การดูแลแม่ที่ป่วย วารสารกัลยาณมิตร ปี 2533 ฉบับที่ 12 หน้า 91
หน้าที่ 91 / 124

สรุปเนื้อหา

ที่สำคัญมากด้วยคือ เธอทำให้ผมได้ | กับแม่ในบ่ายวันหนึ่ง เมื่อทางโรงพยาบาล แม่เป็นมะเร็งในลำไส้ หมอตัดสิน เป็นพี่ชายในวันปีใหม่พอดี เธอมีลูกสาว | แจ้งให้ผมไปพบหมอ ซึ่งแม่เป็นคนไข้ พ่ - อได้ยาชูกำลัง แต่แม่ได้ | ใจผ่าตัดโดยให้ท่านทราบแต่เพียงว่า เป็น ยาพิษ! แม่ถูกจัดอันดับ แค่เนื้องอกธรรมดาไม่ใช่มะเร็ง ให้เป็นที่หนึ่ง ทั้ง ๆ ที่ - ไม่เต็มใจ ไม่เคยเตรียม ใจไว้ด้วย - ผมลืมคิดอยู่อย่างหนึ่ง แม่มี เวลานอนทั้งวัน ดังนั้นเมื่อผมกลับ จะดึกดื่นค่อนคืนแค่ไหน แม่ก็ยังรอ เพื่อที่จะได้พูดเท่าที่นึกได้ ตามแต่ใจ อยากพูด ไม่เป็นเรื่องไม่น่าฟังเลยสักนิด ผมไม่เคยลืมว่าแม่ป่วย เจ็บปวด ด้วยความหวังที่ว่า หากเชื้อยังไม่ ลามก็จะหายขาดไปเลย อย่างน้อย แต่จะให้ผมทนทุกวัน ทนอยู่อย่างนั้น พ่อเริ่มกลับบ้านบ้างไม่กลับ หม

