สุดเขตบางกะปิ กรุงเทพ- : หน้า 32/124

สุดเขตบางกะปิ กรุงเทพ- มหานคร ติดต่อกับเขต มีนบุรี อยู่ห่างจากที่ว่าการ สำนักงานเขตมีนบุรีไปทาง ทิศตะวันตกเฉียงใต้ประ มาณ ๓ กิโลเมตร แยก จากถนนรามอินทราตรง ให้อาตมามาเป็นเจ้าอา วาสที่นี่ ซึ่งท่านได้เรียก ไปคุยก่อน และเล่าให้ฟัง ถึงคน ๔ ก๊ก ที่มีอิทธิพล ต่อวัด ต่างไม่ลงรอยกัน แต่ละถูกก็อยากจะเอาองค์ นั้นองค์นี้เป็นสมภาร ถ้า ก.ม.ที่ ๑๓ เข้าสู่ถนน วัดพระยาสุเรนทร์ ประ มาณ ๙๐๐ เมตร พระครูมีนบุรีคณารักษ์ วัดราษฎร์ศรัทธาธรรม ชื่อเดิมเมื่อแรกตั้งชื่อ คนกลางไม่ได้ ไปตั้งอีกหนึ่งถูกใดเป็น วัด ย่อมไม่เจริญแน่ เพราะอีก ๓ ถูกย่อมไม่พอใจ สู้ใช้ และคนกลางคนนี้ต้องเป็นคนมีฝีมือ "วัดบางชัน” ตามชื่อคลองที่ผ่านหน้าวัด สร้างใน พอควร และมีมนุษยสัมพันธ์เข้ากับคนได้ ซึ่งท่านก็ รัชสมัยรัชกาลที่ & เมื่อประมาณปี พ.ศ. ๒๔๓๖ เลือกอาตมา หรือเมื่อ ๙๔ ปีมาแล้ว ซึ่งสร้างโดย นายสิน และ ขณะนั้นอาตมาเป็นรองเจ้าอาวาสวัดหนามแดง ท่านก็บอกจะให้คาถาการเป็นเจ้าอาวาสว่า นางหวอด สินประเสริฐ ชาวนา ตำบลคันนายาว สมุทรปราการอยู่ สมเด็จฯวัดสามพระยาก็ว่า "แก พร้อมด้วยประชาชนในท้องถิ่น ซึ่งหลวงพ่อโม แห่ง นี่แหละไปอยู่ได้” แล้วท่านก็พามาที่วัดบางชัน เราก็ วัดไตรมิตรวิทยาราม เขตสัมพันธวงศ์ กรุงเทพฯ นึก จะทำได้อย่างไร เป็นผู้นำในการก่อสร้างและได้นำพระพุทธรูปจำนวนมาก จากวัดไตรมิตรมาประดิษฐาน ณ อุโบสถประจำวัด "ตาไม่บอดต้องหัดบอด หูไม่หนวกต้องหัดหนวก ด้วย ซึ่งล้วนเป็นพระพุทธรูปเก่าแก่ศิลปะในสมัย ปากไม่ให้ต้องหัดใบ้” แล้วท่านก็พาเข้าโบสถ์ แล้วย้ำว่า ต่าง ๆ กัน ต่อมาพระพุทธรูปเหล่านี้ได้สูญหายไป "โบสถ์ต้องสร้างให้เสร็จนะ" หลังจากกราบพระประธาน เป็นอันมาก และอุโบสถหลังนี้ก็ทรุดโทรมลงมาก อาตมาก็อธิษฐานจิตว่า "ถ้าครั้งก่อนข้าพเจ้าเคยมี เจ้าอาวาสองค์ก่อน จึงจัดการบูรณะใหม่ และมาสร้าง บุญญาธิการ เคยสร้างวัดนี้ได้เจริญล่ะก็ ขอให้สร้าง จนเสร็จสมบูรณ์ในสมัยของท่าน เห็นหน้าเห็นหลังเพียง ๓ ปี แต่ถ้าไม่มีบุญญาธิการแล้ว นับตั้งแต่เริ่มสร้างวัดมา วัดนี้มีเจ้าอาวาสแล้ว ขอให้มีอันเป็นไปให้ออกจากวัดนี้ไปเลย” ๕ รูป ปัจจุบันพระครูมีนบุรีคณารักษ์ ดำรงตำแหน่ง สมัยนั้นมีพระ-เณร ๔๐-๕๐ รูป ล้วนแสบ ๆ เจ้าอาวาสองค์ที่ 5 ตั้งแต่ปีพุทธศักราช ๒๕๑๕ เป็นต้นมา กันทั้งนั้น บางรูปสักเต็มตัวเลย คืนแรกที่จำวัดที่นี่ก็ นับว่าวัดได้รับการพัฒนาให้เจริญทั้งด้านสถานที่ เจอดีเลย ขณะนอนอยู่มีพระเณรมาพูดจานักเลงด่าเราอยู่ เสนาสนะ และอื่น ๆ อย่างเต็มที่ในสมัยของท่านนี้เอง เราก็นอนกัดฟันกรอด พอดีนึกถึงคาถาของสมเด็จฯ วารสารกัลยาณมิตรได้รับความเมตตาจาก ท่านได้ว่า "หูไม่หนวกต้องหัดหนวก” คืนนั้นก็เลยได้ ท่านพระครู ที่ได้กรุณาเล่าถึงประวัติความเป็นมาของ ลองใช้คาถาของท่านเป็นครั้งแรกเลย ซึ่งได้ผลมาก การปรับปรุงวัดในยุคของท่านว่า นอนหลับสบายไปเลย l "อาตมาเริ่มมาเป็นเจ้าอาวาสวัดนี้ในปี ๒๕๑๕ "งานแรกที่อาตมาทำก็คือ การจับคนทั้ง ซึ่งในขณะนั้นทางวัดยังขาดเจ้าอาวาส เจ้าอาวาส ก๊กมารวมกัน พระเณรจะมีความประพฤติไม่ดีอย่างไร องค์เดิมได้มรณภาพไปกว่าร้อยวัน แต่ก็ยังไม่สามารถ ยังไม่จัดการเอาไว้ก่อน สำคัญที่คน ก๊กนี้ที่จะ หาเจ้าอาวาสองค์ใหม่หรือผู้รักษาการแทนได้ จน ต้องจับมารวมกันให้ได้ ซึ่งอาตมาก็พยายามพูดอบรม สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ วัดสามพระยา ชักชวน เขาให้เห็นถึงความสำคัญของความสามัคคี ที่จะยัง ๓๐ กัลยา ณ มิตร Ll