การช่วยเหลือชาวบ้านในยามคับขัน : หน้า 107/124

สามวันคิ้วจะเอาตำรวจมาจับลื้อ” ขึ้น ทำให้ชายจีนทั้งสองหยุดชะงัก “กลับมา "เอาละ ฉันจะลองหาดู ถ้าหา | คุยกันก่อน ไม่ได้เถ้าแก่จะจับฉันไปเข้าคุกเข้าตะราง | ชายจีนทั้งสอง หยุดยืนซุบซิบกัน ยังไงก็ยอมทั้งนั้น” ยัดเงินใส่กระเป๋าแล้วก็ออกเดินจากไป | พลางหันกลับมามองดูอาตมาเป็นครั้งคราว มองไปทางกระต๊อบ อาตมามอง อยู่ครู่หนึ่ง แล้วก็เดินกลับมาเผชิญหน้า เห็นหญิงเจ้าของบ้านและหญิงสาวอีก ชายจีนและลูกน้องหันหลังเดิน อาตมาอย่างระมัดระวัง จากไปแต่ก็ไม่วายที่จะหันมาสั่งอย่างเฉียบ ๓ ขาดว่า “อย่าลืมนะ ๓ วันนะ วันมะรืน นี้ตัวจะมารับเงิน” "เดี๋ยวก่อน เถ้าแก่” อาตมาพูด ถามขน คนหนึ่ง ซึ่งเข้าใจว่าเป็นลูกสาวยืนจ้องดู “เขาเป็นหนี้ซื้ออยู่เท่าไร?” อาตมา อาตมาอยู่ในลักษณะนิ่งเงียบดุจรูปปั้น "ทั้งต้นทั้งดอกก็เป็นเงินพันสองร้อย บาท” เถ้าแก่ตอบอย่างลังเล อาตมายืนจ้องดูเขาอยู่ครู่หนึ่งเป็นการ ตอบแทน แล้วก็หันหลังเตรียมเดินไป นั่งพักยังที่เดิม “โธ่เอ๋ย นึกว่าเป็น “หยุดก่อนเจ้าข้า” มีเสียงร้อง หมื่นเป็นแสนเสียอีก” ตามมาข้างหลัง เมื่อหันไปดู ก็เห็นหญิง อาตมาเผลออุทานออกมา เจ้าของบ้านและลูกสาววิ่งกระหืดกระหอบ แล้วก็ควักกระเป๋าสตางค์ ตรงมายังอาตมา ทั้งสองมาทรุดตัวลง ออกมานับธนบัตรใบละร้อย นั่งคุกเข่าอยู่ข้างหน้าอาตมา ยกมือขึ้น จำนวน ๑๒ ใบส่งให้ ไหว้ระหว่างอกคล้ายไหว้พระ แล้วพูด ชายจีนทั้งสองยืนมองดู ละล่ำละลักว่า "คุณเจ้าขา คุณเป็นใคร รับเงินจากมืออาตมาและ อย่างนี้ คุณเป็นมนุษย์หรือว่าเป็นเทวดา หน้ากันอย่างอื่น ๆ ไม่กล้า มาจากไหน ทำไมถึงได้มีน้ำใจอันประเสริฐ ไม่พูดว่ากระไร แปลงกายมาช่วยเราในยามคับขัน?” "รับเอาไปซี” อาตมา เมื่อสังเกตเห็นน้ำตาที่ไหลลงเป็น เตือน “เงินดี ๆ ไม่เก๋ไม่ ทางอาบแก้มหญิงเจ้าของบ้าน อาตมา ปลอมฉันรับรอง” "อื้อเป็นใคร” ชายจีน ก็รู้สึกอัดอั้นตันใจด้วยความสงสารจนไม่ สามารถจะกล่าวอะไรออกมาได้ ถามอย่างงง ๆ "อื้อจะใช้ • หนี้แทนอาแย้มหรือ” "คุณเจ้าขา” หญิงเจ้าของบ้าน กล่าวด้วยเสียงสั่นเทาเอามือทั้งสองถูกัน "ถั่วจะเป็นใครก็ช่าง "บอกอิฉันด้วยว่าคุณเป็นใครมาจากไหน” เถอะ” อาตมาพูด "ถั่วมี ว่าแล้วก็ก้มลงกราบแทบเท้าของอาตมา เงินใช้หนี้แทนเจ้าของบ้านนี้ ฝ่ายลูกสาวก็พลอยก้มลงกราบอาตมา ก็แล้วกัน รับเอาซี” ตามแม่ไปด้วย ชายจีนยื่นมือออกมา "ลุกขึ้นเถอะ ป้า” อาตมาพูดพลาง รับเงินอย่างช้า ๆ ตาจ้อง จับมือป้าแย้มให้ลุกขึ้น "ผมไม่ใช่เทวดา ดูอาตมาเขม็ง คลี่ธนบัตร ออกนับอย่างระมัดระวัง อินทร์พรหมที่ไหนหรอก มนุษย์ธรรมดา เรานี้แหละ” คล้ายกับกลัวว่าจะเป็น แบงก์ปลอม "อื้อจะไปไหนก็ไป” อาตมาออกคำสั่ง "แล้ว อย่ามารบกวนบ้านนี้อีกเป็น อันขาด” ชายจีนเจ้าหนี้ เมื่อป้าแย้มไม่ยอมลุก อาตมาจึง นั่งยอง ๆ ลงข้างหน้าแก "ถ้ายังงั้นคุณเป็นใครกันเจ้าค่ะ?” "อย่าเพิ่งทราบเลยป้า ไม่จำเป็น หรอก ต่อไปป้าก็จะทราบเอง” "ช่างใจบุญเหลือเกิน เจ้าประคุณ Kalyanamitra.org กัลยาณมิตร ๑๐๕