ความรักและการตัดสินใจในชีวิต : หน้า 96/124

ฉันเป็น "วดี คุณดีอยู่แล้ว ต้องไปฝึก แต่ไม่มีน้ำใจให้กับแม่เลย... อีกทำไม ปฏิเสธเถอะอย่าไปเลย อีก เพียงคนอื่น เมื่อท่านรู้ว่าฉันรักและเห็น อย่างคุณแม่ของคุณท่านอาจจะไม่เห็น ใจท่าน ท่านก็แบ่งความรักมาให้ฉัน ทั้ง ที่เจ็บ ท่านยังพยายามช่วยตัว ด้วย...” "แม่อนุญาตแล้วค่ะ คุณหญิง | ช่วยอธิบายวิชาเรียนให้ฉัน อารมณ์ร้าย ช่วยพูดให้ เอ้อ วันที่ฉันรับปริญญาน่ะค่ะ ทั้งหมดฉันไม่เคยเห็น เพราะฉันให้ แม่มากราบขอบพระคุณคุณหญิงที่กรุณา | ความรู้สึกดี ๆ กับท่าน และท่านก็ตอบ ส่งเสียเลี้ยงดูฉันด้วยค่ะ” แทนด้วยความรู้สึกเดียวกัน ถ้าฉันเป็น “ทำไมผมไม่รู้” ผมครางด้วย ดอกเตอร์ ฉันจะไม่ทำอย่างที่ดอกเตอร์ แบบเป็นไปเอง ทำไปแล้วทั้งหมด...” เสียงแบบคนเจ็บหนัก ...อย่ายึดถืออะไร ไม่ใช่เสแสร้ง "ดี" ไม่มีอะไรเป็นข้อแก้ตัวให้ "วันนั้นแม่รอพบ แต่ดอกเตอร์ ผมได้เลย... ตื่นสาย อีกอย่างคุณหญิงเกรงว่าฉันจะ เป็นจริงเป็นจังนักเลยค่ะ ไปไม่ทันก็เลยให้รีบไป ดอกเตอร์ ในที่สุดเธอก็ไป ไม่มีความจริง "ว...” ด้วยความหวังเพียงใด ๆ จะทำให้ผมเจ็บปวดยิ่งไปกว่านี้ ทุกสิ่ง น้อยนิดที่เหลือ แม่เคยบอกผมแล้ว... อีกแล้ว "...วดี ผมรู้ว่าบ้านหลังนี้ทำให้ "อย่ายึดถืออะไรเป็นจริงเป็นจัง คุณคิดถึงแม่ เราตกแต่งบ้านใหม่ดีไหม นักเลยค่ะดอกเตอร์ ทุกสิ่งทุกอย่างล้วน ทุกอย่างล้วนถูกสมมติ หรือจะให้เขาเช่า เราไปซื้อบ้านใหม่สักหลัง ถูกสมมติขึ้นมาทั้งนั้น คลายความยึดมั่น วดีเป็นคนเลือก..." ขึ้นมาทั้งนั้น คลายความ "ไม่ค่ะ ฉันไม่ได้เลือกที่อยู่ แต่ เลือกที่จะไม่อยู่” ช่างเน้นได้ชัดเจนอะไร อย่างนั้น ยึดมั่นถือมั่นลงเสียบ้าง “อย่าไปเลยวดี” ผมออนวอน ด้วยน้ำเสียงและความจริงที่รู้อยู่แก่ใจ ... ถือมั่นลงเสียบ้าง ความทุกข์จะค่อย ๆ ผ่อนคลายไปได้เอง...." “พูดน่ะง่าย ทำยาก ความทุกข์จะค่อย ๆ ผ่อนคลายไปได้เอง.... ๆ แม่อยู่ตรงนี้หรือเปล่า สายไปแล้วใช่ไหม “ค่ะ แค่นิพพาน ใคร ๆ ก็พูดได้ กว่าจะไปให้ถึงยากนักหนา ให้โอกาส ฉันได้เรียนรู้พระพุทธศาสนาเถอะนะคะ... ที่ผ่านมาทุกอย่างช่วยให้ฉันตัดสินใจง่ายขึ้น ขอบคุณค่ะ” “ผมรักคุณนะวดี” มีประโยชน์ เศร้าโศกก่อนจึงจะขอคุณแต่งงาน” จึงเข้าใจความหมาย... ที่ผ่านมาทุกอย่าง ไร้ความกตัญญูโดยแท้จริงของผม และ ๙๔ ก ล ย ๆ ณ มิตร ครับแม่... อะไรที่จะปิดบัง “ผมอยากให้คุณหาย หลายวันต่อมาดอกเตอร์อย่างผม “ไม่มีวันที่ฉันจะแต่งงานกับดอก | ช่วยให้ฉันตัดสินใจง่ายขึ้น... เตอร์ ฉันเฝ้าดูตลอดเวลาที่อยู่กับคุณหญิง แม่ตัวเองแท้ ๆ ดอกเตอร์ยังใจดำไม่ เหลียวแล ทั้ง ที่คุณพ่อของคุณได้ ทอดทิ้งท่านไปแล้ว" “วดีไม่เห็นเวลาแม่อารมณ์เสีย แม่...” แมดาหยาบ ๆ แม... "ตะ แม่ที่มีลูกชายคนเดียว เฉลียวฉลาด เป็นดอกเตอร์มีอนาคตไกล นั่นเอง ที่เธอเห็นอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน มีผลต่อการตัดสินใจของเธอ "ไอ้หน้าโง่" ผมด่าตัวเอง ยังไม่สะใจ ใครก็ได้ ปากอยู่ว่าง ๆ มาช่วยด่าผมที