การพบปะและการแบ่งปัน : หน้า 118/124

เถิด” อโศกรับน้ำมา ส่งให้ศาสวัตถ้วยหนึ่ง ส่วนศีขรินนั้นเขารับ ของเขาเอง ภาชนะ นั้นทำด้วยดินเผา อย่างดีและสะอาด "ขอบใจท่าน มาก” อโศกและศีขริน พูดเกือบจะพร้อมกัน หลังจากดื่มน้ำแล้ว “ท่านจะไม่นั่ง พักผ่อนก่อนหรือ?” หญิงสาวซึ่งออกมา ทีหลังพูดเป็นเชิงเชื้อ เชิญ "นั่งก็ดี" ศีขริน ตอบพร้อมด้วยนั่ง ลงบนม้ายาวตัวหนึ่ง อโศกและศาสวัตจึง ต้องนั่งตามไปด้วย หญิงสาวทั้งสองดึงม้า ยาวอีกตัวหนึ่งมานั่ง หันหน้าตรงต่อชาย หนุ่มทั้งสาม "เราจะไม่มีโอกาสรู้จักชื่อของ | ไหมคะ?... เดี่ยวเชิญนะคะ” ชโลธรา พูดเชื้อเชิญด้วยความจริงใจ “ข้าพเจ้าทั้งสามเป็นเพื่อนรักกัน” ศีขรินเริ่มแนะนำ "เป็นนักศึกษาอยู่ ท่านผู้มีคุณบ้างหรือ?” ศีขรินพูด สำนักตักศิลา ข้าพเจ้าเองชื่อศีขริน "ยินดีค่ะ” หญิงสาวคนที่ออก คนนี้ชื่ออโศกและนั่นคือศาสวัต วันนี้ มาก่อนพูด “ข้าพเจ้าชื่อ ชาลินี ส่วน เป็นวันหยุดการศึกษาและฝึกซ้อม จึง เพื่อนของข้าพเจ้านี้ เป็นเจ้าของบ้านค่ะ พากันมาเที่ยวป่า พอดีน้ำที่ใส่ถุงหนัง ชื่อชโลธรา มาหมด ศาสวัตเขากระหายน้ำเขาจะ "ท่านอยู่ด้วยกันสองคนเท่านี้หรือ?” ดื่มน้ำในลำธาร เขาก็ไม่ยอมดื่มจึงพา อโศกถาม กันเดินเรื่อย ๆ และมาพบบ้านท่านเข้า "ข้าพเจ้ามิได้อยู่ที่นี่ค่ะ” ชาลินีตอบ สามสหายหิวอยู่ด้วยจึงมิได้ตอบ ปฏิเสธ โดยเฉพาะศีขรินชอบใจมาก สองสาวไปยกอาหารมาเลี้ยง ส่วนใหญ่ เป็นอาหารที่ทำด้วยผักและผลไม้ เขารับ ประทานไปสนทนากันไป ชโลธราเป็น คนพูดน้อยแต่พูดอ่อนหวานนิ่มนวลชวน ฟังยิ่งนัก ส่วนชาลินีนั้นช่างเจรจาหา ขอขอบคุณอีกครั้งหนึ่งในความเอื้อเฟื้อ "บ้านของข้าพเจ้าห่างจากที่นี่ไปเล็กน้อย เรื่องพูดได้เสมอ การรับประทานอาหาร วันนี้มาเยี่ยมชโลธราและทำอาหารกลางวัน เป็นไปอย่างเอร็ดอร่อย และสนุกสนาน ของท่าน” "ไม่เป็นไรค่ะ” หญิงสาวคนที่ออก กินกัน บิดาของชโลธราออกป่าแต่เช้า ความสนิทสนมเกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว แม้ มาก่อนพูด "พวกเราดีใจที่มีโอกาสได้ช่วย เหลืออะไรแก่เพื่อนมนุษย์เล็ก ๆ น้อย ๆ” ๑๑๖ กัลยา ณ มิตร ยังไม่กลับมาคงจะกลับเย็น จะไม่ถึงกับสนิทนักแต่ก็พอพูดอะไรได้โดย "ท่านจะอยู่รับประทานอาหารที่นี่ | ไม่ขัดเขิน