มุมหนังสือเก่า : หน้า 87/124

มุมหนังสือเก่า บอก ......เฟือง พระปรมัตถ์ คำกลอน ต่อจากฉบับที่แล้ว ผู้นี้มันปองลัก แตงเค้าฟักลักที่แดน ลักกู ๆ สักแทน เป็นมั่นแม่นผูกเวรไว้ คนนี้มันตีรัน คิดฆ่าฟันกูพ้นใจ ทีนี่ทำไม่ได้ ทีหลังไซร้กจะทำ ติดไปให้ คพื เอาเถิดหรือตามบุญกรรม โทโสหากชักน่า คิดจะทำให้หนำใจ วิตกผูกอาฆาต คือพยาบาทโกรธภายใน ชาตินี้ทำมิได้ ชาติหน้าไปกูจะทำ อย่างนี้อย่าพึ่งคิด รำคาญจิตคิดเป็นกรรม ถ้าดีอยู่เขาไม่ทำ อาศัยกรรมจึงได้เป็น ไม่มีกรรมไม่ทําได้ คลาดแคล้วไปไม่พบเห็น มีกรรมจึงจำเป็น จึ่งเคี่ยวเข็ญทําร้ายกัน หายกันแต่ชาตินี้ ได้ค่าตีมีโทษทัณฑ์ ชาติหน้าอย่าผูกพัน สำเร็จกันตามสบาย สังเวช ดเสียได้ ดั่งนี้ไซร้บาปจึงหาย ใจจิตคิดสบาย อันตรายไม่เกิดมี Kalyanamitra.org กัลยาณมิตร ๘๕