ข้อความต้นฉบับในหน้า
เรียนอีกหลายคนฉันเลยไม่กล้าขอ กะว่า | ข้อมือขึ้นดู "กลับบ้านเร็วสักวันก็แล้วกัน | สบายขึ้นมากแล้วใช่ไหมครับ”
ทำงานได้เงินฉันจะหาเวลาเรียนภาคค่ำเอา” ค่ำ 7 ค่อยออกมาหาอะไรกินข้างนอก” “จ้ะ ตั้งแต่หนูวดีช่วยนวดให้น
"ถ้าอย่างนั้นเอาอย่างนี้ไหม ไป
ดูแลคุณหญิงคุณแม่ของผม
ท่านป่วย
กระเสาะกระแสะ ค่อนข้างอารมณ์เสีย
ฉุนเฉียว กลางวันคุณอยู่ดูแลท่าน ได้
เวลาเรียนคุณก็ไป เสื้อผ้าอาหารค่าเล่า
เรียนผมออกให้ แยกต่างหากจากค่า
ดูแลท่าน ไปลองดูก่อนก็ได้”
"ลองดูก่อนนะคะ”
เท่านี้พอแล้วสำหรับผม
“เรื่องทางบ้านของคุณ....
แม่เอง”
บอกกับตัวเองอย่างนั้น
ไป
คะ
แม่รู้สึกตัวเบาขึ้นเยอะ”
ถึงบ้านความตั้งใจของผมก็เปลี่ยน “ไม่รู้ว่าที่บ้านมีหมอนวด จะได้..."
"ภูมิ” น้ำเสียงของแม่หยุดคำพูด
“ไม่ออกไปข้างนอกอีกแล้วใช่ไหม ที่เหลือของผมไว้ทันที “วดี หนูเรียกเด็ก
เดี๋ยวฉันจะเชิญคุณหญิงออกมา แป้งมาพบฉันเดี๋ยวนี้ด้วยนะจ๊ะ
ทานข้าวข้างนอก วันนี้ทานข้าวที่บ้าน
นะคะ”
”ครับ”
- ผมคิดว่า ต่อให้ยากแสนยาก
หากเธอเป็นคนสั่ง จริง ๆ แล้วมันไม่ใช่
"ไม่เป็นไรค่ะ ฉันจะเขียนไปบอก | คำสั่ง แต่ความหมายคือใช่ และผมรู้สึก
คงจะเป็นโชคดี
ของแม่ เธอตกลงใจ
รับหน้าที่ดูแลท่านตาม
ข้อเสนอของผม
วันที่เธอไปสมัคร
เรียนเป็นวันเดียวกับ
ที่ผมกลับไปทำงาน
ตามปกติ เมื่อเธอเริ่ม
เรียนแล้ว บ่อยครั้งที่
ผมเห็นเธอนั่งทำการ
บ้านขณะที่แม่กำลัง
หลับ
เคียว
ค่อยมาทานข้าวต่อ ขอโทษด้วยที่ขัด
จังหวะ กลัวจะลืม”
ทันทีที่เธอก้าวออกไปพ้นห้อง แม่
รีบหันมาพูดกับผม
"แม่ขอบใจที่ภูมิพาหนูวดีมาให้แม่
แต่แม่ไม่พอใจที่ลูกพูดจาดูหมิ่นแก
ในเมื่อใจของแม่ร้อนรุ่ม สุมแต่
ความโกรธเกลียดเครียดแค้นชิงชัง
ความสุขสบายทั้งกายและใจจะมาแต่ไหน...
ว่าทําได้โดยไม่ฝืน
“อะไรครับแม่”
"ลูกจะพูดอะไร จะให้
หนูวดีนวดให้บ้างอย่าง
นั้นใช่ไหม เด็กผู้หญิง
ดี ๆ จะไม่เที่ยวนวด
ใคร ๆ อย่างที่ลูกคิด
อย่างลูกมันต้องหมอ
นวดประจำอ่างไม่ใช่
หนูวดี”
ผมอ้าปากค้าง
คิดไม่ถึงว่าแม่จะปกป้อง
เธอขนาดนี้!
เนื่องจากความเคยชิน ทั้งยัง
-
-
เสียงบ่นเสียงด่าทอของแม่หายไป "เฮ้อ!” ผมเผลอถอนหายใจออกมา ไม่ต้องห่วงเพราะแม่มีคนดูแลที่ถูกใจแล้ว
ผมออกบ้านแต่เช้ากลับเข้าบ้านเมื่อแม่หลับ | แม่ชะงักซ้อนที่กำลังตักข้าวเข้าปาก | ผมจึงหวนกลับไปใช้ชีวิตแบบเดิมต่อไป
ทุกครั้งที่ผมก้าวออกมาจากห้องของ ท่านลดมือ วางซ้อนลงบนจาน "เหนื่อย “ฉันรู้ว่าดอกเตอร์ไม่ได้ไปสัมนา
แม่ เธอจะตามออกมาเพื่อนำน้ำส้มคั้น หรือลูก”
แช่เย็นแก้วใหญ่ให้
หรือไปประชุมที่ไหน” เธอชี้นิ้วไปที่ช่อง
นานแค่ไหนแล้วที่แม่มัวแต่วุ่นวาย | ข่าวซุบซิบสังคม "โกหกคุณหญิงทำไมคะ
"คุณหญิงบอกว่าดอกเตอร์ชอบ อยู่กับตัวเอง หากจมูกของผมจะแยกออก
ฉันเลยให้แม่ค้าแวะส่งให้ทุกวัน ถ้าวันไหน เป็นสองทั้ง ลูกนัยน์ตาจะเหลือเพียง
ฉันกลับช้าเปิดตู้เย็นด้วยนะคะ ถ้าไม่มีก็ ข้างเดียว แม่ก็คงไม่เห็น
น่าจะหาเวลาอยู่ใกล้ชิดท่านให้มาก ท่าน
เหงานะคะ”
"ท่านมีคุณทั้งคนจะเหงาได้อย่างไร
แปลว่าวันนั้นไม่มีส้ม”
แต่วันนี้แม่รับรู้!
ผมอยู่จะช่วยอะไรได้”
เธอจริง ๆ ที่ทำให้แม่เปลี่ยนไป
"ฉันเป็นคนอื่น แต่คุณเป็นลูก
แค่มีคุณอยู่ใกล้ ๆ ดีกว่ามีฉันนั่งคุยด้วย
ทั้งวันนะคะ”
วันนี้ผมออกไปเจรจาธุรกิจข้างนอก ดีขึ้นได้อย่างไม่น่าเชื่อ
ใช้เวลาเร็วกว่าที่คิดไว้มาก ผมยกนาฬิกา "ผมโล่งใจที่แม่แจ่มใสขึ้น รู้สึก
Kalyanamitra.org
กัลยาณมิตร ๙๑