หัวข้อประเด็น

- การดูแลแม่ที่ป่วย

ข้อความต้นฉบับในหน้า

ที่สำคัญมากด้วยคือ เธอทำให้ผมได้ | กับแม่ในบ่ายวันหนึ่ง เมื่อทางโรงพยาบาล แม่เป็นมะเร็งในลำไส้ หมอตัดสิน เป็นพี่ชายในวันปีใหม่พอดี เธอมีลูกสาว | แจ้งให้ผมไปพบหมอ ซึ่งแม่เป็นคนไข้ พ่ - อได้ยาชูกำลัง แต่แม่ได้ | ใจผ่าตัดโดยให้ท่านทราบแต่เพียงว่า เป็น ยาพิษ! แม่ถูกจัดอันดับ แค่เนื้องอกธรรมดาไม่ใช่มะเร็ง ให้เป็นที่หนึ่ง ทั้ง ๆ ที่ - ไม่เต็มใจ ไม่เคยเตรียม ใจไว้ด้วย - ผมลืมคิดอยู่อย่างหนึ่ง แม่มี เวลานอนทั้งวัน ดังนั้นเมื่อผมกลับ จะดึกดื่นค่อนคืนแค่ไหน แม่ก็ยังรอ เพื่อที่จะได้พูดเท่าที่นึกได้ ตามแต่ใจ อยากพูด ไม่เป็นเรื่องไม่น่าฟังเลยสักนิด ผมไม่เคยลืมว่าแม่ป่วย เจ็บปวด ด้วยความหวังที่ว่า หากเชื้อยังไม่ ลามก็จะหายขาดไปเลย อย่างน้อย แต่จะให้ผมทนทุกวัน ทนอยู่อย่างนั้น พ่อเริ่มกลับบ้านบ้างไม่กลับ หมอก็หวังที่จะช่วย เพื่อยืดอายุให้แม่ | ได้อย่างไร บ้าง ไม่มีความจำเป็นต้องปิดบังใครแล้ว ต่อไปอีกหลายปี หลังการผ่าตัด แม่กลับจาก ระยะหลัง ๆ นาน ๆ ครั้งพ่อจึงจะมา แล้วกลายเป็นว่านาน ๆ จึงจะโทรมา | โรงพยาบาลในสภาพคนป่วย แล้วแม่ก็ สักครั้ง ตั้งใจป่วยเต็มที่ พร้อมทั้งกายและใจตั้ง แม่ของผม คุณหญิงที่เป็นผู้ดี แต่นั้นเป็นต้นมา ทุกกระเบียดนิ้วมาตั้ง แต่อ้อนแต่ออก เมื่อ พูดโทรศัพท์กับพ่อใน ตอนนี้ เท่าที่ผมได้ยิน ก่อนจะก้าวยาว ๆ ออก ไปให้พ้น ผมว่า ต่อให้ เป็นแม่ค้าในตลาดสด ก็อาจจะตกใจตกเก้าอี้ ในที่สุด การติด - "แม่ครับ ผมต้องไปประชุมต่าง จังหวัด ผมจะออกเดินทางหลังเลิกงาน เย็นวันศุกร์ เช้าวันจันทร์ผมจะไปที่ทำงาน เลยนะครับ ตอนเย็นจึงจะเข้าบ้าน ตอนนี้ งานกำลังขยาย เสาร์-อาทิตย์ คงไม่ มันเริ่มต้นหลังวันปีใหม่ ระหว่างที่ บัตรอวยพรกำลังปลิวเข้าปลิวออกว่อน อยู่นั้น แม่หน้าเศร้าเมื่อต้องยอมรับว่า พ่อมีบ้านหลังที่สอง ... ค่อยว่างเหมือนก่อน แล้วครับ ไม่ประชุม หรือสัมนาก็ต้องออก ไปเยี่ยมเยียนสาขา ผมเริ่มต้น และ ตระเตรียมไว้ล่วงหน้า สำหรับครั้งต่อ ๆ ไป ส่วนใหญ่ผมใช้เวลา อยู่ที่คอนโดซึ่งแอบซื้อ เอาไว้ในกรุงเทพฯนี้เอง เป็นแถว ๆ ต่อระหว่างพ่อกับแม่ก็ เมื่อได้พักพอเพียงแล้ว สิ้นสุดลง ทุกวิถีทาง เหลือไว้เฉพาะพันธะ ก็รู้สึกเหงา การหันเข้า กินเหล้าตามด้วยการ ทางกฎหมาย หลายคนที่ผมรู้จัก ก็ทำกัน กิจการงานสังคมการบริจาคทุก | เคล้านารี จึงเป็นสิ่งที่เลี่ยงไม่ได้ อย่างยุติลง ความหงุดหงิดรำคาญความ "แม่ไม่ค่อยสบาย” แม่บอกผม | รู้จี้ขี้บ่นความเกรี้ยวกราดอารมณ์เสีย ที่ 1 อย่างนี้ เห็นเขาทำงานทำการเป็นปกติดี ก่อนที่ท่านจะไปตรวจร่างกายที่โรงพยาบาล เกิดขึ้นติดต่อกันทุกเวลาทุกนาที ทำให้ | เป็นเรื่องธรรมดา ที่ผมยังไม่เคยทำเท่า คนใช้เข้าหน้าไม่ติดและเปลี่ยนกันออก นั่นเอง ในเช้าวันหนึ่ง "ในเมื่อใจของแม่ร้อนรุ่ม สุม เวียนเข้ามาใหม่ ครั้งแล้วครั้งเล่า แต่ความโกรธเกลียด เคียดแค้นชิงชัง | ความสุขสบายทั้งกายและใจจะมาแต่ไหน ผมแค่คิดในใจ ไม่กล้าพูด "ให้ผมไปเป็นเพื่อนไหมครับ” "ไม่ต้อง” เสียงท่านห้วน ผมรับรู้ความจริงที่ร้ายกาจที่เกิด E ข่าวคราวซุบซิบเรื่องส่วนตัวของ ผมเริ่มเห็นแล้วว่า เงินไม่มี | ผมราวกับไม่ใช่เรื่องส่วนตัว ผมมั่วกับ ความหมาย ทั้งสำหรับจิตใจของแม่และ คนนั้นควงกับคนนี้ มีข่าวลงได้ทุกวัน ของคนที่จะเข้ามารับใช้แม่ จากงาน โชคดีที่แม่เลิกอ่านหนังสือพิมพ์ไปนานแล้ว ผมเบื่อบ้านพอ ๆ กับเบื่อแม่ เหนื่อย พ่อก็มัวแต่วุ่นกับการช่วยเลี้ยงลูกเล็ก ๆ กลับมาบ้านยังต้องเจอกับ | ข่าวเหล่านี้จึงไม่เป็นปัญหาสำหรับผม อารมณ์ร้ายของแม่อีก วิธีเลี่ยงก็คือ กลับบ้านดึก ๆ คราวหนึ่งผมไปสัมนาจริง ๆ ขากลับ กัลยาณมิตร ๘๙ Kalyanamitra.org
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More