การเตรียมตัวก่อนเดินทางไปต่างประเทศ : หน้า 74/126

จำเป็นจะต้องมีความรู้เรื่องเมืองไทย ถ้ายัง คุยอวดฝรั่งไม่ได้ อย่างน้อยก็ต้องตอบคำถาม ต่าง ๆ ที่เกี่ยวกับเมืองไทยได้ ดังนั้นก่อนไป เมืองนอก ดร.ศิริพรก็ต้องเตรียมตัวศึกษา หาข้อมูลหลายด้าน ทั้งประวัติศาสตร์ ศิลป วัฒนธรรม ดนตรี ฟ้อนรำ และที่ขาดไม่ได้ก็คือ พุทธศาสนา เธอเล่าว่า “คุณวิชญา เป็นเพื่อนกัน พาไปกราบ ขอคำแนะนำจากหลวงพ่อทัตตชีโว ที่วัด พระธรรมกาย หลวงพ่อท่านก็แนะนำให้อ่าน หนังสือหลายเล่ม คือ ชุดของ พันเอกปิ่น มุทุ กันต์ พระไตรปิฎกฉบับประชาชน พุทธประวัติ จากพระโอษฐ์ และอีกหลายเล่มของท่าน อาจารย์พุทธทาส หมูก็เตรียมหาไว้ค่ะ จริง ๆ แล้วก็ยังไม่ค่อยได้อ่านแต่หอบติดตัวไปเมือง นอกด้วยหลายเล่ม แล้วก็มีเทปสอนสมาธิของ หลวงพ่อธัมมชโย และหลวงพ่อทัตตชีโวด้วย” ยิ่งมากคนก็มาก “คนเรานี่ ยุ่งจริง ๆ นะ เรื่อง ปัญหายุ่งยากทั้งหลายก็มาจากคนนี้ แหละ หมูก็เลยปลีกตัว มีเวลาเป็นของตัวมาก ขึ้น จึงมีเวลาอ่านหนังสือธรรมะ อ่านแล้วก็เห็น ว่าพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงสอนในสิ่งที่เราไม่ เคยรู้มาก่อนเลย....พระพุทธศาสนานี่เป็น วิชาที่พูดถึงเรื่องของคนละเอียดจริง ๆ พูดทั้งระดับกาย และระดับจิตใจ โดยมีใจ เป็นตัวกำหนดการกระทำ การพูด การคิด ตั้งแต่นั้นมาก็เลยอยากอ่านหนังสือธรรมะ มากกว่าพวก Pocket Book อยากบวช ต้องนับว่า ดร.ศิริพรได้สร้างสมเนก ขัมมบารมีมามากทีเดียว เพราะเมื่อเริ่มเข้าใจ พระพุทธศาสนา เธอก็ปรารถนาจะฝึกการ พระพุทธศาสนาเป็นวิชา เจริญภาวนา จึงทำให้ย้อนนึกไปถึงประสบ ที่ว่าด้วยเรื่องของคน โดยตรง เมื่อไปอยู่เมืองนอกใหม่ ๆ เธอก็ได้มี โอกาสรู้จักคนไทยในอังกฤษมากมาย จาก การไปร่วมสังสรรค์กันบ่อย ๆ เธอก็เริ่มมี ความรู้สึกว่า การณ์สมัยเมื่อยังเป็นนักเรียนมัธยม ซึ่งเคยมี พระภิกษุไปสอนการเจริญภาวนาที่โรงเรียน มีทั้งวิธียุบหนอพองหนอ วิธีอานาปานสติ แต่ขณะนั้นยังไม่เกิดความสนใจนัก ดังนั้นเธอ จึงเริ่มลงมือฝึกสมาธิอีกครั้งหนึ่ง เธอเล่าว่า ไปฝึกกับ ท่านอาจารย์สุเมโธ เจ้าอาวาส วัดอมราวดี ที่อังกฤษ ฝึกสมาธิแล้วสบายใจ มากเวลาเขียน Thesis เขียนรายงานการวิจัย ก็ทำแบบสบาย ๆ ไม่รู้สึกทุกข์ร้อนอะไรเลย คงเป็นเพราะจิตเราไม่ได้เร่ง ผิดกับคนอื่น ๆ ดูเขาเครียดกันมาก และผลงานของหมูที่ออก มาอาจารย์ก็ชมว่าดีมากเลย พอศึกษาและปฏิบัติธรรมมากขึ้น ๆ ก็เลยเกิดศรัทธามากจนอยากบวช ปริญญา ดอกเตอร์อะไรก็ไม่อยากได้แล้ว เพราะรู้สึก ว่าชีวิตของมนุษย์มันไม่ใช่แค่นี้ แต่ก็ไม่รู้จะ ไปบวชที่ไหน แต่คิดอีกทีหนึ่งถ้าเรียนไม่จบ ใคร ๆ จะหาว่าเราไม่มีปัญญาเรียน จึงหนี ไปบวชก็เลยต้องเรียนให้จบ” เป็นอาจารย์มหาวิทยาลัย ศรีนครินทรวิโรฒ แม้การรับทุนอานันทมหิดล จะไม่มี เงื่อนไขมากไปกว่าให้กลับมาทำงานในเมือง ไทยเท่านั้น แต่โดยมารยาท ดร.ศิริพรก็ควรจะ ไปทำงานให้มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ดังนั้นเมื่อกลับมาถึงเมืองไทย เธอจึงจำเป็น ต้องรอคำสั่งจากมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ รออยู่หลายเดือนก็ยังไม่ได้รับบรรจุเพราะ ไม่มีอัตรา ขณะที่รองานอยู่ก็ยังมีศรัทธาจะ บวชหรือช่วยงานพระศาสนาดังเดิม ๗๔ กัลยาณมิตร เนื่องจากทางภาควิชาชีววิทยา คณะ วิทยาศาสตร์มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ กำลังจะเปิดสอนวิชาทางด้าน Bio-technology จึงมีอาจารย์ที่นั่นซึ่งเคยรู้จักกันมาก่อน มาชวนไปช่วยร่างหลักสูตร ต่อมาเธอก็ได้รับ บรรจุให้เป็นอาจารย์สอนระดับปริญญาโท เรื่องพืชสมุนไพร และระดับปริญญาตรีวิชา พฤกษศาสตร์พื้นฐาน ร่วมกับคณาจารย์ที่ ถ่ายกับอาจารย์ที่ปรึกษา มหาวิทยาลัยนั้น” ศาสตราจารย์ อี.เอ็ช จิตใจดิ้นรนอยากไป โรเบิร์ตส์ (Profes sor E.H. Roberts) และ ภรรยาวันรับปริญญา เอกที่ มหาวิทยาลัย เรดดิ้ง ประเทศอังกฤษ ทำงานพระศาสนา เนื่องจากวิชาที่สอนเป็นวิชาใหม่ อุป กรณ์การสอนยังไม่พร้อม ดร.ศิริพรจึงต้อง ทำงานหนักชนิดไม่มีวันหยุดแม้เสาร์-อาทิตย์ กันยายน ๒๔๓๑ Kalyanamitra.org