่าคนป่วยด้วยซ้ำไป เรื่องนี้ เป็นเรื่องธรรมดาของชาวโลก เมื่อผิดหวังในคน ที่ตนรัก เพราะเขาปันใจไปให้ผู้อื่น คนธรรมดา ที่ยังไม่รู้จักใช้ธรรมโอสถรักษาใจ ก็จะใช้วิธี ที่ข้าพเจ้าชอบเรียกว่าวิธีใช้ “ขี้หมามาล้าง ขี้ไก่” ล้างอย่างไรก็ไม่หายเหม็น เพียงแต่ เปลี่ยนกลิ่นเปลี่ยนความสกปรกเท่านั้นเอง เมื่อเราต้องเป็นทุกข์เพราะการครองเรือน มีครอบครัว และได้เลิกร้างจากกันไป ได้รับอิสรภาพใหม่ ควรจะดีใจยินดีใน เสรีภาพนั้น ใช้โอกาสอันดีหลุดพ้นจาก ความเป็นทาสนี้สร้างบุญกุศล สร้างบารมี ให้ตนเองให้เต็มที่ ใครมีปัญญาคิดได้ดังนี้ เรียกได้ว่า เป็นคนฉลาด เอาตัวรอดจากทุกข์ ได้ในวันหนึ่ง แต่คนส่วนใหญ่มักคิดแสวง หาทุกข์ใหม่ใส่ตัว คือพยายามหาคู่ครองคนใหม่ เท่ากับเปลี่ยนจากกลิ่นเหม็นของ “ขี้ไก่” เป็น “ขี้หมา” เท่านั้นเอง มารดาของผู้ป่วยเป็นคนประเภทนี้ ดังนั้นเมื่อข้าพเจ้าได้ฟังคำบอกเล่าจากคนเจ็บ ว่า “แม่ของหนูไม่มีศีล ๕ เลย” จึงไม่มีความ สงสัยใด ๆ มีให้แต่ความเห็นอกเห็นใจ แต่เมื่อ ได้พูดคุยด้วยก็รู้ว่าหมดหวังที่จะชักชวนให้เอา ให้เต็มที่ “น้ำสะอาด” ล้างขี้ไก่ ถึงเห็นใจก็ช่วยเหลือ อะไรไม่ได้ ตัวอย่างคำพูดของเขาหลายประโยค ที่ทำให้เกิดความหดหู่เหี่ยวแห้งใจ “ก่อนเกิดเรื่อง ฉันกับเขามีปากเสียงกันค่ะ เขาชวนฉันไปวัด ให้ไปทำทานถือศีล หัดทำ ภาวนามั่ง จะได้ได้บุญ ฉันก็เถียงเขาว่า ตอน นี้ร่างกายยังพอมีกำลัง ต้องทำมาหากินไปก่อน เอาไว้ให้หมดแรงทำอะไรไม่ไหวซะก่อน ค่อยไปวัด เขาส่งเสียงดังทีเดียว ว่า “แม่ แม่รู้ได้ยังไง ว่าแม่จะอยู่จนแก่ เราจะตาย วันไหนก็ได้ ชีวิตมันแน่นอนเมื่อไรกัน” ฉัน โกรธที่เขาส่งเสียงดัง ฉันก็เลยหาเรื่องบ่นเขา เสียหลายเรื่อง” ข้าพเจ้าลองซักต่อดู “เรื่องอะไรบ้างคะ ที่คุณบอกว่าหาเรื่องบ่นเขา” “ก็เรื่องให้เขารีบเรียนให้จบ หางานทำ นี่เหลืออีกไม่กี่วิชาก็จะจบแล้ว แต่ดูไม่ตั้งอก ตั้งใจ ชอบแต่เรื่องทำบุญทำทาน ถือศีล นั่ง ภาวนา ฉันก็รู้ว่ามันของดี แต่มันมากเกินไป เรายังทำมาหากินเองไม่ได้ ต้องพึ่งเงินคนอื่น เขาใช้ ยังไม่ควรเอาไปทำบุญนักหรอก เรื่อง ถือศีลก็เหมือนกัน ศีล ๕ นี่ถือเสียประจำเชียว แล้วยังศีล ๘ อีก ก็ถือบ่อย มันก็มีเรื่องขัดกะ พี่ๆ ซี เขาฆ่าสัตว์ โกงอะไรกันบ้าง มีเรื่องชู้ ๆ สาว ๆ บ้าง โกหกบ้าง กินเหล้ากันบ้าง ถึง ยายหนูแกไม่ว่าอะไรเขา แต่พวกเราก็ไม่ สะดวกสบายใจ มันให้รู้สึกอึดอัดกันยังไง ไม่รู้ ยิ่งเรื่องนั่งภาวนาด้วยแล้ว เอาหนักมาก เกินไป ครั้ง ๆ หนึ่งนั่งอยู่ได้เป็นหลาย ๆ ชั่วโมง ใครจะมีงานอะไร จะอาศัยไหว้วานมั่ง แกก็ ไม่สนใจจะช่วยเอาเสียเลย” นี่แค่เรื่องบ่นเรื่องเดียว ฟังแล้วก็แทบ พูดอะไรต่อไม่ออก แต่ข้าพเจ้าก็แข็งใจถาม “ทางบ้านจะวานให้หนูแกทำงานอะไร หรือ จึงไม่ยอมทำให้ “ก็หยั่งเรื่องพี่สาว เขากำลังทุกข์กำลัง ร้อน ก่อนหย่ากับสามี มีการทุบตีกันเสีย สะบักสะบอม ถูกซ้อมเสียลุกไม่ขึ้น เลิกกันแล้ว กำลังมองหาคนใหม่อยู่ เวลาคนใหม่เขานัดกัน มากินข้าวที่บ้านตอนวันหยุดหรือตอนเย็น วันธรรมดาก็ตาม จะวานน้องช่วยจัดบ้านช่อง เตรียมอาหงอาหาร โน่น น้องก็หนีไปวัดเสีย แล้ว บางทีเพื่อน ๆ พี่ชายมาชอบยายหนูเสีย เอง ฉันกับพี่ ๆ ก็เห็นว่าคนที่มาชอบเขาเป็น คนดี ๆ กันทั้งนั้น เป็นผู้ใหญ่มีการมีงานทำ ๑๐๔ กัลยาณมิตร กันยายน ๒๔๓๑ Kalyanamitra.org