ข้อความต้นฉบับในหน้า
เหล่านี้เป็นวิชามาร คิดว่าเป็นวิชาพระ เพราะ
คาถาประกอบเป็นบทสรรเสริญพระพุทธคุณ
บ้าง บทสรรเสริญพระโมคคัลลาน์ อัครสาวก
ผู้มีฤทธิ์บ้าง
ข้อสำคัญมีอาจารย์ท่านหนึ่งเล่าถึง
คุณงามความดีของขุนแผน และขุนศึกทั้งหลาย
ที่ใช้วิชาเหล่านี้ต่อสู้ศัตรู ปกป้องประเทศชาติ
บ้านเมืองไว้ได้ อาตมาจึงคิดแต่ว่าจะเอาวิชานี้
ไปทำประโยชน์ให้เพื่อนร่วมชาติเท่านั้น ยิ่ง
ตอนหลังเกิดหนังเหนียวอยู่ยงคงกระพันขึ้นมา
จริง ๆ ก็ชักอีกเหิม
โชคดีที่อาตมามีความสนใจใคร่รู้เรื่อง
นรก สวรรค์มาก เพราะฉะนั้นถึงแม้จะได้
ร่ำเรียนวิชาที่ทำให้มีอิทธิฤทธิ์มากเพียงใด
วิชาเหล่านั้นก็ไม่สามารถดับความกระหาย
ใคร่รู้เรื่องนรก สวรรค์ได้เลย อาตมาจึงยังคง
เสาะแสวงหาผู้รู้เกี่ยวกับเรื่องนรก สวรรค์
เรื่อยมา เมื่อมีเวลาว่างก็ดั้นด้นไปตามป่าตาม
เขาไปฝึกสมาธิกับพระเกจิอาจารย์ต่าง ๆ ได้
โอกาสก็ถามท่านเรื่องนรก สวรรค์เสียทุกคนไป
แต่ไม่ว่าจะไปถามท่านใดทั้งที่เป็นพระ
ภิกษุและฆราวาสว่า นรกมีจริงไหม สวรรค์
มีจริงไหม เทวดานางฟ้ามีจริงไหม ก็ไม่มีใคร
ให้ค่าตอบที่จริงจังชัดเจนน่าเชื่อตามได้สักราย
บางท่านครั้งแรกก็ตอบเสียงแข็งว่ามี
สวรรค์มีจริง นรกมีจริงแต่พอถามว่า ท่านไป
เห็นไปพิสูจน์มาแล้วหรือ กลับได้รับคำตอบว่า
ยังไม่เคย แต่อ่านเจอในพระไตรปิฎกบ้าง
อาจารย์เล่าให้ฟังบ้าง หลวงพ่อเล่าให้ฟังบ้าง
พอได้ยินว่าตำราบอกเขาเล่าว่าไม่เคยเห็นเอง
สักที อาตมาก็เบ้หน้าหมีแล้ว อย่างนี้จะมา
สอนให้เราเห็นได้ยังไง บางท่านยังบอก เคย
น่ะไม่เคยไปหรอกนะ แต่บางครั้งมันฝันไปก็
ไปเห็นเข้าโดยบังเอิญ อ้างถึงขนาดความฝัน
อาตมาก็หมดศรัทธาแล้ว
ช่วงนั้นความมั่นใจในเรื่องนรก สวรรค์
เรื่องบุญ เรื่องบาป เรื่องเทวดานางฟ้า หรือ
โอปปาติกะไม่มีเลย เพราะหาคนที่ยืนยันขันแข็ง
และพิสูจน์ให้เห็นไม่ได้ อาตมาจึงเชื่อในสิ่ง
๐ กัลยาณมิตร
ที่สามารถพิสูจน์ได้เฉพาะหน้าคือเชื่อเรื่อง
หนังเหนียว รูดโซ่ ลุยไฟ เพราะเขาทำให้เราดู
ได้ และเมื่อเราลองทำก็ทำได้จริงอีกด้วย น่า
ภูมิใจขนาดไหน
อย่างไรก็ดี บุญเก่าของอาตมาคงมีอยู่
ไม่ใช่น้อย จึงทำให้พบคุณไชยบูลย์เสียก่อน
ที่จะหลงทางเลยเถิดไปไกล
คุณยายรับเป็นศิษย์
คำบอกเล่าของคุณไชยบูลย์ที่ว่า มีผู้รู้จริง
เห็นจริงเรื่องนรก สวรรค์ และท่านยังมีชีวิตอยู่
ทำให้อาตมาดีใจจนสุดประมาณ
ท
วันนั้นที่บอกยายว่า อีตาคนนี้
รุ่ม ๆ ร่าม ๆ สกปรก พูดก็
เสียงดังเอะอะ ยายอย่าไปรับ
เป็นลูกศิษย์เลย ไล่ไปเถอะ
รั้งตัวอาตมาไว้อบรมมารยาทก่อนเกือบ ๓
เดือน
ความอยากพบคุณยายอาจารย์มาก
ทำให้ยอมท่าตามคำแนะนำของคุณไชยบูลย์
ทุกอย่าง แต่ความควรไม่ควรแค่ไหนนั้นสอน
กันยากจริง ๆ นึกถึงสภาพตัวเองในวันที่เข้าไป
พบคุณยายที่บ้านธรรมประสิทธิ์ซึ่งอยู่ในบริเวณ
วัดปากน้ำภาษีเจริญขึ้นมาคราวใด ให้นึกอาย
ไม่หาย วันนั้นจำได้ว่าใส่เสื้อสีแดงลายสก๊อต
ตัวโปรด สวมกางเกงยีนส์สีดำ ซึ่งใส่ซ้ำมา
หลายครั้งจนถอดตั้งได้ กลิ่นขี้วัวคลุ้งเข้าไป
ทีเดียว
อย่างที่เล่ามาแต่ต้น กิริยาวาจาของ
อาตมาที่คิดว่านุ่มที่สุดในชีวิตแล้ว ก็ยังขวางหู
ขวางตาศิษย์รุ่นพี่เข้าหลายคน การชักใช้
ไล่เรียงเรื่องนรก สวรรค์ เรื่องนิพพาน ซึ่ง
ข้องใจมานาน ไม่ค่อยจบง่าย ๆ แต่คุณยาย
ก็ตอบให้เข้าใจได้เป็นฉากๆ ราวกับจำลอง
แต่ยายก็ยังรับไว้” ได้ยินพี่เขา เอาสิ่งเหล่านั้นมาวางไว้ให้ดูต่อหน้า
เล่าแล้ว นึกตื้นตันในความ
เมตตากรุณาของคุณยายอาจารย์
ขึ้นมาอย่างท่วมท้น แต่คุณยาย
คงต้องใช้ความอดทนกับเรา
มากเหลือเกิน
ET
แต่การไปพบท่านผู้ที่อาตมาเสาะแสวง
หามานาน ก็ไม่ง่ายอย่างที่คิด เพราะคุณ
ไชยบูลย์บอกว่า ท่านผู้นี้เป็นแม่ชีสูงอายุ ลูก
ศิษย์เรียกคุณแม่บ้าง คุณยายอาจารย์บ้าง
ท่านเป็นคนรักสงบไม่ชอบคนเอะอะมะเทิง
แล้วลูกศิษย์ของท่านก็เป็นหนุ่มสาวชาวมหา
วิทยาลัยเหมือนกับเรา หรือไม่ก็เป็นคนเรียบ
ร้อยกันทั้งนั้น ถ้าวางมาดลูกทุ่ง โคบาลเข้าไป
เดี๋ยวท่านเกิดรำคาญขึ้นมาก็จะไม่ยอมรับเป็น
ลูกศิษย์ แล้วยังเสียชื่อมหาวิทยาลัยอีกด้วย
เนื่องจากคุณไชยบูลย์เป็นรุ่นน้อง จึง
ไม่กล้าชี้ข้อบกพร่องของอาตมาตรง ๆ เพียงแต่
บอกอ้อม ๆ ว่า จะต้องทำตัวอย่างไรบ้าง และ
ศิษย์รุ่นพี่คนหนึ่งที่อยู่ในเหตุการณ์
วันนั้น มาเล่าให้ฟังหลังจากเวลาผ่านไปแล้ว
๓-๔ ปีว่า
"วันนั้นพี่บอกยายว่า อีตาคนนี้รุ่ม ๆ
ร่าม ๆ สกปรก พูดเสียงดังเอะอะ ยายอย่าไป
รับเป็นลูกศิษย์เลย ไล่ไปเถอะ แต่ยายก็ยังรับ
ไว้” ได้ยินพี่เขาเล่าแล้ว นึกตื้นตันในความ
เมตตากรุณาของคุณยายอาจารย์ขึ้นมาอย่าง
ท่วมท้น แต่คุณยายคงต้องใช้ความอดทนกับ
เรามากเหลือเกิน
อาจารย์เก่าไม่ยอมปล่อย
วันแรกที่ฝากตัวเป็นลูกศิษย์คุณยาย
และขอประเดิมนั่งสมาธิตามวิธีของท่านนั้น
ช่วง ๒๐ นาทีแรกได้ผลมากรู้สึกใจสงบนิ่งตั้ง
เร็ว มีความเบากาย เบาใจ อย่างที่ไม่เคยเป็น
มาก่อน แต่พอเวลาผ่านไปประมาณ ๓๐
นาทีก็เกิดอาการหายใจไม่ออก ลมภายในตัว
ดันขึ้นมาเป็นลูก ๆ เหมือนใครสูบลมเข้าท้อง
กระอักกระอ่วนน้ำลายฟูมปาก ทนไม่ไหว
กันยายน ๒๕oe
Kalyanamitra.org